Ο κριτικός του "α" επιλέγει τις σπουδαιότερες κινηματογραφικές στιγμές της χρονιάς.
10. Μικρή Μαμά της Σελίν Σιαμά
Η Σελίν Σιαμά ("Το Πορτρέτο Μιας Γυναίκας που Φλέγεται") σκαρφίζεται ένα γλυκόπικρο οικογενειακό δράμα, στο οποίο η οκτάχρονη Νέλι, η οποία μόλις έχασε την αγαπημένη γιαγιά της και βοηθά τους γονείς της να τακτοποιήσουν τα πράγματά της. Εξερευνά το σπίτι όπου μεγάλωσε η μαμά της, Μαριόν, και το δάσος όπου έπαιζε και είχε χτίσει ένα δεντρόσπιτο, για το οποίο έχει ακούσει πάρα πολλά. Ξαφνικά η μητέρα της φεύγει και η Νέλι αναζητά παρηγοριά στο δάσος. Εκεί, θα συναντήσει ένα κορίτσι της ηλικίας της που χτίζει ένα δεντρόσπιτο. Το όνομά της είναι Μαριόν, όπως και της μαμάς της.
9. Μάρτιν Ίντεν του Πιέτρο Μαρτσέλο
Οι ιδέες του Τζακ Λόντον αποκτούν παλμό και ορμή μέσα από τις αναχρονιστικά αντισυμβατικές εικόνες ενός βραβευμένου στο Φεστιβάλ Βενετίας κοινωνικού δράματος. Βαθιά τραγικός ο διαχρονικός ήρωάς του και θαρραλέα η αποδόμηση του ακαδημαϊκού πρώτου υλικού.
8. Dune του Ντενί Βιλνέβ
Πρώτο μέρος της διασκευής ενός επικού, συναρπαστικού και πολυδιάστατου μπεστ σέλερ επιστημονικής φαντασίας. Αντάξιος του συγγραφέα Φρανκ Χέρμπερτ, ο Ντενί Βιλνέβ παραδίδει μαθήματα θεαματικού, ενήλικου sci-fi.
7. Ατυχές Πήδημα ή Παλαβό Πορνό του Ράντου Ζούντε
Χρυσή Άρκτος στο Βερολίνο για μια κατάμαυρη, σαρωτική σάτιρα των αξιών, δομών και ιδεοληψιών της ρουμανικής πολιτικοκοινωνικής πραγματικότητας. Ανατρεπτική γραφή, πικρό χιούμορ και φαρσική διάθεση αποδόμησης κάθε ιδεολογικού ή αφηγηματικού ταμπού.
6. Titane της Ζουλιά Ντικουρνό
Με άγνοια κινδύνου, η Ζουλιά Ντικουρνό ("Raw") σκηνοθετεί μια πανκ συμφωνία φωτιάς και μετάλλου που θα έκανε περήφανο τον Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ. Το τολμηρότατο ερωτικό θρίλερ της σπρώχνει τις ιδέες της ταυτότητας και της σεξουαλικής απελευθέρωσης στα όριά τους και κερδίζει τον Χρυσό Φοίνικα του Φεστιβάλ Κανών.
5. Ο Πατέρας του Φλοριάν Ζελέρ
Όσκαρ ερμηνείας για έναν συγκλονιστικό Άντονι Χόπκινς και διασκευασμένου σεναρίου για τη λεπτοδουλεμένη, ευφυή και άκρως κινηματογραφική διασκευή ενός πολυβραβευμένου θεατρικού πάνω στην ταυτότητα, τη μνήμη, την εξουσία και το αδυσώπητο πέρασμα του χρόνου.
4. Παράλληλες Μητέρες του Πέδρο Αλμοδόβαρ
Σε απόλυτη σκηνοθετική και σεναριακή ωριμότητα, ο Πέδρο Αλμοδόβαρ υπογράφει έναν συγκινητικό ύμνο στη μητρότητα, εξερευνώντας τις πολλαπλές έννοιες της οικογένειας όσο και τη σχέση προσωπικής ανεξαρτησίας και ιστορικής μνήμης. Βραβείο ερμηνείας στο Φεστιβάλ Βενετίας για την αφοπλιστική Πενέλοπε Κρουζ.
3. Η Χώρα των Νομάδων της Κλόι Ζάο
Η κληρονομιά της Άγριας Δύσης συναντά τη σύγχρονη αμερικανική πραγματικότητα σε ένα λυρικό, μελαγχολικό road movie γεμάτο κινηματογραφική ανθρωπιά. Χρυσό Λιοντάρι στο φεστιβάλ Βενετίας, δυο Χρυσές Σφαίρες, τέσσερα BAFTA και τρία Όσκαρ (καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας, α΄ γυναικείου ρόλου για την Φράνσις ΜακΝτόρμαντ).
2. Η Εξουσία του Σκύλου της Τζέιν Κάμπιον
Ποιητικά μελαγχολικό (αντι)γουέστερν χαρακτήρων οι οποίοι προσπαθούν να αντισταθούν στα καταπιεσμένα συναισθήματά τους. Μια αποδόμηση της μυθικής Άγριας Δύσης σε υπαρξιακό παρά ιστορικοπολιτικό επίπεδο, από μια βραβευμένη στη Βενετία σκηνοθέτιδα διαβρωτικής φινέτσας και γοητείας.
1. First Cow της Κέλι Ρέιχαρντ
Σινεμά λιτής δραματουργίας, σκληρού λυρισμού και ευαίσθητων ημιτονίων που αναβιώνει την Άγρια Δύση με απομυθοποιητική, βαθιά πολιτική διάθεση. Χωρίς ίχνος αφηγηματικού εντυπωσιασμού, ψιθυρίζει κατανυκτικά τις φιλοσοφικές και κινηματογραφικές ιδέες του.
Και ακόμη
Το Βιβλίο της Εικόνας του Ζαν – Λικ Γκοντάρ, Μετά την Αγάπη του
Αλίμ Καν, Ιστορίες της Τύχης και της Φαντασίας του Ριουσούκε Χαμαγκούτσι,
Κολέκτιβ του Αλεξάντερ Νανάου, Ο Πράσινος Ιππότης του Ντέιβιντ Λόουερι,
Gunda του Βίκτορ Κοσακόφσκι, West Side Story του Στίβεν Σπίλμπεργκ, Αλλού,
Παντού των Ιζαμπέλ Ινγκόλντ & Βιβιάν Περελμουτέ, Soul των Πιτ Ντόκτερ & Κεμπ
Πάουερς, Μήλα του Χρήστου Νίκου.
