Εγκαίνια: Οι εκθέσεις της εβδομάδας (4-10/3)

Εκκεντρικές εικόνες στο Πολιτιστικό Κέντρο «Μελίνα», εκθέσεις για την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας στο ΕΜΣΤ και όλα τα εικαστικά πρότζεκτ που αξίζει να δείτε αυτή την εβδομάδα.

Vulnera Δημήτρης Πρωτοπαπάς

Vulnera

Με έργα της τελευταίας δεκαετίας, λάδια, σχέδια και φωτογραφίες, ο Δημήτρης Πρωτοπαπάς προσεγγίζει έννοιες όπως το τραύµα, το ανοίκειο, η φθαρτότητα, το αποτρόπαιο, το γκροτέσκο και το απόκρυφο. Οι μορφές των έργων του είναι ασυνήθιστες, ετερόδοξες και πολλές από αυτές βασίζονται σε φρικαλέες φωτογραφίες συφιλιδικών ασθενών, ενώ ορισμένες συνθέσεις αντλούν έμπνευση από τα underground comix.

Εγκαίνια: 8/3 (6.30-9.30 μ.μ.)

Info: Πολιτιστικό Κέντρο "Μελίνα" Δήμου Αθηναίων | 8-23/3 | Ώρες λειτουργίας: Τρ.-Παρ.: 11 π.μ. – 7 μ.μ., Σαβ., Κυρ.: 10 π.μ. = 3 μ.μ. | Είσοδος ελεύθερη

Κι αν οι γυναίκες κυβερνούσαν τον κόσμο;

Yael Bartana What if Women Ruled the World
© Πάνος Κοκκινιάς
"What if Women Ruled the World" [Κι’ αν οι γυναίκες κυβερνούσαν τον κόσμο], 2016. Εγκατάσταση με φωτισμό νέον Ευγενική παραχώρηση: Γκαλερί Capitain Petzel, Βερολίνο, Γκαλερί Annet Gelink, Άμστερνταμ, Sommer Contemporary Art, Τελ Αβίβ, Γκαλερί Rafaella Cortese, Μιλάνο και Γκαλερί Petzel, Νέα Υόρκη

Το ΕΜΣΤ επιστρέφει εγκαινιάζοντας το δεύτερο μέρος του εκθεσιακού κύκλου "Κι αν οι γυναίκες κυβερνούσαν τον κόσμο;", με πέντε ατομικά πρότζεκτ από σύγχρονες και σημαντικές δημιουργούς. Στη νέα σειρά πρότζεκτ του μουσείου θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε το έργο της Yael Bartana, το οποίο ενέπνευσε τον τίτλο θεματικής του ΕΜΣΤ. Παράλληλα, η διακεκριμένη φωτογράφος Lola Flash δίνει φωνή σε άγνωστες γυναίκες που είχαν σημαντικό αντίκτυπο στον χώρο τους, ενώ οι Hadassah Emmerich και Claudia Comte παρουσιάζουν δύο ιδιόμορφες τοιχογραφίες αποκλειστικά σχεδιασμένες για το ΕΜΣΤ. Τέλος, η ταλαντούχα Μαλβίνα Παναγιωτίδη επανεξετάζει τον μύθο της "τρελής γυναίκας στη σοφίτα", διερευνώντας τη ζωή της πρώτης Ελληνίδας ζωγράφου, Ελένης Μπούκουρα Αλταμούρα. Κατά τη διάρκεια των εγκαινίων θα παρουσιαστούν δύο περφόρμανς από τις καλλιτέχνιδες Claudia Comte (7.30 7 8.30 μ.μ.) και Jeanna Criscitiello (9.30 μ.μ.).

Εγκαίνια: 8/3 (7 μ.μ.)

