© Λεωνίδας Τούμπανος
Η αγαύη του Dos Agaves, το διαχρονικό σύμβολο πίσω από την μπάρα του, έχει πια τέσσερα φύλλα παραπάνω. Σαν να μεγάλωσε. Σαν να ωρίμασε. Δύσκολα θα το παρατηρήσει ή θα το θυμηθεί κανείς, τουλάχιστον κατά την πρώτη επίσκεψη. "Είναι μια μικρή αλλαγή που λέει πολλά για την επιστροφή μας. Ξέρεις, σκεφτήκαμε πολλές φορές πώς θα ήταν σήμερα το μπαρ αν δεν είχε κλείσει ποτέ, αν υπήρχε μια αδιάκοπη συνέχεια από τότε που το κοινό το γνώρισε στην οδό Αβραμιώτου" μου λέει ο -εκ των συνιδιοκτητών- Νίκος Σουρμπάτης για το παγκρατιώτικο πια Dos Agaves και τη γενικότερη σκέψη με την οποία στήθηκε το νέο μαγαζί, στα πέριξ της πλατείας Βαρνάβα, που μετρά λιγότερο από ένα μήνα ζωής.



Το πίσω μέρος της μπάρας θυμίζει εκείνο του παλιού χώρου. Σε μια γωνιά, μια μικρή ofrenda με φωτογραφίες και αναμνηστικά κρατά κάτι από την ψυχή της Αβραμιώτου μέσα στο καινούργιο location. Ένα μεγάλο τραπέζι οριοθετεί την καρδιά του πολύχρωμου εσωτερικού, προσφέροντας πρώτη θέση τόσο μπροστά από την ανοιχτή κουζίνα όσο και εύκολη πρόσβαση στην μπάρα. Το Dos Agaves απλώνει και τραπεζάκια στo πλατύ πεζοδρόμιο. Το Μεξικό, προφανώς, δηλώνει σχεδόν παντού την παρουσία του.
Η ιδέα της επιστροφής απέκτησε βάσεις στο Athens Bar Show του 2024, όταν η Three Cents ξανάστησε -για τα δέκα της χρόνια- στο Γκάζι την μπάρα του Dos Agaves. Ο Νίκος Σουρμπάτης θυμάται πως πολλοί τους έλεγαν τότε να το ανοίξουν ξανά. Βασικά, επέμεναν. Η συζήτηση είχε ξεκινήσει από καιρό και έγινε συγκεκριμένη όταν ο Αλέξανδρος Αποστολόπουλος πρότεινε στον ίδιο και στον Νίκο Ζήση να προχωρήσουν. Στη νέα ομάδα βρίσκεται και ο Γιώργος Μπάγκος. Πώς θα μπορούσε να λείπει άλλωστε ο υπεύθυνος της Paloma Revolution; Από τη στιγμή που βρέθηκε ο χώρος, πέρασε σχεδόν ένας χρόνος μέχρι να ανοίξουν οι πόρτες. H αναμονή άξιζε και με το παραπάνω.

Η συνέχεια του Dos Agaves -ενός εκ των σημείων αναφοράς στη χρυσή εποχή του αθηναϊκού μπαρ, και των πιο επιδραστικών, επίσης- φαίνεται και στα cocktails του. "Ίδια ποτά, ίδια γεύση, απλά πιο πολύ τεχνικά δουλεμένα, έτσι ώστε να είναι σταθερά" είναι η άποψη του Νίκου Σουρμπάτη, που μου εξηγεί πως το μενού ουσιαστικά χωρίζεται σε Reborn Classics και Modern Creations.
Κάποιοι παραγγέλνουν Thai Tommy’s, Paloma και Mezcalita πριν καν ανοίξουν τον κατάλογο. Δε θα πουν όχι όμως και σε μια απολαυστικότατη tequila colada, ένα μεξικάνικο pοrn star ή ακόμη και σε μια frozen εκδοχή της margarita. Με σεβασμό αντιμετωπίζεται και το no & low εδώ - ερμήνευσέ το σε νόστιμες, χαμηλά αλκοολικές ή totally free προτάσεις.




Νέο, πολύ δυνατό άσετ εδώ, η κουζίνα. Τα ευ τρώγειν πεπραγμένα επιμελείται ο Θάνος Φέσκος, σε μία από τις πιο απροσδόκητες όσο και νόστιμες δουλειές του τελευταία - οριακά μου μοιάζει κάπως απελευθερωμένος και ευδιάθετος, αξιοποιώντας τα τέσσερα είδη καλαμποκιού (κόκκινο, μπλε, κίτρινο και λευκό) που το Dos Agaves φέρνει από το Μεξικό και τα οποία μετατρέπει σε έξοχες τορτίγιες ο πολυβραβευμένος δημιουργός.
Και δε χρειάζεται να έχεις ακούσει ποτέ πριν στη ζωή σου τη λέξη nixtamalization -την παραδοσιακή επεξεργασία του καλαμποκιού που επιτρέπει στη ζύμη, τη masa, να αποκτήσει την υφή που χρειάζεται για να δουλευτεί αλλά και την έντονη γεύση, που διαφοροποιεί εδώ την όλη διεργασία από οποιοδήποτε Tex-Mex έχεις δοκιμάσει έως τώρα- ώστε να πειστείς για το αποτέλεσμα. Αρκεί να δοκιμάσεις.



Προτείνω χωρίς φόβο και πάθος τα τάκος με το αρνί (με σάλτσα τσιμιτσούρι και σχοινόπρασο) αλλά και με τον μπακαλιάρο (με λάχανο τουρσί και πικάντικο τσιμιτσούρι) - δίχως αυτό να σημαίνει πως τα έτερα με χοιρινό και κοτόπουλο δεν αξίζουν της προσοχής σου. Έξτρα πόντοι και για το φιντέουα με θαλασσινά, μία α λα μεξικέν βερσιόν της παέγιας.

Στο Dos Agaves 2.0 χωρά και μια διαφορετική προσέγγιση στις Κυριακές: Πολύ σύντομα και κατά την πιο ανέμελη ημέρα της εβδομάδας, οι πόρτες θα ανοίγουν από το μεσημέρι και βασική ιδέα είναι να κάθεται μια παρέα γύρω από ένα τραπέζι και να μοιράζεται φαγητό και μαργαρίτες (ή παλόμες ή μπίρες, αν προτιμάς), σε πιο χαλαρούς ρυθμούς.
Ακολούθησε το Αθηνόραμα στο Facebook, Tik Tok και το Instagram.
