©Χαράλαμπος Ιωαννόπουλος
Τι είναι αυτό που κάνει την παράσταση ο "Παρείσακτος" που παίζεται στο Φουαγιέ του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά, μια ξεχωριστή περίπτωση; Η παράσταση, που σκηνοθετεί ο Κωνσταντίνος Αβράμης είναι μια πρωτότυπη δραματουργία που ισορροπεί ανάμεσα στο πραγματικό και το φανταστικό, το όνειρο και την ιατρική πραγματικότητα.
Σπίθα στην έμπνευση του έργου έδωσε το ομώνυμο βιβλίο του γάλλου φιλοσόφου, Jean-Luc Nancy, ενώ πρώτη ύλη της καλλιτεχνικής έρευνας αποτέλεσαν αρχεία και υλικό από πρωτογενείς και δευτερογενείς επιστημονικές πηγές, συνεντεύξεις με εξειδικευμένο νοσηλευτικό προσωπικό, καθώς και από πτυχιακή έρευνα που διενεργήθηκε σε συνεργασία με το Πάντειο Πανεπιστήμιο και το Πανεπιστήμιο Κρήτης σχετικά με τον κοινωνικό και ψυχολογικό αντίκτυπο των μεταμοσχεύσεων καρδιάς.
"Ξέραμε όμως πως χρειαζόταν μία άμεση σύνδεση με τη σημερινή πραγματικότητα, το τι ισχύει για τις μεταμοσχεύσεις τώρα. Προσεγγίσαμε τους καθηγητές του Παντείου που ασχολούνται με την κοινωνιολογία της υγείας και πυροδοτήσαμε μία έρευνα που ήταν το έναυσμα για κάτι πολύ μεγαλύτερο. Μιλήσαμε με νοσηλευτές, μεταμοσχευμένους, ασθενείς, γιατρούς, συντονιστές. Κι έπειτα ξεκίνησαν οι πρόβες", μας εξήγησε ο Κωνσταντίνος Αβράμης για το πώς στήθηκε αυτή η παράσταση.
Τα ερωτήματα που τίθενται επί σκηνής, πολλά. Ποια είναι τα συναισθήματα που κατακλύζουν την ψυχοσύνθεση ενός ανθρώπου, όταν μαθαίνει ότι η καρδιά του περιέρχεται σταδιακά σε αχρηστία; Πόσο διαρκεί η αναμονή για την εύρεση συμβατού δότη; Ποια είναι η ιερή, τελετουργική διαδικασία της μεταμόσχευσης και τι βλέπει στον ύπνο του ο ασθενής όσο κοιμάται στο νοσοκομειακό του δωμάτιο;
Τα ζητήματα, ωστόσο, που θέτει ο "Παρείσακτος", στη δραματουργία του οποίου συναντάμε ξανά τον Κωνσταντίνο Αβράμη είναι ακόμη περισσότερα και καθολικής διάστασης, κάνοντας την υπέρβαση από την ιατρική συνθήκη των μεταμοσχεύσεων.
Ο "Παρείσακτος" είναι ένα έργο που γραντζουνάει την ψυχή και φέρνει στην επιφάνεια ζητήματα, όπως η ανταλλαγή και η ανιδιοτέλεια, σε μια περίοδο, όπου κυριεύει ο ατομικισμός. Πώς καταλύονται τα όρια ανάμεσα στο Εγώ και το Άλλο, στις δυτικές κοινωνίες, όπου η ξενοφοβία σταδιακά κατακλύζει τον πολιτισμό;
Τι πρέπει να "νικήσει" στις σύγχρονες κοινωνίες; Ο Κωνσταντίνος εξηγεί ότι το έργο "είναι μια ελεγεία στην αλληλεγγύη και την ανιδιοτέλεια. Είναι μια διεργασία για την αποδοχή του Ξένου και την καταπολέμηση των 'ανοσοποιητικών συστημάτων' που επιμένουν να επαναπροωθούν τον Ξένο, ακόμη και όταν αυτός κυοφορεί την επιβίωσή μας. Και 'ο Παρείσακτος' αισθάνεται τότε, λίγο περισσότερο οικείος".
