"The Last Five Years": Ο Δημήτρης Δημόπουλος γράφει για το μιούζικαλ που σκηνοθετεί στην Εναλλακτική Λυρική Σκηνή

Δημήτρης Δημόπουλος Βαλέρια Ισάεβα

Ο καθένας θα βρει κάτι από τον εαυτό του στο μιούζικαλ δωματίου "The Last Five Years" ένα από τα δημοφιλέστερα off-Μπρόντγουεϊ του βραβευμένου με τρία Τόνυ Αμερικανού συνθέτη Τζέισον Ρόμπερτ Μπράουν, με πρωταγωνιστές δύο εικοσάρηδες Νεοϋορκέζους που βρίσκουν και χάνουν τον έρωτα στη διάρκεια μιας περιόδου πέντε χρόνων. Τι το ιδιαίτερο έχει το συγκεκριμένο μιούζικαλ που θα δούμε για πρώτη φορά στην Ελλάδα, σε μια φιλόδοξη παραγωγή της Εναλλακτικής Σκηνής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής (5, 6, 7, 11, 12 και 13 Μαΐου), σε μουσική διεύθυνση του Μιχάλη Παπαπέτρου, μετάφραση και σκηνοθεσία του Δημήτρη Δημόπουλου και πρωταγωνιστές τους Βάσια Ζαχαροπούλου και Πάρη Παρασκευάδη; Ο Δημήτρης Δημόπουλος μας εξηγεί.

The last five years
© Α. Σιμόπουλος

"Άκουσα το μιούζικαλ "The Last Five Years" όταν άρχισα να μελετώ την εργογραφία του Τζέισον Ρόμπερτ Μπράουν, έχοντας πρωτακούσει το έργο του "Parade", ένα σχεδόν οπερατικό θεματολογικά έργο που μιλά για τον φυλετικό και κοινωνικό ρατσισμό στον Αμερικάνικο Νότου στις αρχές του 20ου αιώνα. Οι προσδοκίες μου για κάτι παρόμοιο διαψεύστηκαν όταν άκουσα το "The Last Five Years": ένα μιούζικαλ δύο ατόμων που μιλά για τον έρωτα, την προδοσία και μια σχέση που τελειώνει μού φάνηκε πολύ κοινότοπο και λίγο σε σχέση με τα υπόλοιπα έργα του. Άλλωστε και ο ίδιος λόγω της ενασχόλησής μου με το σταντ-απ είχα αναπτύξει ένα πολύ σκωπτικό φίλτρο να διυλίζω τα πάντα. Και από την πλευρά του μουσικού θεάτρου, γράφοντας τα λιμπρέτα για τις όπερες "Yasou Aida!", "AIRossini" και το "Λυκόφως των Χρεών", βυθιζόμουν όλο και περισσότερο στον κοινωνονικοπολιτικό σχολιασμό και τη σάτιρα.

Πιάνοντας λοιπόν ξανά το "The Last Five Years", έχοντας αναλάβει τη μετάφραση και τη σκηνοθεσία, έπρεπε να απεκδυθώ κάθε στοιχείο ειρωνείας και σχολιασμού και να βυθιστώ στον ανθρωπισμό και τον συναισθηματισμό του έργου. Και να ανακαλύψω πως το έργο δεν το χαρακτηρίζουν αυτά τα στοιχεία ως "-ισμοί", μα πως είναι βαθύτατα ανθρώπινο και συναισθηματικό. Όσο περισσότερο ασχολούμουν με την προετοιμασία της παράστασης, τόσο περισσότερο απομακρυνόμουν από τον σχολιασμό και την παρατήρηση, και ανακάλυπτα τα στοιχεία αυτά των δύο ηρώων που απέφευγα να παραδεχτώ για τον εαυτό μου.

The Last Five Years

Έχω κάνει υποχωρήσεις στις σχέσεις μου όπως η Κάθι, στερούμενος προσωπικό μου χώρο για τους άλλους; Ναι. Έχω υπάρξει χειριστικός στις σχέσεις μου όπως ο Τζέιμι;  Ναι. Και καθώς ο Τζέισον Ρόμπερτ Μπράουν έχει γράψει αυτό το έργο χωρίς να κρίνει τους ήρωές του, έπρεπε και εγώ να καταφέρω να αντιμετωπίσω όλα τα προσωπικά βιώματα που μου ξυπνούσαν το κείμενο και η μουσική και να αποδεχτώ και να συγχωρέσω όσους είχα πληγώσει και με είχαν πληγώσει. Μόνο έτσι θα μπορούσα και εγώ να αποδώσω τα λόγια των ηρώων χωρίς να τους κρίνω και να σκηνοθετήσω τη Βάσια Ζαχαροπούλου και τον Πάρη Παρασκευάδη χωρίς να κρίνουμε τους ήρωες για τα πάθη και τα λάθη τους.