Info: ΕΜΣΤ | από 8/3 | Ώρες λειτουργίας: Τρ., Τετ., Παρ., Σαβ., Κυρ.: 11 π.μ. - 7 μ.μ., Πεμ.: 11 π.μ. - 10 μ.μ. | Είσοδος: €8, €4

Άσμα Ασμάτων

Άσμα Ασμάτων

Επηρεασμένη από το ομότιτλο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης, η εικαστικός Ελένη Μωραΐτη υμνεί τον έρωτα, την αγάπη και τα βαθύτερα συναισθήματα που μπορεί να νιώσει ο άνθρωπος. Τα μεγάλων διαστάσεων έργα της σε καμβά και ξύλο οπτικοποιούν κόσμους συναισθημάτων και ταυτόχρονα την περιπλοκότητα των ανθρώπινων σχέσεων.

Εγκαίνια: 4/3 (7.30-10.30 μ.μ.)

Info: Πινακοθήκη Βογιατζόγλου | 4/3-1/6 | Ώρες λειτουργίας: Πεμ., Παρ.: 11 π.μ.-7 μ.μ., Σαβ.: 11 π.μ.-3 μ.μ. | Είσοδος ελεύθερη

Νεάπολις, κοιτίς αμεριμνησίας και νεότητος

Νεάπολις κοιτίς αμεριμνησίας και νεότητος Μαίρη Νταγιαντά
Μαίρη Νταγιαντά, "Οδός Μασσαλίας 22", 2024. (Οικία στη θέση της οποίας σήμερα βρίσκεται η Ελληνοαμερικανική Ένωση)

Με φωτογραφικά τεκμήρια του 19ου και 20ου αιώνα, καθώς και μια σειρά εικαστικών έργων, ξεκινάει μια αφήγηση για την πλούσια πολιτιστική κληρονομιά της Νεάπολης, μίας ιστορικής γειτονιάς της Αθήνας. Από προάστιο, η Νεάπολη σύντομα εξελίχθηκε σε τόπο πνευματικών κινήσεων, κέντρο διανοουμένων, καλλιτεχνών και φοιτητών και θεωρείται από τις πιο γοητευτικές "νέες" αθηναϊκές συνοικίες.

Εγκαίνια: 5/3 (7.30μ.μ.)

Info: Γκαλερί Ελληνοαμερικανικής Ένωσης | 5/3-25/5 | Ώρες λειτουργίας: Δευτ.-Παρ.: 12-8 μ.μ.,Σαβ.: 10 π.μ. – 2 μ.μ. | Είσοδος ελεύθερη

assembling memories

Ντένη Θεοχαράκη assembling memories

Η εικαστικός Ντένη Θεοχαράκη επισκέπτεται το παλιό εργοστάσιο της οικογένειάς της, το εργοστάσιο συναρμολόγησης αυτοκινήτων της ΤΕΟΚΑΡ ΑΒΕΕ, και αφηγείται ένα σημαντικό κεφάλαιο της ελληνικής βιομηχανίας. Έργα ζωγραφικής και φωτογραφίας, εγκαταστάσεις και οπτικοακουστικές δημιουργίες αποκαλύπτουν την ιστορία του εργοστασίου, 29 χρόνια μετά το κλείσιμό του.

Εγκαίνια: 6/3 (8 μ.μ.)

Info: Κέντρο Πολιτισμού "Ελληνικός Κόσμος" | 6/3-31/5 | Ώρες λειτουργίας: Τρ.-Παρ.: 9 π.μ. – 1 μ.μ., Σαβ.: 11 π.μ. – 5 μ.μ., Κυρ.: 10 π.μ. – 6 μ.μ. | Είσοδος: €3

Δείτε όλες τις εκθέσεις της πόλης στον οδηγό τεχνών του athinorama.gr.

