Το Βιβλίο της Εικόνας

3,5

Άλλο ένα σινε-δοκίμιο του 91χρονου Πάπα της νουβέλ βαγκ, αποτελούμενο από μονταρισμένο υλικό αρχείου, επικαίρων, τσιτάτων και κινηματογραφικών αποσπασμάτων σχολιασμένων με φωνή off.

Το Βιβλίο της Εικόνας

Έχοντας σβήσει τα 88 κεράκια στα προηγούμενα γενέθλιά σου, είναι πλέον αργά για να αλλάξεις τις συνήθειες μιας ζωής. Έτσι κι ο Ζαν-Λικ Γκοντάρ, ο οποίος πριν τρία χρόνια κάθισε ξανά στη σκηνοθετική καρέκλα για ένα ακόμα σινε-δοκίμιο πάνω στα θέματα τα οποία τον απασχολούν την τελευταία εικοσαετία («Η Δική μας Μουσική», «Socialism», «Αποχαιρετισμός στη Γλώσσα»): την κυριαρχία του μεταπολεμικού καπιταλισμού, την κρίση του σύγχρονου δυτικού πολιτισμού και τη σχέση εικόνας - λέξης στην εποχή της τεχνολογικής/ψηφιακής επικοινωνίας.

Βαθιά ρομαντικός, ο Γκοντάρ εξεγειρόταν από τις πρώτες κιόλας ταινίες του («Ο Μικρός Στρατιώτης») απέναντι σε ένα πολιτικό και πολιτιστικό «σύστημα» το οποίο είναι ικανό για το απόλυτο καλλιτεχνικό κάλλος (η μουσική του Μπετόβεν, οι πίνακες του Ρέμπραντ) και ταυτόχρονα για τη φρικωδέστατη μαζική βαρβαρότητα. Συνεχίζει λοιπόν να αναρωτιέται για αυτές τις «οντολογικές» αντιφάσεις του με ένα ντοκιμαντέρ-κολάζ υλικού αρχείου, επικαίρων, λογοτεχνικών τσιτάτων και κινηματογραφικών αποσπασμάτων σχολιασμένων (από τον ίδιο) με φωνή off. Η προσπάθειά του να υπερασπιστεί μια κινηματογραφική γλώσσα όπου η μορφή, η ίδια η αφήγηση δηλαδή, είναι και το περιεχόμενο παραμένει αξιοθαύμαστη. Η διαπίστωσή του πως όχι μόνον οι λέξεις έχουν πλέον αντικατασταθεί από εικόνες (εξ ου και ο τίτλος της ταινίας), αλλά οι μνήμες και η συλλογική συνείδησή μας έχει αποικιστεί από κινηματογραφικά κι ειδησεογραφικά καρέ είναι οδυνηρά αποκαλυπτική. Η προσπάθειά του να αναδείξει τον προπαγανδιστικό και ρατσιστικό (η δυτικά ματιά απέναντι στον αραβικό κόσμο) χαρακτήρα του νεωτερικού θεάματος εντυπωσιάζει και συγκινεί.

Αντιφατικό, προκλητικό, απαιτητικά σινεφίλ και βαθιά πολιτικό, το «Βιβλίο των Εικόνων» υπερασπίζεται ένα ανήσυχο σινεμά του στοχασμού και της εγρήγορσης. Με επώδυνες ερωτήσεις και χωρίς ευχάριστες απαντήσεις, είναι καταδικασμένο να απευθύνεται σε λίγους.

Ελβετία, Γαλλία. 2018. Διάρκεια: 88΄. Διανομή: WEIRD WAVE.

Περισσότερες πληροφορίες

Το Βιβλίο της Εικόνας

Le Livre d'Image / The Image Book
3,5
  • Σινεφίλ
  • 2018
  • Διάρκεια: 88 '
  • Ζαν-Λικ Γκοντάρ

Ο Ζαν-Λικ Γκοντάρ σχολιάζει τα αδιέξοδα του σύγχρονου πολιτισμού, εστιάζοντας στην παντοδυναμία της εικόνας και τη σχέση του δυτικού με τον αραβικό κόσμο.

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Σινεμά

Γιατί τόσος οσκαρικός χαμός για την Αντρέα Ραϊσμπορόου;

Η εξαιρετική ηθοποιός βρέθηκε να διεκδικεί "από το πουθενά" το Όσκαρ α' γυναικείου ρόλου και παραλίγο να ξεσπάσει ένα -αστείο- σκάνδαλο.

ΓΡΑΦΕΙ: ΓΙΑΝΝΗς ΚΑΝΤΕΑ-ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟς
02/02/2023

Η αφίσα του 25ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης είναι γεμάτη καρδιά

Αποκαλύφθηκε η οπτική ταυτότητα της διοργάνωσης που ξεκινά πολύ σύντομα με πλήθος ταινιών τεκμηρίωσης.

"Off The Rails": Ένα ντοκιμαντέρ για το παρκούρ έρχεται σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη

Το CineDoc παρουσιάζει την ιστορία δύο εφήβων της αγγλικής εργατικής τάξης οι οποίοι αψηφούν τη βαρύτητα.

"Αστερίξ και Οβελίξ: Στο Δρόμο για την Κίνα": Η επιστροφή ενός μεγάλου ευρωπαϊκού μπλοκμπάστερ

Γκιγιόμ Κανέ, Ζιλ Λελούς, Μαριόν Κοτιγιάρ, Βενσάν Κασέλ, ακόμα και τον ποδοσφαιριστή Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς συναντάμε στη διανομή της νέας γαλλικής περιπέτειας που εμπνέεται από τα αγαπημένα κόμιξ των Αλμπέρ Ουντερζό και Ρενέ Γκοσινί.

Αστερίξ και Οβελίξ: Στο Δρόμο για την Κίνα

Πρωτότυπη ιστορία που μένει πιστή στο πνεύμα των Ουντερζό και Γκοσινί, χωρίς να εκμεταλλεύεται πλήρως τον ανατολίτικο εξωτισμό. Συμπαθής ο καινούριος Οβελίξ Ζιλ Λελούς, απολαυστικός ο Καίσαρας Βενσάν Κασέλ, αναιμικός ο πρωταγωνιστής (και σκηνοθέτης) Γκιγιόμ Κανέ.

Χτύπος στην Καλύβα

Ατμοσφαιρικός και σεναριακά ευρηματικός όπως πάντα, ο δημιουργός της "Έκτης Αίσθησης" εκτροχιάζει το υποβλητικό θρίλερ του σε μια αδέξια, χοντροκομμένη παραβολή πάνω στον εγωισμό, τη θυσία και την κοινωνική "απομόνωση".

Η Αυτοκρατορία του Φωτός

Γλυκόπικρα στρογγυλεμένο δράμα με σινεφίλ ευαισθησίες. Οσκαρικά υποψήφια φωτογραφία, ερμηνευτικό ρεσιτάλ της Ολίβια Κόλμαν, τα απλά και βασικά από τον σεναριογράφο – σκηνοθέτη Σαμ Μέντες ("American Beauty").