«Μύηση», 2023, μελάνη και παστέλ σε χαρτί ιχνογραφίας, 16,5 × 24,5 εκ.
Η Roma Gallery παρουσιάζει την έκθεση "Χρήστος Οικονόμου: L’Infini terrible", την πρώτη ατομική παρουσίαση του καλλιτέχνη στην γκαλερί. Η έκθεση εγκαινιάζεται την Πέμπτη 18 Δεκεμβρίου 2025 και θα διαρκέσει μέχρι και την Τρίτη 13 Ιανουαρίου 2026. Την επιμέλεια υπογράφει η ιστορικός τέχνης Άλια Τσαγκάρη.
Γεννημένος στον Πειραιά το 1998, ο Χρήστος Οικονόμου αποτελεί μία από τις πλέον διακριτές και διαμορφωτικές μορφές της νεότερης γενιάς Ελλήνων καλλιτεχνών κάτω των 30 ετών. Η ζωγραφική του εργασία, κυρίως μελάνη και παστέλ σε χαρτί, είναι συνεκτική, εστιάζοντας στο ανθρώπινο σώμα ως πεδίο εγγραφής ψυχικών και σωματικών εντάσεων. Μεστά ορμών, ενστίκτων, και παραμορφώσεων, τα έργα του Οικονόμου βρίθουν μυθολογικών, μυστικιστικών και πραγματολογικών αναφορών που ενσαρκώνουν μια ρηξικέλευθη θεώρηση του τραύματος ως βιωμένης εμπειρίας, δίχως αξιολογικό πρόσημο.
Το 2024, ο Οικονόμου συμμετείχε στο Sun Gazing, χωροηχητικό τελετουργικό της ομάδας LABOUR (Colin Hacklander & Farahnaz Hatam), στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ) στην Αθήνα. Το 2023, πραγματοποίησε την πρώτη του ατομική έκθεση στην Αθήνα στον εναλλακτικό καλλιτεχνικό χώρο We Are Bud. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε το καλλιτεχνικό βιβλίο του At the Edges of Present (Hideout Editions, 2023). Έχει, επίσης, συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.
Η έκθεση "L’Infini terrible" συγκεντρώνει ένα ευρύ φάσμα εξήντα και πλέον έργων σε χαρτί που δημιουργήθηκαν την τελευταία πενταετία, συνθέτοντας ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα των αλλόκοτα υπέροχων και πολυεπίπεδα διεισδυτικών αναπαραστάσεων του ανθρώπινου σώματος.
Τα επιλεγμένα έργα παρουσιάζονται σε διάλογο με το "τρομερό άπειρο" που τρομοκρατεί το γαλάζιο μάτι της Οφηλίας στο ομώνυμο ποίημα του Arthur Rimbaud. Δηλώνοντας τον κατακλυσμιαίο τρόμο ενός απεριόριστου, μη αναπαραστάσιμου κινδύνου που σφραγίζει την κλιμάκωση της έντασης, το "L’Infini terrible" ταυτίζεται με το λακανικό Πραγματικό ως ένας τραυματικός πυρήνας απόλαυσης και απειλής.
Ανάμεσα στη μέθη της αποκάλυψης του Πραγματικού και στην απειλή της σωματικής διάλυσης, η σαγηνευτική φρικαλεότητα κυριαρχεί στην εργασία του Οικονόμου, καθιστώντας το καταστρεπτικό πάθος για τη σάρκα προνομιακό πεδίο υπέρβασης.
Η παραμόρφωση λειτουργεί ως κατεξοχήν μηχανισμός αυτής της υπέρβασης. Απογυμνωμένα από ταυτοτικά στοιχεία, τα ζωγραφικά σώματα του Οικονόμου υπόκεινται σε προκρούστιες εξαρθρώσεις, βίαιες συστροφές και σχεδόν ασπόνδυλες ογκοπλασίες που αποσταθεροποιούν κάθε ανατομική συνοχή. Οι αναλογίες διαστρεβλώνονται, τα πρόσωπα συμπυκνώνονται σε μάσκες με σχηματικές οφθαλμικές κόγχες, και τα επιμήκη, υπερτονισμένα άκρα με την ελαστική κινησιολογία επιτελούν μία χορογραφική φαντασμαγορία που διαρρηγνύει το σώμα και αποκαλύπτει μέσα από τα θραύσματά του τον τρομακτικό ορίζοντα του Πραγματικού.
Έτσι, το Τρομερό Άπειρο λειτουργεί ως ένα στιγμιαίο ρήγμα που ενεργοποιεί τις ζωτικές δυνάμεις του πόνου, του μόχθου και της αισθητηριακής εγρήγορσης, συγκροτώντας την ενεργειακή οικονομία των έργων: όσο μεγαλύτερη η ένταση της έκφρασης, όσο πιο βίαιη η στρέβλωση των μελών, όσο πιο ακραία η διάρρηξη της επιδερμικής συνοχής της σάρκας, τόσο πιο επιτακτική η αλήθεια των μορφών.
Το σώμα, διαμελισμένο, εκτεθειμένο, υπερφορτισμένο από χρώμα και ένταση, λειτουργεί ως τόπος όπου το Πραγματικό εγγράφεται στη ζωγραφική διαδικασία, μετατρέποντας την παραμόρφωση σε αναγκαία συνθήκη με την οποία η μορφή αγγίζει το απώτατο όριο της αλήθειάς της.
Δείτε όλες τις εκθέσεις της πόλης στον οδηγό τεχνών του athinorama.gr
Διαβάστε Επίσης