Διαβάστε Επίσης

Περισσότερες πληροφορίες

Νεάπολις, κοιτίς αμεριμνησίας και νεότητος

  • Αφιερώματα

Με αφετηρία τον χαρακτηρισμό της Νεάπολης από τον λογοτέχνη Κώστα Αθάνατο, στην έκθεση διαλέγονται δύο μαρτυρίες: Το φωτογραφικό απόθεμα από τον 19ο και 20ό αιώνα με την εικαστική απόδοση της κληρονομιάς της περιοχής μέσα από έργα σύγχρονων Ελλήνων καλλιτεχνών. Η Νεάπολη, αναδύεται ως κοιτίδα της νέας, τότε, πόλης, πίσω από την Τριλογία προς τον Λυκαβηττό και του Στρέφη, μία συνοικία που ξεκίνησε ως «προάστιο» τον 19ο αιώνα για να εξελιχθεί ως αθηναϊκός τόπος πνευματικών κινήσεων, κέντρο διανοουμένων, καλλιτεχνών και φοιτητών. Αυτή η ιδιαίτερη ώσμωση ιδεών και ανθρώπων αποτέλεσε και αποτελεί ως σήμερα την πιο γοητευτική παράμετρο της Νεάπολης, της πιο παλιάς από τις «νέες» συνοικίες της Αθήνας. Η Νεάπολη προβάλλεται, σύμφωνα με τους επιμελητές της, «ως μία πνευματική κοιτίδα, πάλλουσα από ζωή σε όλες της τις εκφάνσεις. Επανασυστήνοντας την ατμόσφαιρα των καφενείων και των σαλονιών, της καθημερινότητας και των ανώνυμων πρωταγωνιστών της, πάνω στον καμβά του απλού και αβίαστου ρυθμού της γειτονιάς με τα νεοκλασικά σπίτια και τις αυλές, τα βιβλιοπωλεία και τα βιβλιοδετεία, τις σπιτονοικοκυρές και τις πόρνες, τους φοιτητές και τους υπαλλήλους, η έκθεση επιχειρεί να αναδείξει και τις πνευματικές μορφές της Νεάπολης».

Yael Bartana. Κι αν οι γυναίκες κυβερνούσαν τον κόσμο

  • Μεικτά Μέσα

Η Yael Bartana έχει αναπτύξει εδώ και είκοσι χρόνια μια καλλιτεχνική πρακτική που αξιοποιεί κυρίως το βίντεο και την κινούμενη εικόνα με σκοπό να εξετάσει λιγότερο γνωστές πτυχές της ιστορίας καθώς και περιστατικά που έχουν επηρεάσει τη διαμόρφωση συλλογικών ταυτοτήτων και συνειδήσεων. Ιστορικές πολιτικές ομιλίες, διαδηλώσεις, ακτιβιστικές δράσεις και άλλα συμβάντα του παρόντος ή του πρόσφατου παρελθόντος καταγράφονται, επανεκτελούνται ή διασκευάζονται με σκοπό την κριτική επανεξέτασή τους. Με τον ίδιο στόχο και παράλληλα με την χαρακτηριστική της οπτικοακουστική πρακτική, η Bartana δημιουργεί εγκαταστάσεις με νέον όπου φράσεις, δηλώσεις, συνθήματα αποκτούν γλυπτική υπόσταση ενώ αποτελούν παράλληλα σύμβολα ενός ακόμα απραγματοποίητου πολιτικού οράματος. Το έργο σε νέον "What if Women Ruled the World" (2016) προσαρμόστηκε ως εγκατάσταση μεγάλης κλίμακας, σε δύο γλώσσες, Ελληνικά και Αγγλικά, στην βόρεια και νότια πρόσοψη του κτιρίου Φιξ, θέτοντας πλέον το αρχέτυπο ερώτημα στους διερχόμενους της λεωφόρου Συγγρού. Στο πλαίσιο της ίδιας θεματικής και σε συνάρτηση με τον κύκλο εκθέσεων του ΕΜΣΤ, παρουσιάζεται και το βίντεο "Two Minutes To Midnight", ένα έργο διάρκειας 47 λεπτών βασισμένο στην δίωρη περφόρμανς του 2017 με τίτλο "What if Women Ruled the World?". Εδώ παρακολουθούμε να εξελίσσεται το σενάριο μιας πιθανής πυρηνικής σύρραξης σε έναν χώρο που αποτελεί αντίγραφο του σκηνικού της ταινίας Dr. Strangelove (1964). Σε αντίθεση με την ταινία του Στάνλεϊ Κιούμπρικ, το συμβούλιο της απειλούμενης χώρας αποτελείται μόνο από γυναίκες που έχουν αναγνωριστεί για την ειδίκευσή τους σε πεδία όπως η άμυνα, ο ειρηνικός ακτιβισμός, η φιλανθρωπία και η πολιτική. Στο έργο βλέπουμε αφενός μια χιουμοριστική αντιμετώπιση σοβαρών ζητημάτων, και αφετέρου την πρακτική αντιμετώπιση μιας παγκόσμιας απειλής με τρόπο εναλλακτικό και ριζικά διαφορετικό από το μοντέλο της κυρίαρχης πατριαρχικής εξουσίας. Η έκθεση παρουσιάζεται στο πλαίσιο του θεματικού κύκλου «Κι αν οι γυναίκες κυβερνούσαν τον κόσμο;» του ΕΜΣΤ.

