Ένα μυθιστόρημα μυστηρίου που ρίχνει φως στον σκοτεινό λαβύρινθο της ανθρώπινης ψυχής κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Πατάκη. Διαβάστε περισσότερα για την "Αγαπημένη μας δασκάλα", το νέο βιβλίο της Μανταλένα Βάλιο Τανέτ σε μετάφραση Φωτεινής Ζερβού, στη συνέχεια.
Λίγα λόγια για το βιβλίο
1970, Μπιόλιο, Βόρεια Ιταλία. Ο θάνατος της εντεκάχρονης Τζοβάννα από πνιγμό δεν είναι ατύχημα, αλλά αυτοκτονία. Λίγες μέρες αργότερα, η Σίλβια, η δασκάλα της, βγαίνει από το σπίτι της και, αντί να πάει στο σχολείο, εξαφανίζεται στο δάσος. Το χωριό την αναζητά αγωνιωδώς και, καθώς περνά ο καιρός, οι φήμες πληθαίνουν και, αναπόφευκτα, εκφράζονται φόβοι για τη ζωή της. Όλοι αναρωτιούνται τι συνέβη στη Σίλβια, αυτή την τόσο αφοσιωμένη στους μαθητές της δασκάλα, που μέχρι τότε δεν είχε απασχολήσει καθόλου τους ανθρώπους της μικρής ορεινής κοινότητας.
Την αγνοούμενη θα εντοπίσει τυχαία, σε μια εγκαταλελειμμένη καλύβα στη μέση του δάσους, ο Μαρτίνο, ένα μοναχικό αγόρι από το Τορίνο, που έχει μεταφερθεί στο χωριό για λόγους υγείας. Στη θέα της εμφανώς ταλαιπωρημένης δασκάλας, το παιδί τρομοκρατείται, όμως δεν το βάζει στα πόδια. "Μην το πεις σε κανέναν" του ψιθυρίζει με κόπο η δασκάλα κάνοντάς τον συνένοχο στο μυστικό της. Ο Μαρτίνο θα συνεχίσει να επισκέπτεται τη Σίλβια στην κρυψώνα της, ελπίζοντας ότι κάποια μέρα θα κάμψει τις αντιστάσεις και τη σιωπή της και θα τη βοηθήσει να γυρίσει πίσω στο χωριό. Είναι άραγε έτοιμη η Σίλβια να επιστρέψει ή προτιμά να παραμείνει στην αγκαλιά του δάσους, με συντροφιά τα όνειρα, τις αναμνήσεις και τα φαντάσματα του παρελθόντος;
Η "Αγαπημένη μας δασκάλα" είναι μια δυνατή αλληγορία για τον φόβο, την ελπίδα, για την ανάγκη μας για απομόνωση αλλά και για ουσιαστική επαφή.
Διαβάστε Επίσης
