Έφυγε από τη ζωή ο Στέλιος Ράμφος

Σε ηλικία 87 ετών έφυγε από τη ζωή ο φιλόσοφος και συγγραφέας Στέλιος Ράμφος. Είχε γράψει πάνω από 30 βιβλία και θεωρείτο σημαντικός στοχαστής.

Ο Στέλιος Ράμφος σπούδασε στη Νομική Αθηνών και συνέχισε με σπουδές  φιλοσοφίας στο Παρίσι, όπου και ήρθε σε επαφή για πρώτη φορά με την ελληνική φιλοσοφία και μετέπειτα την πατερική φιλοσοφία και την Ορθοδοξία. Έως το 1975 υπήρξε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού, όταν και επέστρεψε στην Ελλάδα. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980 χαρακτηρίστηκε ως νεορθόδοξος, ωστόσο μετά το πέρας της δεκαετίας του 1990 υπήρξε υποστηρικτής του εκσυγχρονισμού.

Μεταξύ του συγγραφικού έργου περιλαμβάνονται τα βιβλία Τόπος υπερουράνιος (εκδ. Κέδρος), Η παλινωδία του Παπαδιαμάντη (εκδ. Κέδρος), Φιλοσοφία ποιητική - Πλατωνικά ζητήματα (εκδ. Αρμός), Ιστορία στην κόψη του χρόνου (εκδ. Καστανιώτης) και άλλα.

Η δήλωση της υπουργού Πολιτισμού, Λίνας Μενδώνη

Πληροφορούμενη την απώλεια του Στέλιου Ράμφου, η Υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη έκανε την ακόλουθη δήλωση:

Η απώλεια του Στέλιου Ράμφου μας στερεί έναν από τους κορυφαίους στοχαστές της σύγχρονης Ελλάδας. Πνεύμα ανήσυχο, βαθύ και εξαιρετικά διεισδυτικό, με βαθιά γνώση της αρχαίας και νεότερης φιλοσοφίας, ο Στέλιος Ράμφος καταλείπει ένα ογκώδες, πρωτότυπο και εξαιρετικά συνεκτικό και συστηματικό συγγραφικό έργο, στον πυρήνα του οποίου βρίσκεται η ταυτότητα του Ελληνισμού και ο προσανατολισμός του, απέναντι σ΄ έναν συνεχώς μεταβαλλόμενο κόσμο. Συνδυάζοντας την κλασική με τη βυζαντινή παιδεία, ο Στέλιος Ράμφος αναζητεί τους τρόπους με τους οποίους η ελληνική σκέψη μπορεί να ενταχθεί στον σύγχρονο στοχασμό, καθοδηγώντας την Ελλάδα σε μια οργανική ένταξη στον οικουμενικό κόσμο, εισφέροντας την "ιδιοπροσωπία" της. Ο στοχασμός και το έργο του Στέλιου Ράμφου δεν αναπτύχθηκαν σε συνθήκες εργαστηρίου, μακριά από την κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα, αλλά σε ακατάπαυστη αλληλεπίδραση μ’ αυτήν. Σε κρίσιμες, όχι πολύ μακρινές, συνθήκες για τον τόπο, ο Στέλιος Ράμφος άρθρωσε λόγο ουσιαστικό, παρεμβατικό και οξυδερκή για τη δημόσια ζωή και τα κακώς κείμενά της, δικαιώνοντας στο έπακρο τον ρόλο του ως γνήσιου διανοουμένου. Φεύγοντας, μας κληροδοτεί μια συνολική ερμηνευτική του Ελληνισμού, η οποία δίκαια τον κατατάσσει στους κορυφαίους και επιδραστικότερους στοχαστές μας. Η απώλειά του δεν επηρεάζει την ακτινοβολία των αναζητήσεών του, επειδή, γόνιμα, μετουσιώθηκαν σε διαρκή στοχασμό για το παρελθόν και το μέλλον μας.

"Το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε, και το βρίσκω σπουδαίο και δύσκολο, είναι να πούμε με δικά μας λόγια, αλήθειες παμπάλαιες. Η πιο δυνατή πρωτοτυπία είναι η οικειοποίηση. Μη μας διαφεύγει ότι ο ελληνισμός είναι, απ’ αρχής μέχρι τέλους, δάνειο και απ’ αρχής μέχρι τέλους, καινούργιος. Στους Έλληνες δεν χρωστάμε τη δημιουργία, εκ του μηδενός. Τους χρωστάμε τη δόξα του μηδενός. Τη δημιουργία". Αυτές είναι οι θεμελιώδεις σκέψεις του Στέλιου Ράμφου που γράφτηκαν το 1995 και θα παραμείνουν ως ισχυρή πυξίδα και πυρήνας εθνικής αυτοσυνειδησίας, σήμερα, και στο μέλλον.

Τον αποχαιρετούμε με ευγνωμοσύνη για τις νέες ατραπούς σκέψης που μας άνοιξε, με τη βεβαιότητα ότι θα εξακολουθήσουν να καλλιεργούν νέους στοχασμούς.

Στην οικογένειά του, τους μαθητές και τους φίλους του απευθύνω ειλικρινέστατα συλλυπητήρια.