Claudia Comte. Η προέλευση του φαινομένου του κρουστικού κύματος - κίτρινο και τυρκουάζ

  • Μεικτά Μέσα

Μια ανάθεση ειδικά για το ΕΜΣΤ, η εντυπωσιακή τοιχογραφία 30 μέτρων της Claudia Comte συνδέει τον κεντρικό χώρο του μουσείου με το φουαγιέ της εισόδου. Το έργο αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της καλλιτεχνικής πρακτικής της Comte που συνδυάζει παραδοσιακές χειροτεχνικές διαδικασίες και σύγχρονη τεχνολογία, με ένα λεξιλόγιο που παραπέμπει σε οργανικά μοτίβα μορφολογίες. Η Comte είναι γνωστή για τις in-situ εγκαταστάσεις, τους πίνακες και τα γλυπτά που αντλούν από τα περίπλοκα μοτίβα και σχήματα που ενυπάρχουν μέσα στην φύση, όπως κύματα, ηχητικά μοτίβα, κάκτοι και σχηματισμοί βράχων. Οι τοιχογραφίες της – που δημιουργούνται ψηφιακά και κατόπιν πραγματοποιούνται με την χρήση βινυλίου, στένσιλ και ζωγραφικής απ’ ευθείας στον τοίχο - μοιάζουν σχεδόν σαν παραισθησιογόνες οπτικές πανδαισίες που καθηλώνουν και περιβάλλουν τους θεατές. Η τοιχογραφία διακρίνεται από ένα εντυπωσιακό εφέ κυματισμού, δημιουργώντας μια δυναμική οπτική κίνηση. Αυτός ο κυματισμός τυλίγεται γύρω από ένα κοίλο σώμα, δημιουργώντας αντιθετικές αντιλήψεις σε κάθε πλευρά. Η προέλευση του φαινομένου του κρουστικού κύματος, είναι μια περίπλοκη χορογραφία χρωμάτων και μορφών που συντονίζεται με την αρχιτεκτονική φυσιογνωμία του μουσείου. Το έργο λειτουργεί σαν μεταφορά πάνω στον αντίκτυπο της ανθρώπινης δραστηριότητας στη φύση, θυμίζοντας πώς ακόμη και οι πιο μικρές ενέργειες μπορούν να δημιουργήσουν κυματισμούς αλλαγής, όπως μια σταγόνα νερού δημιουργεί άπειρα κύματα. Θολώνοντας τα όρια μεταξύ τέχνης, φύσης και αρχιτεκτονικής, το έργο προσφέρει στους επισκέπτες μια μοναδική οπτική και αισθητηριακή εμπειρία. Η έκθεση παρουσιάζεται στο πλαίσιο του θεματικού κύκλου «Κι αν οι γυναίκες κυβερνούσαν τον κόσμο;» του ΕΜΣΤ.

