Η ιδέα της έκθεσης ξεκίνησε από τους κάδους απορριμμάτων στα Κύθηρα όπου
βρέθηκαν τμήματα κατεστραμμένων αργαλειών και παλιών χειροποίητων υφαντών.
Ακολουθώντας το νήμα μιας ξεχασμένης τέχνης, η ομάδα που διοργάνωσε την έκθεση εξερεύνησε τα κλειστά σεντούκια και τις σοφίτες των σπιτιών όπου εξακολουθούν να περιέχουν θησαυρούς˙ τη σεμνή αλλά ηρωική εργασία των γυναικών της περιοχής. Με τα χέρια τους έφτιαχναν ό,τι χρειάζονταν για την απλή ζωή που ζούσαν. Από βαμβακερά και λινά εσώρουχα, κλινοσκεπάσματα, διακοσμητικά καλύμματα κρεβατιών και τραπεζιών, μέχρι βαριές μάλλινες κουβέρτες και τραχιά σακιά για το μάζεμα της ελιάς. Κάθε νοικοκυριό είχε
έναν αργαλειό. Κάθε κορίτσι ήξερε να πλέκει και να υφαίνει. Αυτή η ξεχασμένη τέχνη και η ιστορία της εξαφάνισή της αναδεικνύεται στην έκθεση "Εύθραυστο Νήμα" που πραγματοποιείται στις 28 Ιουλίου στην Αίθουσα της Φιλαρμονικής Ποταμού στα Κύθηρα.
Η υφαντική είναι μια από τις αρχαιότερες τέχνες. Περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα δεξιοτήτων. Από τη φροντίδα των ζώων και τη συλλογή φυτών μέχρι την επεξεργασία νημάτων, τη βαφή και την ύφανση. Η ξεχωριστή ιστορία της είναι αυτόχρονα τοπική και παγκόσμια. Κατά τη μακρά και περίπλοκη διαδικασία παραγωγής ενός υφαντού, τα πάντα συνδέονται, αλληλοεξαρτώνται και είναι απαραιτήτως βιώσιμα. Σήμερα αυτή η τέχνη είναι σχεδόν ξεχασμένη. Ζούμε σε μια πραγματικότητα μαζικής παραγωγής και τυποποιημένων εμπορευμάτων που έχουν φτιαχτεί από ανώνυμους ανθρώπους μέσα από ασαφείς διαδικασίες. Μια πραγματικότητα που δεν είναι μόνο επικίνδυνα σπάταλη, αλλά και αρνείται τη μοναδικότητα των κόσμων στους οποίους ζούμε, κόβοντας τον ιστό που συνδέει τους τόπους και τα πράγματα. Έχουμε συνηθίσει ν’ αγοράζουμε ό,τι χρειαζόμαστε και να το πετάμε γρήγορα. Όπως οτιδήποτε άλλο, τα υφάσματα έχουν γίνει καταναλωτικά αγαθά, αποκομμένα από τον πολιτισμό και το περιβάλλον.
Η έκθεση δεν διεκδικεί να ερευνήσει την ιστορία των παραδοσιακών κυθηραϊκών
υφαντών. Αντιθέτως αναδεικνύει την ιστορία της εξαφάνισής τους. Μέσω της άμεσης
επαφής με τα τελευταία απομεινάρια των ταπεινών αλλά συγκινητικά όμορφων
χειροποίητων υφασμάτων, ελπίζουμε να ευαισθητοποιήσουμε το κοινό σχετικά με τη
σταδιακή εξαφάνιση της τοπικής πολιτιστικής κληρονομιάς. Το παρελθόν μας
κρέμεται από μια λεπτή κλωστή."Ο αργαλειός είναι σκλαβιά, σκλαβιά πολύ μεγάλη", λέει μια ελληνική παροιμία. Μπορεί να έχουμε κερδίσει την ελευθερία από τις επίπονες οικιακές εργασίες, όμως τι έχουμε χάσει; Η έκθεση έχει δύο μέρη από τα οποία το πρώτο είναι ιστορικό και κοιτάει προς το παρελθόν και το δεύτερο αποτελείται από ένα γλυπτό έργο το οποίο είναι στην πραγματικότητα ένας μεγάλος κοινόχρηστος "αργαλειός" με ένα στημόνι έτοιμο για μια συλλογική εργασία των
επισκεπτών της έκθεσης.
Εγκαίνια: 28/7 (8 μ/μ) | Ώρες λειτουργίας: Κυριακή 10 π.μ-2 μ.μ, Πέμπτη 6 μ.μ-9 μ.μ και κατόπιν ραντεβού. | mariaschina09@gmail.com, mashaya@gmail.com
