Η Νικολέττα Τζάννε πλέκει μία σιωπηλή γλυπτική αφήγηση

Στην ατομική έκθεση "Σιωπηλές Χαράξεις" της Νικολέττας Τζάννε η ύλη αναπτύσσεται ως αποτύπωμα μιας διαρκούς επεξεργασίας. Τα έργα συνδέονται μέσω μιας εσωτερικής συνέχειας που διαπερνά την κλίμακα και τη χειρονομία ενώ, παράλληλα, η πλαστικότητα των όγκων εισάγει μια διαρκή αναφορά στο ανθρώπινο σώμα, ως μνήμη αφής και κίνησης. Η παρουσία του βιομορφισμού διαπνέει τις κατασκευές, εγκαθιστώντας ένα λεξιλόγιο καμπυλών, διογκώσεων και συστολών που παραπέμπουν σε ζωντανές και φυσικές μεταβολές.

Η έκθεση εκτυλίσσεται σαν μια πορεία συγκέντρωσης και αποδέσμευσης, με τα έργα να ενορχηστρώνουν μεταξύ τους μια υπαινικτική συνομιλία. Η ροή στον χώρο καθοδηγείται από τα ίδια τα έργα και τις εντάσεις τους που αποκαλύπτουν μια βιωματική και προσωπική προσέγγιση. Η οργανική γλώσσα ορίζει μια σιωπηλή συγγένεια με το σώμα. Η χειροναξία παραμένει εμφανής σε κάθε επιφάνεια, ως αποτέλεσμα μιας επίμονης, επαναλαμβανόμενης πράξης που εκτελείται από γυναικείο χέρι, εγγράφοντας στη μάζα την αναμέτρηση της αφής και της φροντίδας. 

Τα υφάσματα που πλέκει σε μερικά από τα έργα η Τζάννε, φορτισμένα από τη μακρόχρονη χρήση τους, μεταφέρουν ίχνη οικειότητας και εγγύτητας, θυμίζοντας επιδερμίδες που διατηρούν τη θερμοκρασία μιας παλαιότερης παρουσίας. Η πράξη της συρραφής καταγράφει μια διαδικασία συνάρθρωσης κατά την οποία τα επιμέρους στοιχεία παραμένουν ενεργά, χωρίς να απορροφώνται από μια ενιαία δομή. Η ταυτότητα εκλαμβάνεται ως ένα σύνολο που προκύπτει μέσω επαναλαμβανόμενων χαράξεων, με κάθε στοιχείο να διατηρεί την έντασή του μέσα στη συνοχή του συνόλου, όπως συμβαίνει με τα στρώματα μιας σωματικής εμπειρίας. Η διαδικασία πλέξης παραμένει ορατή, μεταφέροντας την αίσθηση μιας πράξης που συνεχίζει να εκτυλίσσεται. Σε αυτό το επίπεδο, η πρακτική της Τζάννε συναντά τη βαθιά υλικότητα με αναφορές στη γλυπτική του Martin Puryear, με τη χειρωνακτική γνώση να συγκροτεί μια σκέψη άρρηκτα συνδεδεμένη με τη σωματική μνήμη. 

Το σύνολο της έκθεσης ξεδιπλώνεται ως μια χωρική διαπραγμάτευση μέσα στην οποία η ύλη, ο χρόνος και η μνήμη συνυπάρχουν. Ο θεατής εισέρχεται σε ένα περιβάλλον στο οποίο οι δημιουργίες της Τζάννε διατηρούν την ικανότητα να κινητοποιούν μια σχεδόν σωματική ανταπόκριση. Το γλυπτικό της ρεπερτόριο καλλιεργεί μια εικαστική γλώσσα με την ύλη να παραμένει σε κατάσταση εγρήγορσης, διατηρώντας το στίγμα της διαδικασίας που τη γέννησε. Η έκθεση αρθρώνει έναν τόπο μέσα στον οποίο η διάρκεια αποκτά υλική υπόσταση και η μνήμη εδραιώνεται ως μια αδιάκοπη, σιωπηλή διεργασία που διατρέχει τα έργα και τον χώρο που τα περιβάλλει, αφήνοντας το σώμα του θεατή να εμπλακεί ως τελικός αποδέκτης αυτής της εμπειρίας.

• Εγκαίνια: 4 Ιουνίου 
• Διάρκεια έως 27 Ιουνίου
• Genesis Gallery
• Είσοδος ελεύθερη