© Γιώργος Βουρσούκης
Αν παρατηρήσει κανείς προσεκτικά την πλατεία Μαβίλη τα τελευταία χρόνια, θα διαπιστώσει πως περνά ένα παρατεταμένο διάστημα "αναγέννησης". Σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο, μαγαζιά συμβατά με την κουλτούρα της κατορθώνουν να γίνουν αμέσως αυτό που λέμε κλασικά. Ο "Κύριος" είναι ίσως το χαρακτηριστικότερο των παραδειγμάτων, δίχως όμως να περιορίζεται εκεί ή ακόμη και να επαναπαύεται. Προσπερνώντας την χαρακτηριστική μπλε πόρτα στον αριθμό 4 της Δορυλαίου, θα δεις πράγματα που έχουν μείνει ίδια και πράγματα που έχουν αλλάξει.
Βλέπεις, μετά τη θερινή ανάπαυλα -μεγαλύτερη σε διάρκεια από τα περισσότερα μπαρ της πόλης- έχει κάνει το χειμερινό come back του πριν μερικές εβδομάδες. Αλλά για να σου πω την αλήθεια, νιώθω πως έλειπε λίγο περισσότερο. Ίσως γιατί τα lockdowns και όσα ακολούθησαν αυτά, κάπως τον "περιόρισαν" - τουλάχιστον στη δική μου σφαίρα αντίληψης και λαμβάνοντας σοβαρά υπόψιν πως πρόκειται για ένα μαγαζί όπου το ενδιαφέρον λαμβάνει χώρα στα ενδότερά του.
> Διάβασε ακόμη: Κι αν η Μαυρομιχάλη είναι ο επόμενος hot δρόμος των Εξαρχείων;
Η old fashioned, περίπου "ξενοδοχειακή", πολυτέλεια και τα διακοσμητικά στοιχεία που θα τα χαρακτήριζε κανείς εύκολα από τα πιο ιδιόμορφα και ενδιαφέροντα της αθηναϊκής μπαρογραφίας είναι πάντοτε εδώ, μαζί με τα φιλικά vibes, τα home made αναψυκτικά και ένα πάντοτε killer soundtrack - μάλιστα, καθημερινά υπάρχει κάποιος DJ. Από την άλλη, κάποιοι κανόνες, που ο ίδιος ο "Κ" είχε θέσει στον εαυτό του, δείχνουν να σπάνε.
Για παράδειγμα, το non-shacking concept ανήκει στο παρελθόν -ας είμαστε ειλικρινείς, γίνεται μπαρ δίχως σέικερ;- ενώ υπάρχουν μικρές χωροταξικές και εικαστικές παρεμβάσεις που δίνουν κάπως feelgood τόνο. Όλα, δίχως στιγμή να επηρεάζουν τον γενικότερο χαρακτήρα του - παραμένει "Κύριος", με "Κ" κεφαλαίο, ακριβώς όπως μαρτυρά και το λογότυπό του. Αλλά είναι πιο προσιτός και "ανοιχτός" όσο ποτέ άλλοτε.
Στο section του πίνειν, τα ονόματα των Γιάννη Σαμαρά και Μιχάλη Αλεξανδράκη αποτελούν από μόνα τους μία επιβεβαίωση πως στο ποτήρι σου θα φτάσουν προσεγμένα πράγματα. Στην ισχύουσα λίστα cocktails βρίσκουμε 10 προτάσεις, στη συντριπτική τους πλειοψηφία twisted classics - πέρα από τις πιστές στις κλασικότερες των εκτελέσεων.
Με λίγες μόνο γουλιές από το Dittany Negroni αντιλαμβάνεσαι γιατί έχει εξελιχθεί στα σουξέ του καταλόγου, με μία πολύ ενδιαφέρουσα αλμύρα να προστίθεται στα γευστικά χαρακτηριστικά που φέρνει στην παλέτα ένα τέτοιο ποτό - για την ιστορία, εξίσου hit είναι και το κλασικό Negroni του "Κυρίου", για το οποίο χρησιμοποιούνται ένα blend από τέσσερα διαφορετικά gin και ένα ακόμη, με ισάρριθμα βερμούτ.
> Διάβασε ακόμη: Σύντομα όλη η Αθήνα θα χορεύει κάτω από μία "Ντισκομπάλα"
Εν συνεχεία, το Tropicality είναι ένα cocktail που δίνει μία διαφορετική, ίσως και λίγο πιο fun νότα, στη λίστα και βρίσκει πιστούς στους φανατικούς του gin αλλά εξίσου εύκολα κερδίζει και μερίδα drinkers που δε θα τους χαρακτήριζες ακριβώς έτσι. Κι αυτό γιατί το εν λόγω ποτό, που πατά κατά κάποιο τρόπο στο Porn Star Martini, δένει όμορφα έναν πλούσιο και νόστιμο αφρό passion fruit (που περιέχει και λίγο σιρόπι μελιού) με το σώμα του London dry gin.
Αν πάλι νιώσεις την ανάγκη να ξεκινήσεις λίγο νωρίτερα το Dry January, το Le Fou Monsieur είναι το low ABV ποτό που πρέπει να αναζητήσεις. Θα το έλεγα αρκετά "σοβαρό" για τη συγκεκριμένη τάση, με τις καπνιστές νότες του Islay ουίσκι να έρχεται σε αρμονία με εκείνες που προσδίδουν το sherry και το λικέρ ροδάκινο.
Παράλληλα και συμπληρωματικά, ο Χρήστος Φασέας έχει επιμεληθεί ένα προσεκτικά μαζεμένο comfort μενού φαγητού, στη λογική του social eating, με κλεφτές ματιές στην εποχικότητα και μεγάλη εμπιστοσύνη σε μικρούς Έλληνες παραγωγούς (τυριά από Κυκλάδες, μέλι από το Πήλιο, καπνιστός σολομός από τον Ταϋγετο κ.α.).
Ακολούθησε το Αθηνόραμα στο Facebook και το Instagram.
