Κυκλοφόρησε μόλις από τις εκδόσεις Carnivora το βιβλίο της Λορένα Σαλασάρ Μάσο "Μια πληγή γεμάτη ψάρια" (μετάφραση: Ασπασία Καμπύλη). Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα που αφηγείται μια δυνατή οικογενειακή ιστορία με φόντο την κολομβιανή ζούγκλα. Διαβάστε περισσότερα για το βιβλίο στη συνέχεια.
Λίγα λόγια για το βιβλίο
Διαβάστε Επίσης
Στο άχρονο τοπίο της κολομβιανής ζούγκλας, μια μητέρα κι ένα παιδί διαπλέουν τον ποταμό Aτράτο. Η μητέρα είναι λευκή, το παιδί, μαύρο. Σκοπός του ταξιδιού τους, η συνάντηση με τη βιολογική μητέρα που το εγκατέλειψε. Στο κανό ταξιδεύουν μαζί τους ιστορίες για τον ποταμό και τις γυναίκες του, εικόνες υπνωτιστικής ομορφιάς, αλλά και σκηνές φριχτής βίας που μας ακινητοποιούν σε ένα προγλωσσικό στάδιο λυγμών και κραυγών. Σαν αντιστάθμισμα στη βία που σβήνει τα πάντα, το παιδί κάνει όλη την ώρα ερωτήσεις και η αφηγήτρια, για να τις απαντήσει, πρέπει ν’ ανακαλύψει τον κόσμο απ’ την αρχή. Σε μια αφήγηση βασισμένη σε αληθινά γεγονότα, η σχέση μάνας-παιδιού μετατρέπεται στον τόπο όπου ξαναγεννιέται η γλώσσα, ονειρική, αληθινή, άσπιλη από τη φτώχεια, την εγκατάλειψη και τον τρόμο που ταξιδεύουν πλάι τους.
Δημιουργώντας εικόνες αρχέγονες η Σαλασάρ μιλάει με τρυφερότητα για τη μητρική αγάπη, που άλλες φορές πληγώνει και άλλες είναι χάδι, και για το δίπολο μητέρα-γυναίκα "σε τούτη τη γη των εγκαταλελειμμένων μαμάδων". Με τη γυναίκα στο κέντρο της αφήγησής της και με ποιητική ευαισθησία, μας μιλά για αυτές τις πληγές, κατά τη διάρκεια ενός οδοιπορικού στους δεσμούς, τους πραγματικούς και τους φανταστικούς, που ξεδιπλώνονται κατά μήκος του ποταμού. Παράλληλα, με το παιχνίδι ως αντίστιξη, μας μεταφέρει σε ένα κόσμο ιδωμένο μέσα από τα μάτια ενός παιδιού, γεμάτο με άπειρες αποχρώσεις πράσινου, δροσιά από ώριμα μάνγκο και μυρωδιά από το βρόχινο νερό, όπου η αθωότητα κυριαρχεί αβίαστα μπροστά στις δυσκολίες, επανεφευρίσκοντας τη γλώσσα στην πιο ανθρώπινη εκδοχή της.
Επιμέλεια - Διόρθωση: Γιώργος Κασαπίδης