Hadassah Emmerich. Epicurean Eden

  • Τοιχογραφία

Η Hadassah Emmerich είναι γνωστή για τις πολύχρωμες, τολμηρές, πληθωρικές τοιχογραφίες της και τα ζωγραφικά της έργα στα οποία πλέκονται περίτεχνα στυλιζαρισμένες απεικονίσεις εξωτικών φρούτων, μελών του ανθρώπινου σώματος και φυσικών στοιχείων. Το έργο της αντανακλά μια εμβυθιστική και ενστικτώδη εξερεύνηση του σώματος και της ταυτότητας, περιηγούμενο στα πεδία του αισθητηριακού και του αισθησιακού, ενώ παράλληλα διερευνά την εμπορευματοποίηση της επιθυμίας, του ερωτικού και του εξωτικού. Ο αισθησιασμός της ζωγραφικής της δεν εντοπίζεται μόνο στην επιφάνεια της εικόνας, αλλά και στην εκλεπτυσμένη χρήση του χρώματος και στην πρωτότυπη, άρτια τεχνική εκτέλεση. Από το 2016, η Emmerich επινόησε μια νέα τεχνική ζωγραφικής, χρησιμοποιώντας στένσιλ που κόβει από δάπεδο βινυλίου και στη συνέχεια τα καλύπτει με μελάνι και τα αποτυπώνει σε καμβά, χαρτί ή τοίχο. Με αναφορές στην οπτική γλώσσα της διαφήμισης και της pop art, δημιουργεί εικόνες που επικεντρώνονται στο γυναικείο σώμα, καταγράφοντας το παράδοξο της ταυτόχρονης έλξης και της απώθησης, της οικειότητας και της ψυχρής αποστασιοποίησης, της αποπλάνησης και της κριτικής αποτίμησης. Για την πρώτη παρουσίαση της στην Ελλάδα, η Emmerich έχει δημιουργήσει μια νέα μεγάλης κλίμακας τοιχογραφία σχεδιασμένη ειδικά το ΕΜΣΤ, που καλύπτει ένα μέρος του ισογείου και του ημιώροφου του μουσείου και καταλαμβάνει τον εκπαιδευτικό του χώρο, μεταμορφώνοντάς τον ριζικά σε ένα καθηλωτικό και πολύχρωμο Gesamtkunstwerk, ιδανικό για παιδιά. Η έκθεση παρουσιάζεται στο πλαίσιο του θεματικού κύκλου «Κι αν οι γυναίκες κυβερνούσαν τον κόσμο;» του ΕΜΣΤ.

Lola Flash. SALT

  • Φωτογραφία

Δουλεύοντας στην πρώτη γραμμή της queer αναπαράστασης για περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες, η Lola Flash με το έργο προκαλεί της προκαταλήψεις και τα στερεότυπα για το φύλο, τη σεξουαλικότητα και τη φυλή. Το "SALT" (2011-σε εξέλιξη) είναι μια σειρά πορτραίτων που απεικονίζουν σημαντικές ηλικιωμένες γυναικείες προσωπικότητες (άνω των εβδομήντα ετών), οι οποίες είχαν σιωπηλό αντίκτυπο στον κόσμο τους και εξακολουθούν να ασχολούνται με πάθος με το έργο της ζωής τους. Αυτή η συγκινητική σειρά πορτρέτων αντικατοπτρίζει τη σοφία, την γοητεία, την ελκυστικότητα και τη δύναμή τους, η οποία συχνά δεν λαμβάνεται υπόψη λόγω ηλικιακής προκατάληψης, ιδιαίτερα κατά των γυναικών. Οι γυναίκες φωτογραφήθηκαν εκεί όπου αισθάνονταν πιο οικεία, προκειμένου να αποτυπωθεί η υφή του ιδιωτικού τους χώρου. Το "SALT" στοχεύει να αμφισβητήσει κοινωνικό παραγκωνισμό και την αορατότητα που βιώνουν οι ηλικιωμένες γυναίκες και να αναδείξει τις βαθιά ριζωμένες πολιτισμικές και κοινωνικές προκαταλήψεις που τις απομακρύνουν από τη δημόσια σφαίρα. Η δουλειά της Flash παραπέμπει στην παράδοση της προσωπογραφίας του εικοστού αιώνα, χρησιμοποιώντας μια φωτογραφική μηχανή μεγάλου μεγέθους 4x5, καθώς πιστεύει ότι αυτή η διαδικασία μεταφέρει τη σημασία της συνεδρίασης για το θέμα και αποδίδει μια πιο αληθινή εικόνα. Η έκθεση παρουσιάζεται στο πλαίσιο του θεματικού κύκλου «Κι αν οι γυναίκες κυβερνούσαν τον κόσμο;» του ΕΜΣΤ.

