'Εγώ κι Εσύ'
Υπάρχουν έργα που δεν χρειάζονται φαντασμαγορία για να σε συγκινήσουν-χρειάζονται απλώς δύο ανθρώπους και έναν λόγο αληθινό. Το "Εγώ κι Εσύ" της Αμερικανίδας Lauren Gunderson είναι ακριβώς αυτό: μια μικρή, σχεδόν ανεπαίσθητη ιστορία, που όμως μιλάει για τα πιο μεγάλα πράγματα — τη φιλία, τη μοναξιά, τη ζωή και το άγνωστο της ύπαρξης.
Σ’ ένα δωμάτιο, ένα κορίτσι κι ένα αγόρι συναντιούνται σχεδόν τυχαία. Εκείνη, απομονωμένη από τον κόσμο λόγω μιας μακρόχρονης ασθένειας. Εκείνος, ο "σταρ” του σχολείου, εισβάλλει στη ζωή της κρατώντας ένα ποίημα του Γουόλτ Γουίτμαν. Στην αρχή όλα μοιάζουν ασήμαντα – μια εργασία λογοτεχνίας, λίγη αμηχανία, δύο έφηβοι που δεν ξέρουν πώς να επικοινωνήσουν. Κι όμως, μέσα σε λίγες ώρες, κάτι αλλάζει. Μέσα από τα λόγια, τις σιωπές, την ανάγκη να μοιραστούν, οι δυο τους αρχίζουν να βλέπουν τον κόσμο αλλιώς.
Το έργο θα κάνει πρεμιέρα στις 7 Νοεμβρίου στο στο Ιδρυμα "Μιχάλης Κακογιάννης" και τη σκηνοθεσία έχει αναλάβει η Σοφία Βγενοπούλου. Η σημαντική Ελληνίδα σκηνοθέτιδα, θεατροπαιδαγωγός και παιδοψυχίατρος, έχει εστιάσει τη δουλειά της στο θέατρο για νέους — εφήβους και παιδιά — και στην εκπαιδευτική διάσταση της σκηνής. Η ποίηση του Γουίτμαν γίνεται εδώ γέφυρα – ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο, στο "εγώ” και το "εσύ”, στην απομόνωση και την επαφή και σίγουρα με την εμπειρία της Βγενοπούλου στο θέατρο για νέους, φωτίζεται η λεπτότητα της εφηβείας, η δυσκολία να εκτεθείς και η ανάγκη να αγαπήσεις χωρίς άμυνα.
Αξίζει να δείτε το "Εγώ κι Εσύ" με τα εφηβάκια, αλλά και μόνοι. Μπορεί να είναι μια ιστορία δύο παιδιών, όμως είναι μια υπενθύμιση ότι το πιο βαθύ ανθρώπινο νόημα κρύβεται στις πιο απλές στιγμές – σ’ ένα βλέμμα, σ’ ένα ποίημα, σ’ ένα άγγιγμα. Κι όπως θα έλεγε κι ο Γουίτμαν, η ζωή ανήκει σε όσους τολμούν να τη ζήσουν με όλο τους το είναι.
Προπώληση εισιτηρίων: more.com
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Εγώ κι εσύ
Το βραβευμένο έργο της σημαντικής σύγχρονης φωνής του αμερικανικού θεάτρου είναι ένα ψυχικό ταξίδι δύο παιδιών που, όσο κι αν το κρύβουν πίσω από την επίφαση της νεανικής αδιαφορίας, αναζητούν απεγνωσμένα νόημα στα πράγματα. Εστιάζει στην τρυφερότητα της νεότητας και τη λυτρωτική δύναμη της τέχνης, ενώ απευθύνεται σε όλες τις γενιές θεατών. Ένα αγόρι εισβάλλει στο δωμάτιο ενός κοριτσιού κρατώντας ένα ποίημα. Ένα μεγάλο, άγριο, τρελό ποίημα. Το κορίτσι είναι άρρωστο. Είναι άρρωστο σχεδόν από πάντα αλλά τον τελευταίο καιρό είναι πια τόσο άρρωστο που δεν μπορεί να πάει σχολείο. Δεν έχει καμία όρεξη να διαβάσει ποίηση. Όμως το αγόρι επιμένει. Είναι ο σταρ της ομάδας μπάσκετ του Λυκείου, είναι ευγενικός και υπομονετικός και τη χρειάζεται. Θέλει τη βοήθειά της για μια εργασία Λογοτεχνίας, θέλει να την κάνει να διαβάσει αυτό το ποίημα, θέλει να την κάνει να αγαπήσει αυτό το ποίημα, θέλει να τη γνωρίσει.
