DimitrisNeveskiotis
Οι Kalfayan Galleries (Χάρητος 11, Κολωνάκι, Αθήνα) παρουσιάζουν την πρώτη ατομική έκθεση του Δημήτρη Νεβεσκιώτη, με τίτλο "We were never really here”. Τα εγκαίνια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν την Πέμπτη, 24 Σεπτεμβρίου 2026, από τις 19:00 έως τις 21:00.
Το κείμενο που συνοδεύει την έκθεση έχει γράψει ο Χρήστος Παρίδης:
Λίγες σκέψεις για τον Δημήτρη Νεβεσκιώτη
Η διαδρομή αναμενόμενη, αλλά όχι απαραίτητα δεδομένη: ζωγράφος, γλύπτης, κεραμίστας. Με αυτή τη σειρά, από τις σπουδές του μέχρι σήμερα, οι παραπάνω ιδιότητες παραπέμπουν στα βήματα που ακολούθησε ο Δημήτρης Νεβεσκιώτης για να καταλήξει εκεί από όπου ουσιαστικά ξεκίνησε: ζωγράφος. Κι ας φαίνεται ότι υπηρετεί την κεραμική. Γιατί, παρόλο που πράγματι η πρακτική με την οποία νιώθει μεγαλύτερη οικειότητα είναι η αγγειοπλαστική, στο τέλος όλα καταλήγουν στη ζωγραφική. Δεν είναι τυχαίο ότι κάθε φορά που περιγράφει την εργασία του επανέρχεται η έκφραση "κεραμικός καμβάς".
Βέβαια, τα δικά του αγγεία δεν αρκούνται σε κεραμικούς καμβάδες. Αντιθέτως, διαθέτουν τις δικές τους μορφολογικές ιδιαιτερότητες. Πρόκειται συνήθως για μεσαίου μεγέθους, άλλοτε λευκά και άλλοτε μελανόμορφα, με σαφείς αναφορές σε τεχνικές αρχαίων πολιτισμών, όχι απαραίτητα της αρχαιοελληνικής παράδοσης, ενώ χαρακτηρίζονται από στοιχεία που τα μετατρέπουν σε επιθετικά αντικείμενα, καθόλου φιλικά για "χρήση" οποιουδήποτε είδους.
Συχνά προεξέχουν καρφιά και αγκάθια, ανάγλυφα εξογκώματα και αιχμηρά tie wraps, συμπληρώνοντας ωστόσο την εικονογραφία που ξεδιπλώνεται στην επιφάνεια. Εικόνες βίαιες, αλλόκοτες, σατυρικές, καυστικές, σουρεαλιστικές, ερωτικές αλλά πάνω από όλα ανθρωποκεντρικές, σκοτεινές φιγούρες σαν τις πρώτες προϊστορικές ζωγραφιές στα σπήλαια της Ινδονησίας και της Γαλλίας. Μια μικρή ανθρώπινη εποποιία συμπυκνωμένη μέσα από σύντομες σκηνές καθημερινής τρέλας, των οποίων τη δράση εκτελούν ανθρωπόμορφες παρουσίες που δεν μπορείς με βεβαιότητα να διακρίνεις αν πρόκειται για όντα των σπηλαίων ή σύγχρονους τους.
Αν παρατηρήσει κανείς και τα ζώα που ο καλλιτέχνης έχει προσθέσει, άλλοτε ως θηράματα (κατσίκια), άλλοτε ως ελεύθερα και περήφανα να διατρέχουν τη φύση (άλογα και πουλιά) κι άλλοτε ως σύμβολα δύναμης και εξουσίας (λιοντάρια), συνειδητοποιεί ότι ο ομφάλιος λώρος που συνδέει τις αρχέγονες κοινότητες με τη σύγχρονη εποχή για τον Νεβεσκιώτη είναι σαν να μην κόπηκε ποτέ.
Διατηρώντας ένα θαυμάσιο οπλοστάσιο ιδεών από μουσικές αλλά κυρίως από το κινηματογραφικό σύμπαν των Κιούμπρικ, Παζολίνι, Χοντορόφσκι αλλά και του Λάνθιμου, δίνει μορφή σε καταστάσεις που ξεπερνάνε την πραγματικότητα: ένας ιπτάμενος δίσκος δίπλα σε νεογέννητα μωράκια, ένας άντρας να παίζει μποξ με έναν αστακό, μια πομπή υποταγμένων προσκυνητών που προχωράνε στο άγνωστο, σειρήνες και πουλιά με ανθρώπινα κεφάλια, αγγελάκια, άνθη, μαίανδροι.
Σαν ένας παραμορφωτικός καθρέπτης της ανθρώπινης κατάστασης και ιστορίας, συνθέσεις που συνήθως εμπνέεται όταν πια τα αγγεία, κι ενίοτε οι κεραμικές πλάκες, έχουν βγει από τον φούρνο. Μπροστά τους λειτουργεί αυτόματα, σχεδόν αντανακλαστικά, μέσα από μια πρόσκαιρη παρότρυνση, με σύμμαχο τη φαντασία και τη δημιουργικότητά του. Κι έτσι, απελευθερώνονται όλα του τα ερεθίσματα και μέσα από τον χρωστήρα του παρελαύνει ένα τσίρκο ημιπολιτισμένων παράξενων όντων που καθορίζουν την εικονογραφία του, διατυπώνοντας υποσυνείδητα, ή ακόμα και συνειδητά, τους προσωπικούς του κοινωνικούς προβληματισμούς και την πολιτική του ματιά.
Αναρωτιέσαι αν όλος αυτός ο συρφετός και η καταισχύνη είναι όντως πραγματικοί, αν δεν έχει αλλάξει τίποτα μέσα στους αιώνες, από τις απαρχές του ανθρώπου μέχρι σήμερα, ή απλώς ζούμε ανανεωμένες παραλλαγές του ανθρώπινου είδους;
Σύντομο Βιογραφικό Σημείωμα
Ο Δημήτρης Νεβεσκιώτης (γεν. 1996, Δράμα) ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Φοίτησε στην Α.Σ.Κ.Τ. (2017–2022, Α’ Εργαστήριο Γλυπτικής, καθηγητής: Νίκος Τρανός). Στο έργο του, ο Νεβεσκιώτης συνδυάζει διάφορα μέσα, δημιουργώντας έναν διάλογο μεταξύ ψηφιακού και χειρωνακτικού σχεδίου και παραδοσιακών τεχνικών, όπως η κεραμική. Ο Νεβεσκιώτης συνθέτει παλίμψηστα αφηγήσεων με πρωταγωνιστές το καυστικό χιούμορ και τον κοινωνικο-πολιτικό σχολιασμό. Τα κεραμικά έργα του διακρίνονται για την εσκεμμένα "ακατέργαστη" εικόνα τους και τη φαινομενική "απλοϊκότητα" των σχεδίων, τα οποία έχουν αναφορές από την προϊστορική σπηλαιογραφία έως την ποπ κουλτούρα και το online gaming.
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