Μαλβίνα Παναγιωτίδη. Όλα τα όνειρα είναι ενοχλητικά

  • Μεικτά Μέσα

Η έκθεση είναι αποτέλεσμα της ενδελεχούς έρευνας που έκανε η Μαλβίνα Παναγιωτίδη το καλοκαίρι του 2023 στις Σπέτσες, στο σπίτι όπου απομονώθηκε μετά τον πρόωρο θάνατο των δύο παιδιών της η πρώτη Ελληνίδα ζωγράφος, Ελένη Μπούκουρα Αλταμούρα. Την περίοδο εκείνη η Αλταμούρα κατέφυγε στον πνευματισμό, σε μια προσπάθεια να επανασυνδεθεί με τα παιδιά της, αφήνοντας πίσω της αρκετούς θρύλους αλλά και ένα grimoire, ένα "μαγικό" χειρόγραφο με ξόρκια. Το Project Room 2 του ΕΜΣΤ μεταμορφώνεται σε ένα εμβυθιστικό σκηνικό, έναν "μαγικό" χώρο όπου γλυπτά από γυαλί, κερί και χαλκό συνδιαλέγονται με ένα βίντεο και ένα ηχητικό έργο. Με μια καλλιτεχνική πρακτική που εστιάζει στα σημεία τομής του αποκρυφιστικού μοντερνισμού, της λειτουργίας του φαντασιακού και της ανοίκειας ανθρώπινης συμπεριφοράς σε διαφορετικές κοινωνικοπολιτικές συνθήκες, η Μαλβίνα Παναγιωτίδη επανεξετάζει τον μύθο της "τρελής γυναίκας στη σοφίτα". Η έκθεση δομείται μέσα από δύο ερευνητικές κατευθύνσεις, πρώτον την επαναπραγμάτευση του σπιτιού της Μπούκουρα- Αλταμούρα ως συμβόλου θαλπωρής και εγκλεισμού, ως δεύτερου δέρματος που την προστατεύει αλλά και την πνίγει ταυτόχρονα. Και δεύτερον την οικειοποίηση συμβόλων από το "μαγικό" χειρόγραφο της Μπούκουρα-Αλταμούρα, από τα ελάχιστα που σώζονται στην ελληνική γραμματεία, και αφετέρου την επανανοηματοδότησή τους ως φορέων μνήμης. Εισερχόμενος στην έκθεση, ο θεατής διεισδύει στους διαδρόμους του σπιτιού αλλά και του μυαλού της Ελένης Μπούκουρα-Αλταμούρα. Η έκθεση παρουσιάζεται στο πλαίσιο του θεματικού κύκλου «Κι αν οι γυναίκες κυβερνούσαν τον κόσμο;» του ΕΜΣΤ.

