Ήρθε ξανά εκείνη η εποχή του χρόνου, που ο καθένας από το πόστο του καταθέτει τις προβλέψεις για τα trends της επόμενης χρονιάς, μόνο και μόνο για να πάει κουβά λίγους μήνες αργότερα. Προφανώς και αστειεύομαι. Ως εκ τούτου, ακολουθούν μερικές από τις τάσεις που κατά πάσα πιθανότητα θα δούμε σύντομα στις μπάρες. Το 2024 στο μπαρ λοιπόν.
Αυτά που (πιθανότατα) έρχονται
Αρχικά, θα υπάρξει συνέχεια αυτού που παρατηρούμε ήδη εδώ και μία διετία και ξεκινά από τα αγαυένια λιβάδια του Μεξικό, περνά από την αγορά των ΗΠΑ (εκεί όπου η τεκίλα είναι το νο.1 spirit σε πωλήσεις) και καταλήγει, προφανώς, στο αγαπημένο μας μπαρ. Παράλληλα και συμπληρωματικά, αναμένουμε και την άνοδο των anejo και extra anejo επιλογών, μαζί με εκείνη του mezcal.
Όλο και περισσότερο τα τελευταία χρόνια, βλέπουμε να αυξάνεται το ενδιαφέρον για cocktails με καφέ. Αναφέρομαι σε εκείνες τις τάσεις, τα ποτά και τις συνταγές που μοιάζουν να έκλεισαν one-way εισιτήριο για το hype train του Espresso Martini, που πιάνει πια τη μέγιστη ταχύτητά του. Δε θα μου κάνει εντύπωση εάν δούμε ακόμη περισσότερες παραλλαγές του EM ενώ με ιντριγκαδόρικη περιέργεια περιμένω άλλες εκδοχές του Irish ή του Spanish Coffee.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τόσο οι bartenders όσο και οι bar-goers έχουν ερωτευτεί τα clarified cocktails και τα "ξεκάθαρα" ποτά. Το trend θα συνεχιστεί. Σερβίρονται πανεύκολα, με ή χωρίς γαρνιτούρα, και κρύβουν το wow factor του να πίνεις μία διάφανη Piña Colada, που όντως έχει τα χαρακτηριστικά και την αυθεντική γεύσης μίας Piña Colada. Καθώς όλο και περισσότεροι μπάρμεν (και στα μέρη μας) τελειοποιούν τις τεχνικές τους, δε θα μου προκαλέσει καμία απολύτως εντύπωση να αρχίσουμε να βλέπουμε ακόμη και ολόκληρα μενού με ποτά που θα μοιάζουν με... νεράκι.
"Λιγότερο αλλά καλύτερο" φαίνεται να είναι το motto για τους drinkers, ειδικά αυτών των επόμενων γενεών, που δείχνουν το δρόμο στο επόμενο στάδιο αυτού που γνωρίσαμε τα τελευταία χρόνια ως premiumization, τόσο όσον αφορά τα καθαρά spirits όσο και τις NoLo (λίγο ή καθόλου αλκοόλ) κατηγορίες. Στην εν λόγω περίπτωση, αυτό που πρόκειται να μετρήσει περισσότερο είναι η έκταση της απόλαυσης σε πεδία πολύ πιο μακριά από την άμεση κατανάλωση.
Διαβάστε Επίσης
Πώς ακριβώς μεταφράζεται αυτό; Αφενός πως ο καταναλωτής θα επιλέγει περισσότερο υψηλής ποιότητας αποστάγματα που σχετίζονται με παραδοσιακές τεχνικές, συγκεκριμένα μέρη παραγωγής ή ακόμη και την αισθητική της φιάλης και αφετέρου θα είναι διατεθειμένος να πληρώσει περισσότερα αν κάτι του κινήσει το ενδιαφέρον και ανταποκρίνεται -ή ξεπερνά- τα ποιοτικά standards που έχει θέσει. Ακόμη κι αν αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να πιει λιγότερο.
Ένα τεράστιο κύμα από openings οινικών σταθμών σάρωσε την περασμένη χρονιά, με τα περισσότερα εξ' αυτών να αποτελούν ένα είδος καμουφλαρισμένων wine bars, συνήθως με πολύ ενδιαφέρουσες κάβες και μεγάλα μενού φαγητού. Τι σε κάνει να πιστεύεις πως αυτό δε θα συνεχιστεί; Οπότε ετοιμάσου για ακόμη περισσότερο (καλό, θέλω να πιστεύω) κρασί, ειδικά από τη στιγμή που υπάρχει (και) η ζήτηση για περισσότερες πρεσβείες "φυσικών" οίνων στην πόλη.
Κλείνω με το hot take μου. Ή περισσότερο, με μία επιθυμία/ένοχη απόλαυση: Την επιστροφή του Happy Hour. Ο πληθωρισμός μας έχει τσακίσει και δεν είναι ώρες για Martinis των €25. Χρειαζόμαστε, έστω και σε ένα συγκεκριμένο χωροχρονικό πλαίσιο, πράγματα οικεία, κατανοητά και σε προσιτή τιμή. Cheers.
Ακολούθησε το Αθηνόραμα στο Facebook και το Instagram.