Τη δεύτερη μέρα των προβών μας στην Εναλλακτική Σκηνή της ΕΛΣ, με ρώτησε στο διάλειμμά μας ένας από τους ηχολήπτες μας που μόλις είχε δει ολοκληρωμένο το έργο: "τελικά είναι αυτός ένα καθίκι ή είναι και αυτή λίγο καταπιεστική;". Μια εύλογη απορία καθώς είδε την ιστορία της Κάθι και του Τζέιμι για πρώτη φορά. Εγώ, με την απόσταση που είχα πια από την πρώτη μου επαφή με τη σχέση τους, μπορούσα να του απαντήσω πια "έλα μωρέ, δύο εικοσάρηδες που ερωτεύτηκαν, πλήγωσαν ο ένας τον άλλον και χώρισαν είναι, το πιθανότερο είναι αν ξαναβρεθούν 10 χρόνια μετά να πουν ο ένας στον άλλον "πόσο νέοι ήμασταν” και να γελάσουν"".

Διαβάστε Επίσης

Περισσότερες πληροφορίες

The last five years

  • Μιούζικαλ
  • Διάρκεια: 80 '

Το βραβευμένο και πολυμεταφρασμένο μιούζικαλ του Off-Broadway πραγματεύεται την νεοϋορκέζικη ιστορία ενός ασυνήθιστου έρωτα ανάμεσα σε δύο νεαρούς καλλιτέχνες από το πρώτο ραντεβού μέχρι το τελευταίο αντίο μέσα στη διάρκεια πέντε χρόνων. Πρόκειται για μια φιλόδοξη παραγωγή της Εναλλακτικής Σκηνής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής που ζωντανεύει το μιούζικαλ δωματίου του βραβευμένου με τρία Τόνι Αμερικανού συνθέτη και ενός από τους σημαντικότερους δημιουργούς του είδους. Το χαρακτηριστικό του έργου είναι η αντισυμβατική δομή του καθώς οι δύο ήρωες, η Κάθι και ο Τζέιμι, αφηγούνται την ιστορία σε διαφορετική χρονολογική σειρά ο καθένας και η μόνη στιγμή που ουσιαστικά συναντιούνται είναι μόνο μια φορά, στον γάμο τους.

Εθνική Λυρική Σκηνή - Εναλλακτική Σκηνή

Κέντρο Πολιτισμού - Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος», Λεωφ. Συγγρού 364, Καλλιθέα

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

"Odysseus": Στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά η υπερπαραγωγή του ιστορικού θεάτρου της Φιλιππούπολης

Το Δραματικό Θέατρο της Φιλιππούπολης, Plovdiv Drama Theater, έρχεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα με το πολυβραβευμένο και πολυταξιδεμένο οπτικοακουστικό υπερθέαμα που βασίζεται στο ομηρικό έπος με σαράντα ηθοποιούς επί σκηνής.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
12/04/2024

Πρεμιέρες: Οι νέες θεατρικές παραστάσεις της εβδομάδας

Συγκεντρώσαμε τις θεατρικές παραστάσεις που σηκώνουν αυλαία από 11 έως 17 Απριλίου και ξεχωρίζουν.

Προλάβετε την "Απλή μετάβαση" πριν αναχωρήσει για Θεσσαλονίκη

Μετά από μια επιτυχημένη πορεία στην Αθήνα, το έργο του Γεράσιμου Ευαγγελάτου σε σκηνοθεσία Μίνου Θεοχάρη και μουσική Θέμη Καραμουρατίδη ολοκληρώνει τον κύκλο του στο Ακροπόλ.

ΤΑΝΚ / Όλη νύχτα εδώ

Οι μαρτυρίες όσων βρέθηκαν στην κατάληψη του Πολυτεχνείου τον Νοέμβριο του 1973 δίνουν το υλικό σε μια παράσταση που δεν το προσεγγίζει μόνο από την ιστορική του πλευρά, αλλά επιχειρεί να ανιχνεύσει το αποτύπωμά του μέχρι σήμερα. | Powered by Uber

Περλιμπλίν και Μπελίσα

Ο Δημήτρης Τάρλοου προσεγγίζει το έργο του Λόρκα με τολμηρή, ερωτική διάθεση, προτείνοντας μια ανάγνωση που έχει σκηνικό και εικαστικό ενδιαφέρον, αλλά αφήνει μια διφορούμενη επίγευση. | Powered by Uber

Η Όλια Λαζαρίδου "σε διπλό ταμπλό": "Θεόφιλος Sold" και "Έμιλι Ντίκινσον - Καμιά δεν είμαι εγώ! Κι εσύ;"

Δύο παραστάσεις με το στίγμα της ηθοποιού και σκηνοθέτιδας Όλιας Λαζαρίδου έρχονται αυτή την εβδομάδα.

Ποιοι είναι οι "Αλιγάτορες" με τους Γεράσιμο Γεννατά και Φαίη Ξυλά που σε βάζουν σε ρόλο δικαστή στο θέατρο Γκλόρια;

Αρκεί μια καταγγελία για ν’ αλλάξει όλη σου η ζωή; Για πρώτη φορά ανεβαίνει στην Ελλάδα το επίκαιρο, βραβευμένο ψυχολογικό δράμα του Άντριου Κίτλεϊ, σε σκηνοθεσία Γιάννη Λασπιά.