Δημήτρης Πρωτοπαπάς. Vulnera

  • Ζωγραφική

Με έργα της τελευταίας δεκαετίας, λάδια, σχέδια και φωτογραφίες, με τα οποία ο καλλιτέχνης προσεγγίζει έννοιες όπως το τραύµα, το ανοίκειο, η φθαρτότητα, το αποτρόπαιο, το γκροτέσκο και το απόκρυφο. Ο τίτλος της έκθεσης παραπέμπει σε πληγές και σε μάρτυρες (martyrum vulnera) και με έναν λανθάνοντα τρόπο αποτελεί συνέχεια του τίτλου της πρώτης του έκθεσης, ο οποίος ήταν παρμένος από τη γνωστή ρήση του Ιερού Αυγουστίνου «μεταξύ κοπράνων και ούρων γεννώμεθα». Οι εικόνες του Δημήτρη Πρωτοπαπά είναι ασυνήθιστες, ακραίες, ετερόδοξες, εκκεντρικές και εντέλει πρωτότυπες. Μπροστά σε αυτά τα φαγωμένα πρόσωπα, που μοιάζουν με προϊστορικά τοπία, νιώθεις τον θάνατο να σε κοιτάζει κατάματα, απροκάλυπτα. Δουλεμένες σε αποχρώσεις του κόκκινου, του κίτρινου, του πράσινου και του καφέ, οι προσωπογραφίες του Πρωτοπαπά αντί να απωθούν, όπως θα ήταν ίσως αναμενόμενο λόγω της σκληρής θεματολογίας, πετυχαίνουν το ακριβώς αντίθετο: σε έλκουν. Η απροσποίητη εκκεντρικότητα και η απωθητική ασχήμια μαγνητίζουν το βλέμμα σου και η αρχική αμηχανία μετατρέπεται σε απόλαυση και θαυμασμό. Κάποια από αυτά τα σχέδια βασίζονται σε φρικαλέες φωτογραφίες συφιλιδικών ασθενών –χωρίς όμως να τις εικονογραφούν– και κάποια φέρουν επιρροές από τα underground comix. Παράλληλα, όλο αυτό το διάστημα, ο καλλιτέχνης τραβούσε φωτογραφίες από χώρους και τοπία, από αυτοσχέδιες εγκαταστάσεις με αντικείμενα που έβρισκε στις αστικές περιπλανήσεις του.

Ελένη Μωραΐτη. Άσμα Ασμάτων

  • Ζωγραφική

Η Ελένη Μωραΐτη παρουσιάζει την τελευταία της δουλειά, επηρεασμένη από το ομώνυμο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης, και υμνεί τον έρωτα, την αγάπη και τα βαθύτερα συναισθήματα που μπορεί να νιώσει ο άνθρωπος. Πρόκειται κατά βάση για έργα μεγάλων διαστάσεων σε καμβά, καθώς επίσης δίπτυχα και τρίπτυχα σε ξύλο, που λειτουργούν που αποκαλύπτουν και οπτικοποιούν κόσμους συναισθημάτων και ταυτόχρονα την περιπλοκότητα των ανθρώπινων σχέσεων. Οι ανθρωποκεντρικές συνθέσεις της είναι ζωηρές, με δυναμικές γραμμές και έντονα χρώματα, φέροντας ένα διάχυτο φως που σχεδόν μοιάζει να αναδύεται από αυτές.

