Πολλοί έχουν χαρακτηρίσει αστείο ή διασκεδαστικό το βιβλίο της Γερμανίδας συγγραφέα Βερένα Κέσσλερ "Γυμναστήριο" που μόλις κυκλοφόρησε στα ελληνικά από τις εκδόσεις Δώμα στη ρέουσα μετάφραση της Δέσποινας Κανελλοπούλου. Προσωπικά όμως, ήδη από τις πρώτες σελίδες, βρήκα τον ανησυχητικό χαρακτήρα του να επιβάλλεται του σαρκασμού. Στο αστραφτερό Mega Gym που πιάνει δουλειά η ανώνυμη αφηγήτρια με το σκοτεινό παρελθόν ξέρεις από την αρχή ότι κάτι δεν θα πάει καλά.
Τριγυρισμένη από σώματα ιδρωμένα που κοιτάζουν και κοιτάζονται, και με έναν εργοδότη που δηλώνει φεμινιστής, η ηρωίδα βρίσκει το ιδανικό περιβάλλον για να επανεφεύρει τον εαυτό της: το παρελθόν της, το μέλλον της, και, φυσικά, το σώμα της. Καθώς η μανία για μυς επιβάλλεται της παγερής αποστασιοποίησης με την οποία ξεκινά το καθημερινό πρόγραμμά της η ηρωίδα της, η Βερένα Κέσλερ χτίζει μαζί της σετ σετ ένα page-turner μυθιστόρημα που καταδύεται στον εύθραυστο ψυχισμό της. Αποκαλύπτει τραύματα βαθιά κρυμμένα στον χρόνο, έμφυλα, σεξουαλικά, ταξικά, είναι ένα μυθιστόρημα που έχει γεύση, αρώματα, απτικότητα.
Γάλα σε σκόνη, σμούθι με φράουλα και πρωτεΐνη, νιγκίρι, ωμό κρέας, κρεατοπολτός, αίμα, χώμα… Παιδικές και μαμαδέ γεύσεις μπλέκονται με τροφές φτιαγμένες για να χτίσεις μυϊκή μάζα σε μια απειλητική, ανθρωποφαγική κούρσα όπου σεξουαλικά, παιδικά, εργασιακά απωθημένα διαπλέκονται σε μια ανοίκεια (uncanny) συνθήκη που έχει κάτι, τηρουμένων των αναλογιών, από το μαύρο χιούμορ και τη splatter, προδιαγεγραμμένη προσπάθεια της Ντέμι Μουρ να παραμείνει νέα στην ταινία "Substance”, πατώντας την ίδια στιγμή γερά στην εποχή μας και τις ανησυχίες της.
Η συγγραφέας
Γεννημένη το 1988 στο Αμβούργο, η Βερόνικα Κέσλερ σπούδασε στο Βερολίνο και στη Λειψία, όπου και ζει. Έχει γράψει τα βραβευμένα μυθιστορήματα Die Gespenster von Demmin (2020, Τα φαντάσματα του Ντέμιν, εκδ. Καστανιώτης 2021) και Eva (2023). Τα φαντάσματα του Ντέμιν είναι ένα μυθιστόρημα ενηλικίωσης για τη φιλία, τη μοναξιά, την έλλειψη επικοινωνίας ανάμεσα στις γενιές και τον πρώτο έρωτα με ηρωίδα τη Λάρι που ζει στο Ντέμιν, μια βαρετή κατ’ αυτήν πόλη, όπου όμως στο τέλος του Β' Παγκοσμίου πολέμου έγινε η μεγαλύτερη μαζική αυτοκτονία στην ιστορία της Γερμανίας.

