Πραγματικά, έχω μεγάλη πίστη στους Ακροδεξιούς. Πριν είκοσι χρόνια, η άμεση παρέμβαση του Γιώργου Καρατζαφέρη στην OUTLOOK έκανε γνωστούς δύο εικαστικούς που αργότερα αγάπησα πολύ: τον Θανάση Τότσικα και τον Τιερί Ντε Κορντιέ.
Λένε πως ο Πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ. επισκέφτηκε την έκθεση στο κτίριο της Καλών Τεχνών και αγάπησε τόσο πολύ τη δουλειά τους που ζήτησε ν’ αποκαθηλώσουν τα εκθέματα, για να μη τα δει κανένας άλλος επισκέπτης μετά απ’ αυτόν – την περίφημη φωτογραφία με το καρπούζι του Τότσικα (που εξακολουθεί να επισκιάζει το έργο ενός συγκλονιστικού καλλιτέχνη) και τον πίνακα του Βέλγου ζωγράφου: ένα τεντωμένο πέος, καθώς εκσπερματώνει πάνω σ’ ένα ξύλινο σταυρό που κουβαλά ένας πιστός με καλυμμένο πρόσωπο.
Πρόκειται για ένα από τα πιο αμφίσημα θρησκευτικά έργα που έχω δει: "Πότισέ με".
Τώρα, ο Τότσικας ζει σε μια καλύβα στη Λάρισα και ο Ντε Κορντιέ είναι κάπου χαμένος στα φλαμανδικά δάση.
Ποτέ βέβαια δεν περίμενα πως κάποιος θα τα κατάφερνε ακόμα καλύτερα από τον κύριο Καρατζαφέρη. Κι όμως.
Είναι πολλές φορές που μπαίνοντας σ’ ένα μουσείο, ήθελα να τα κάνω όλα λαμπόγυαλο, από τα νεύρα μου ή από λαχτάρα για κάτι άπιαστο που μόνο η τέχνη σού υπενθυμίζει πως δεν υπάρχει.
Αλλά ποτέ δεν το είχα τολμήσει. Είμαι πολύ δειλός.
Ωστόσο, ο Νίκος Παπαδόπουλος, ο βουλευτής του κόμματος ΝΙΚΗ, τα κατάφερε. Εισέβαλε στην έκθεση "Η Σαγήνη του Αλλόκοτου", που παρουσιάζεται στην Εθνική Πινακοθήκη, και σαγηνευμένος από τον αλλόκοτο κόσμο της τέχνης, κατέστρεψε τέσσερις οξυγραφίες του χαράκτη Χριστόφορου Κατσαδιώτη, φορώντας τη βουλευτική του γραβάτα. Ο βουλευτής ως περφόρμερ.
Μάλιστα, όταν είδα τις φωτογραφίες από τη "δράση", κορνίζες και σπασμένα γυαλιά στο ξύλινο πάτωμα του μουσείου, μου φάνηκαν σαν να τις είχε τραβήξει ο διάσημος φωτογράφος Βόλφγκανγκ Τίλμανς, απομεινάρια ενός ξέφρενου πάρτι Νεοναζί στο Βερολίνο τη δεκαετία του ’90.
Είναι περίεργο. Η καταστροφή έχει αισθητική. Και την ανάλογη ηθική.
Κι εγώ έχω εμμονή με τις εικόνες, κι εμένα με κατατρέχουν εικόνες που βλέπω στο σινεμά ή σε βιβλία, με αποτέλεσμα κάποιες φορές να μουδιάζει όλο μου το σώμα ή να μην μπορώ να κοιμηθώ, αλλά ποτέ δεν έχω αναστατωθεί σε τέτοιο βαθμό, όπως ο κύριος Παπαδόπουλος.
Πιθανότατα, ο βουλευτής να ένιωσε εκείνη την ταραχή, αλλά και την απειλή, που αισθάνεται κανείς όταν αντικρίζει μια εικόνα που είναι ικανή να καταστρέψει το "νευρικό σου σύστημα", όπως έλεγε ο Φράνσις Μπέικον, του οποίου το παραποιημένο πορτρέτο του "Πάπα Ινοκέντιου", είμαι σίγουρος πως το λατρεύει, και ως θωρακοκαρδιοχειρουργός θα ήθελε να τεμαχίσει.
Μήπως άραγε τον τάραξε που το πρόσωπο του Αγίου Χριστοφόρου, προστάτη των ταξί, είχε αντικατασταθεί από ένα κεφάλι ζώου, σκύλου ή αλόγου; Μήπως ήταν το "Εικόνισμα 17ο";
Ο Κασαδιώτης αναπαριστά το πρόσωπο της Παναγίας, στεφανωμένο με χρυσό, σαν ένα γερασμένο "Minion", και το θείο βρέφος θυμίζει το βρέφος στο "Eraserhead", την πρώτη ταινία του Ντέιβιντ Λιντς που πέθανε πρόσφατα.
Οι προφανείς αναφορές στην 7η Τέχνη πάντα ενοχλούσαν τους Ακροδεξιούς.
Ο βουλευτής πριν προλάβει να συλληφθεί από την Ελληνική Αστυνομία, αφέθηκε ελεύθερος.
Και το κόμμα του μόλις κέρδισε έναν ακόμη ψηφοφόρο. Μόνο που πρώτα πρέπει ν’ αλλάξουν τ’ όνομα της παράταξης τους. Σε ΗΤΤΑ. Τη δική μας.
Διαβάστε Επίσης