Ντένη Θεοχαράκη. assembling memories

  • Μεικτά Μέσα

Έργα ζωγραφικής και φωτογραφίας, εγκαταστάσεις και οπτικοακουστικά έχουν ως θεματικό πυρήνα το παλιό εργοστάσιο συναρμολόγησης αυτοκινήτων της ΤΕΟΚΑΡ ΑΒΕΕ στον Βόλο. Η εικαστικός Ντένη Θεοχαράκη εμπνέεται από ένα σημαντικό κομμάτι της ιστορίας της ελληνικής βιομηχανίας και ανοίγει στον θεατή τις πύλες του μνημονικού της σύμπαντος μετατρέποντας την επίσκεψή του σε μία ξεχωριστή, αισθητηριακή εμπειρία. Στα πολύπλευρα και πολυεπίπεδα εικαστικά σύνολα που παρουσιάζει, καμβάδες της γίνονται τα παλιά σχέδια συναρμολόγησης που χρησιμοποιούνταν για την παραγωγή αυτοκινήτων στο εμβληματικό εργοστάσιο της ΤΕΟΚΑΡ ΑΒΕΕ (1980-1995), της οικογένειας Θεοχαράκη. Το εργοστάσιο αποτέλεσε μια από τις σημαντικότερες επιχειρηματικές επενδύσεις στη βιομηχανική ανάπτυξη της Ελλάδας. 29 χρόνια μετά το κλείσιμό του, έχει πια ερημωθεί. Η καλλιτέχνιδα ξαναγυρνά στο παλιό, οικογενειακό εργοστάσιο, που το θυμάται να σφύζει από ζωή και αντικρίζει τη φθορά, την παρακμή, την εγκατάλειψη. Διασώζει με τη φωτογραφική της μηχανή πολύτιμες εικόνες από το δυστοπικό, βανδαλισμένο τοπίο, μαζεύοντας με ευλάβεια σχέδια, χαρτιά, υφάσματα, δέρματα και ό,τι άλλο θα μπορούσε να διασωθεί.

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Τέχνες

3 μεταφράστριες μάς συστήνουν με το δικό τους τρόπο τρία πολυσυζητημένα βιβλία ξένης λογοτεχνίας που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Μεταίχμιο

Οι Χίλντα Παπαδημητρίου, Μαρία Ξυλούρη και Στέλα Ζουμπουλάκη γράφουν για τη "Μελέτη περίπτωσης", το "Cloud Atlas" και το "Κορίτσι", τρία σημαντικά βιβλία που μετέφρασαν πρόσφατα και αξίζει να προσέξουμε.

ΓΡΑΦΕΙ: ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΖΕΥΚΙΛΗ
17/04/2024

Ο Cacao Rocks μιλά για τη νέα τοιχογραφία του στο Mitsis N’U Piraeus Port και τη σύγχρονη ελληνική street art

Μια συζήτηση με τον καταξιωμένο καλλιτέχνη για την έμπνευση πίσω από το νέο έργο που κοσμεί το ιστορικό κτίριο στον Πειραιά.

Μια έκθεση "Δια χειρός" Άλεξ Μυλωνά εγκαινιάζεται στην Αθήνα

Το MOMus-Μουσείο Άλεξ Μυλωνά εγκαινιάζει την πρώτη έκθεση του αφιερώματος "Τέσσερις Καλλιτέχνιδες, Τέσσερις Στάσεις".

"Tην άνοιξη αν δεν τη βρεις, τη φτιάχνεις": Η Ελένη Κανελλοπούλου συνθέτει ένα ανοιξιάτικο σκηνικό από κεραμικά

Ο τίτλος της έκθεσης είναι εμπνευσμένος από το ποιητικό έργο του Ελύτη "Εκ Του Πλησίον".

9 στοιχεία που δε γνωρίζετε για το "Ξηρόμερο", την ελληνική εκπροσώπηση στην 60ή Μπιενάλε Βενετίας

Ο επιμελητής Πάνος Γιαννικόπουλος γράφει μερικά fun facts για την εικαστική εγκατάσταση που θα εγκαινιαστεί στην 60ή Μπιενάλε Βενετίας.

"Where flowers are singing": Η Βασιλική Κούκου ερμηνεύει τη ζωή μέσα από τα στάδια αυτο-δημιουργίας της φύσης

Στον χώρο της γκαλερί θα στηθεί μια εγκατάσταση όπου θα συνυπάρχουν ζωγραφικά έργα, υφασμάτινα πλάσματα και λουλούδια.

8+1 νέες κυκλοφορίες από τις εκδόσεις Διόπτρα περιμένουν να μπουν στα ράφια σας

Δύο πολύ σημαντικά βιβλία στον τομέα της προσωπικής ανάπτυξης, μεταφρασμένη, ελληνική και αστυνομική λογοτεχνία στις νέες εκδόσεις.