Δομνίκη Μητροπούλου©
Τα όρια της μολιερικής κωμωδίας ως είδους δοκιμάστηκαν κατά κάποιον τρόπο στην παράσταση που σκηνοθέτησε το δίδυμο Μανώλη Δούνια & Αιμίλιου Χειλάκη. Και εδώ ο Γάλλος κωμωδιογράφος εστιάζει στην ανθρώπινη φύση: πρωταγωνιστής του είναι ο υποχόνδριος Αργκάν, ένας εύπορος ηλικιωμένος άνδρας που ζει υπό το φόβο της ασθένειας και του θανάτου. Αυτό τον έχει κάνει θύμα κάθε επιτήδειου, που του αποσπά χρήματα εκμεταλλευόμενος τη φοβία του, με πρώτη και καλύτερη τη δεύτερη σύζυγό του, όμως και ο ίδιος έχει μετατραπεί σε έναν εγωπαθή άνθρωπο που, σκεπτόμενος μόνο τον εαυτό του, θέλει να επιβάλει στην κόρη του υποχρεωτικό γάμο με έναν γιατρό, προκειμένου ο ίδιος να έχει εφ’ όρου ζωής δωρεάν ιατρική περίθαλψη.
Η παράσταση ακολούθησε μία αναγνωρίσιμη οδό όσον αφορά στο ανέβασμα της (μολιερικής) κωμωδίας, τονίζοντας δηλαδή με εξωστρέφεια και σχηματικότητα τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά και πάθη. Χαρακτηριστικές ήταν η όψη των προσώπων (τα έντονα κοστούμια που υπογράφει Αλεξία Θεοδωράκη και οι περούκες) που άγγιζε τα όρια μιας συνειδητής τυποποίησης και γελοιοποίησης και η αντιστοίχως σχηματική υποκριτική. Έτσι, το έργο έφτασε μεν ζωηρά στην πλατεία αλλά και κάπως μονοδιάστατα, καθώς παραμερίστηκαν άλλες ποιότητες και αποχρώσεις του. Μπορεί να επισημανθεί πάντως, ότι οι μολιερικές κωμωδίες μπορεί να προσφέρονται για ενδιαφέρουσες σύγχρονες αναγνώσεις, όμως στην περίπτωση που παίζονται ως έχουν -όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση-εξαντλούνται σχετικά γρήγορα, καθώς ακολουθούν συγκεκριμένα, μάλλον αναγνωρίσιμα, μοτίβα στη σκιαγράφηση των προσώπων και στην εξέλιξη της υπόθεσης.
Η ελεύθερη απόδοση του έργου (από τον Μανόλη Δούνια) αποδείχτηκε από τα ωραία στοιχεία της παράστασης, καθώς έθεσε στην υπηρεσία του κωμικού το παιχνίδι με τη γαλλική γλώσσα και προσέδωσε σπιρτάδα στην παράσταση. Μέσα στην ενιαία υποκριτική γραμμή που υπηρέτησαν με ζήλο οι ηθοποιοί (Μυρτώ Αλικάκη, Θοδωρής Ρωμανίδης, Νίκος Γκέλια, Παναγιώτης Γαβρέλας, Βίκυ Διαμαντοπούλου, Δημήτρης Φιλιππίδης) ξεχώρισαν κυρίως η αγνώριστη και απολαυστική Αθηνά Μαξίμου στο ρόλο της δαιμόνιας Τουανέτα και ο Γιώργος Ζυγούρης, που βρήκε ωραίο πεδίο στο πρόσωπο του νεαρού γιατρού, Θωμά,για μια ενεργητική ερμηνεία. Ο Αιμίλιος Χειλάκης ερμήνευσε με κέφι το ρόλο του Αργκάν, όμως ήταν επιδραστικότερος στα δραματικά, εσωτερικά κομμάτια του ρόλου, που φώτισαν κρυφές πτυχές του ήρωα. Σε αυτό το σημείο, οι υψηλές εντάσεις χαμήλωσαν καλοδεχούμενα, υποδεικνύοντας έναν παράλληλο δρόμο ανάγνωσης τον οποίο παραμέρισε η βασική στόχευση της παράστασης.
Περισσότερες πληροφορίες
Ο κατά φαντασίαν ασθενής
Η κοινωνικοπολιτική σάτιρα του σπουδαίου Γάλλου κωμωδιογράφου που αποτελεί και το κύκνειο άσμα του, καυτηριάζει την άκρατη πίστη στη νέα θρησκεία, την επιστήμη και την ιατρική, μέσα από την ιστορία του φιλάργυρου αριστοκράτη Αργκάν που γίνεται θύμα τσαρλατάνων και κομπογιαννιτών γιατρών, οι οποίοι εκμεταλλεύονται τον ανθρώπινο φόβο και λυμαίνονται το ιατρικό επάγγελμα. Ο ίδιος ζει μια άνετη ζωή μέσα στον πλούτο και στα προνόμια. Θεωρεί τον εαυτό του το κέντρο του κόσμου και καταδυναστεύει τους γύρω του απαιτώντας να υπηρετούν τις παραξενιές και τα καπρίτσια του. Παρόλα αυτά, υποφέρει καθώς νιώθει ότι κάτι του φταίει. Τρομερά υποχόνδριος και αρρωστοφοβικός είναι πεπεισμένος ότι το πρόβλημά του είναι η πολύ κλονισμένη υγεία του. Γι’ αυτό και έχει καλέσει όλους τους γιατρούς για να του βρουν θεραπεία. Δοκιμάζουν πάνω του όλες τις δοκιμασμένες και πειραματικές θεραπείες με σκοπό να τον απαλλάξουν από την «άγνωστη» ασθένειά του, ενώ ταυτόχρονα του ζητούν τεράστια χρηματικά ποσά ως αμοιβή. Καθώς βλέπει ότι οι «επιστήμονες» προσπαθούν να τον εκμεταλλευτούν, αποφασίζει να παντρέψει την κόρη του με ένα γιατρό προκειμένου να έχει δωρεάν ιατρική φροντίδα, αδιαφορώντας αν εκείνη είναι ερωτευμένη με άλλον.