"Πρόκειται για ένα παλίμψηστο που περιλαμβάνει στοιχεία από το κείμενο του Nancy, αναφορές σε συνεντεύξεις Ελλήνων γιατρών και μεταμοσχευμένων, μυθοπλαστικές σκηνές, αναφορές στο έργο του Μπόρχες, λίστες από επίσημα έγγραφα και ένα δοκίμιο. Και όλα αυτά ενοποιημένα υπό μία συνεχή και αδιάσπαστη ροή. Ο κόσμος μας είναι πολύ πιο θραυσματικός και κατατετμημένος απ' όσο νομίζουμε. Δεν μπορούμε πια να έχουμε μια ενιαία, ρομαντική εικόνα. Επαφίεται σε εμάς να συνάγουμε νόημα από τα θραύσματα που αντιλαμβάνονται οι αισθήσεις μας. Έτσι είναι και το θέατρο. Το ίδιο το έργο μας είναι ένα πολλαπλώς μεταμοσχευμένο σώμα ή, μάλλον, ένα φρανκενσταϊνικό δημιούργημα καμωμένο από ιστούς και όργανα άλλων", μας εξηγεί ο Κωνσταντίνος.
Η συλλογική δουλειά μπροστά και πίσω από τη σκηνή του φουαγιέ, παρά τις δυσκολίες του έργου, προσφέρει ένα άρτιο αποτέλεσμα. "Το φουαγιέ του Δημοτικού Θεάτρου, η μουσική του Θοδωρή Οικονόμου, οι φωτισμοί της Ιφιγένειας Γιαννιού και τα ρούχα της Αλεξάνδρας Σταμάτη έδεσαν τόσο αρμονικά που, στιγμιαία, με καθησύχασαν. Έπειτα, στην πρεμιέρα ένιωσα την γαλήνη. Μόλις τελείωσε, ήρθαν άνθρωποι να μας ευχαριστήσουν. Γιατροί, μεταμοσχευμένοι, νοσηλευτές. Η ιστορία μας ήταν η ιστορία τους, δεν παρεκτραπήκαμε, δεν παρασυρθήκαμε. Χωρίς όμως και να είναι μια ρεαλιστική αναπαράσταση. Αισθάνθηκα σαν να έχουμε ολοκληρώσει ένα περίπλοκο κυβιστικό οικοδόμημα και να ήρθαν οι άνθρωποι και να αναγνώρισαν αβίαστα την αναφορά του", παραδέχεται ο ίδιος.
Επί σκηνής συναντάμε τους ηθοποιός Γιώργο Γκιόκα, Κώστα Γκόζια, Ναταλία Λουιζάκη, Ελένη Νιωτάκη και τον μουσικό Θοδωρή Οικονόμου.
Προπώληση: more.com
Τιμές εισιτηρίων: 15€ κανονικό, 10€ φοιτητικό και μαθητικό, 8€ ανέργων και ΑμεΑ, 5€ ατέλεια
Διάρκεια: 73 λεπτά
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Ο παρείσακτος
Μια θεατρική αφήγηση για την πιο προσωπική, την πιο ανθρώπινη ανταλλαγή, την αντικατάσταση μιας νοσούσας καρδιάς, που αντλεί έμπνευση από το ομώνυμο βιβλίο του Ζαν-Λικ Νανσί. Το σύγχρονο ελληνικό έργο για τις μεταμοσχεύσεις καρδιάς, που βασίζεται μεταξύ άλλων σε επιστημονικές πηγές και συνεντεύξεις με εξειδικευμένο νοσηλευτικό προσωπικό, ακολουθεί τη ροή της εξομολόγησης του Γάλλου φιλοσόφου. Ισορροπεί ανάμεσα στο πραγματικό και το φανταστικό, το όνειρο και την ιατρική πραγματικότητα, θέτοντας καίρια ερωτήματα, όπως το πώς είναι να μαθαίνει κανείς ότι η καρδιά του περιέρχεται σταδιακά σε αχρηστία, το πόσο διαρκεί η αναμονή για την εύρεση συμβατού δότη, το πώς γίνεται η ιερή, τελετουργική διαδικασία της μεταμόσχευσης και το τι μπορεί να ονειρεύεται ο ασθενής όσο κοιμάται στο νοσοκομειακό του δωμάτιο.
