Πέντε νέες κυκλοφορίες γεμάτες ποίηση κυκλοφόρησαν πρόσφατα από τις εκδόσεις Βακχικόν. Διαβάστε στη συνέχεια ένα απόσπασμα από καθεμιά.
Ο αετός σηκώνει τον αέρα - Σωτήρης Κακίσης
ο αέρας για τον αετό δεν ξέρει, δεν μπορεί τίποτα να πει. τα φτερά του τού ζωντανού, η ουρά του άλλου η χάρτινη, η αποκριάτικη αλλά μαγευτική, τον αέρα το ίδιο σπρώχνουν, το ίδιο βοηθάνε, το ίδιο τρυφερά παραμερίζουν. μόνο ένας σπάγκος από τόσων παιδιών τις εποχές, ένα στη γη πάνω τρέξιμο, ένας δικός μου πατέρας στην απέναντι όχθη να τον κρατάει ψηλά τον χάρτινο αετό, αυτός να τρέχει μαζί του, αυτός στην αρχή τον αέρα να διώχνει, να παραμερίζει. αυτός τον αετό μου ακόμα κι ως τώρα να δείχνει, να κρατάει.
Αν αλλάζαμε κουρτίνες… - Μαρία Κούλη
Στο ακρωτήρι
ενός φιλιού·
μπροστά εσύ,
άγνωρο πέλαγος
πίσω, τελειώνει ο κόσμος.
Αν αφεθώ
στα κύματά σου…
Πνίγει η αγάπη;
Αποπραγματοποίηση - Σταμάτης Μπαρμπαγιαννάκος
Με αφορμή τον άξονα του πλανήτη
προσπάθησα να αποδώσω τη μορφή
των ανθρώπων που κάθονται
πάνω σε αυτόν.
Τα υλικά μου:
εγκάρσια κομμένοι προβληματισμοί δέντρων,
ζυγαριά που μετρά την αιώρηση,
καρυδότσουφλα από γνώσεις παιδιών.
Το κίνητρό μου:
να τους προτείνω
μία βιωματική προσέγγιση του χρόνου
και να γιομίσω αγάπη τον εσωτερικό χώρο
του περιγράμματός τους.
Το αποτέλεσμα:
είναι καλλιτεχνικό.
Μοιάζει με ποίημα – αλλά δεν είναι.
Μοιάζει με πίνακα – αλλά δεν είναι.
Μοιάζει με εμένα – αλλά δεν είμαι.
Το σίγουρο είναι πως αυτή η κατασκευή
ανασαίνει και μόνη της.
Ο τόπος, ξένε, που ζητάς - Άγγελος Παλληκαράκης
Πιστεύουν πάντα οι πολλοί πως είναι για την άλλη,
για την απέναντι πλευρά, του φράχτη πιο μεγάλη.
Η ευτυχία κι χαρά, οι άλλοι άπου έχουν,
πως πάντα το καλύτερο, οι άλλοι το κατέχουν.
&
Απού γυρεύει τα πολλά και στα πολλά καθόταν,
στο τέλος λίγα θα βαστά, απ’ όσα θα καυχιόταν.
Και ο καιρός γυρίσματα, να ξέρει πως θα έχει,
απ’ τα ψηλά στα χαμηλά, μισή στιγμή απέχει.
Ο δρόμος για τον Φυροπόταμο - Φιλίπα Λεάλ
Ο δρόμος για τον Φυροπόταμο σε οδηγεί όπου εσύ θέλεις να πας. Περνάει από Αθήνα, Μήλο, Σαντορίνη, Λευκάδα, Ιθάκη. Είναι ένας δρόμος γεμάτος εκπλήξεις, συναισθήματα και εμπειρίες. Ένα ταξίδι που δεν τελειώνει, αλλά συνέχεια αρχίζει· το ταξίδι της εσωτερικής αναζήτησης που δεν έχει τέρμα. Δεν υπάρχει προορισμός. Καθώς η ποιήτρια σεργιανίζει στην Ελλάδα του σήμερα, ψάχνει να βρει τον εαυτό της στον τόπο που την περιβάλλει, και, ακόμα κι αν δεν βρει την πολυπόθητη Ιθάκη, βγαίνει και πάλι νικήτρια.
Ο κίνδυνος να μας συμβεί μια χώρα
που ονομάζεται Ελλάδα
είναι μεγαλύτερος
όταν έχουμε μια τάση
για την ποίηση.
Μετάφραση: Ζωή Καραμπέκιου
Διαβάστε Επίσης
