Διηγήματα, μεταφρασμένα μυθιστορήματα, νέος Σκαράγκας και επανέκδοση Σωτηροπούλου: αυτές είναι 6 φρέσκιες εκδόσεις που μας κίνησαν το ενδιαφέρον. Δείτε περισσότερες πληροφορίες για τα βιβλία στη συνέχεια.

Κομνά Τράκα - Δήμητρα Μιχαήλ Νικολαράκου
Στην Κομνά Τράκα, μια πολυκατοικία αναπνέει, ακούει, κρατά μυστικά. Πίσω από πόρτες, μπαλκόνια, σκάλες και φωταγωγούς, επτά ιστορίες ξεδιπλώνουν ανθρώπους που δε ζητούν να σωθούν· μόνο να αντέξουν. Ένας άντρας στοιβάζει κλειστούς φακέλους αντί για αποφάσεις. Μια σημαία πέφτει στη λάσπη και μαζί της ραγίζει ένα ολόκληρο σύστημα βεβαιοτήτων. Ένας μαύρος γάτος οδηγεί μια γυναίκα εκεί όπου φοβόταν πάντα να κοιτάξει. Ένα ζευγάρι μπερδεύει τη σκηνή με τη ζωή. Ένας γέρος κρατιέται όρθιος από αγάπη. Μια γυναίκα χάνεται στο σκοτάδι μιας κινηματογραφικής αίθουσας. Και στην ταράτσα, η πόλη σηκώνει για λίγο το βλέμμα της προς τον ουρανό. Με κοφτή, σωματική γραφή και βλέμμα αμείλικτο αλλά βαθιά ανθρώπινο, η δημιουργός χαρτογραφεί μια Αθήνα σκληρή, οικεία, εύθραυστη.
Εκδόσεις Ιωλκός

Μια οικογενειακή υπόθεση - Claire Lynch
1982
Η Ντον, μια νεαρή σύζυγος και μητέρα, είναι εγκλωβισμένη στις προσδοκίες της εποχής και του τόπου της. Τότε μπαίνει στη ζωή της η Χέιζελ, σαν φως στο σκοτάδι, και ξαφνικά ο κόσμος της γίνεται πιο χαρούμενος αλλά και πιο περίπλοκος. Η Ντον όμως έχει ευθύνες, έχει δεσμεύσεις: η Ντον έχει τη Μάγκι.
2022
Ο Χέρον, ένας ηλικιωμένος άντρας με απλές καθημερινές συνήθειες, μόλις βγήκε από μια επίσκεψη στον γιατρό, και του φαίνεται αδιανόητο να μοιραστεί τη διάγνωση με τη Μάγκι, τη μοναχοκόρη του. Δεν μπορεί να βρει τα λόγια να της το πει, όπως τόσα χρόνια δεν έχει βρει τα λόγια να της πει και κάτι άλλο, προσπαθώντας να την προστατεύσει.
Το βιβλίο μιλά για τα όρια της αγάπης και της απώλειας, της οικειότητας και πρωτίστως της αδικίας, των σωστών και των λάθος επιλογών που κάνουμε "για το καλό" του διπλανού μας. Με το πρώτο της μυθιστόρημα, η Lynch μιλά για ένα κομμάτι της σύγχρονης ιστορίας που δεν γνωρίζουμε και δίνει φωνή στους ανθρώπους που αδικήθηκαν αλλά παρέμειναν σιωπηλοί, δέσμιοι των προκαταλήψεων άλλων εποχών.
Μεταίχμιο

Εξιχιλιάδες - Λάουρα Κ. Βέλα
Με ανεπιτήδευτη πρόζα, η Ισπανίδα συγγραφέας προτείνει έναν αποσπασματικό, υβριδικό χώρο, ικανό να στεγάσει τον πόνο, και ψηλαφεί όσα δεν μπόρεσε να αρθρώσει, όσα ξέχασε ή θεώρησε πως δεν λέγονται. Και με συνταρακτική αμεσότητα λόγου, καταφέρνει να επανακτήσει την προσωπική της υπόσταση απέναντι στο τραύμα.
Ανακαλύπτοντας πώς περιπλέκουν τη ζωή της οι γύρω της, η ταυτότητά της, η ντροπή, οι ενοχές και –πάντα– η κοινωνία, καταγράφει το προσωπικό της βιώμα, σε μια καλλιτεχνική εξερεύνηση που αποφεύγει τα κλισέ. Μέσα από σκληρές αλήθειες, που αποτυπώνονται με έναν τρεμουλιαστό παλμό, ανεβαίνει το δικό της βουνό, το δικό της Εξιχιλιάδες*.
*"seismil" [εξιχιλιάδες], όλο μαζί, σύμφωνα με το λεξικό είναι ουσιαστικό και έχει μία και μόνο σημασία: στην ορειβασία, κορυφή έξι χιλιάδων μέτρων ή παραπάνω.
Carnivora

Το σπίτι - Emma Becker
Μετάφραση: Σταύρος Παπασταύρου
"Πάντα πίστευα ότι το θέμα των βιβλίων μου ήταν οι άντρες. Ξαναδιαβάζοντάς τα όμως δεν μπορώ παρά να διαπιστώσω ότι πάντα έγραφα μόνο για γυναίκες. Για το γεγονός ότι είμαι κι εγώ γυναίκα, και για τις χίλιες δυό όψεις που παίρνει αυτό. […] Γράφοντας με θέμα τις πουτάνες, τη φαινομενική γύμνια της κατάστασής τους, νιώθοντας ότι είμαι απλώς και μόνο το φύλο μου και ότι πληρώνομαι γι’ αυτό, έχω την αίσθηση ότι εξετάζω τη γυναικεία υπόσταση με το μικροσκόπιο. Και νιώθω εξίσου μαγεμένη μ’ έναν ερευνητή εργαστηρίου, που παρακολουθεί διάφορα κύτταρα απαραίτητα σε κάθε μορφή ζωής να πολλαπλασιάζονται ανάμεσα σε δύο γυάλινα πλακίδια. […]
Όταν εγκαταστάθηκα στο Βερολίνο, το 2014, αποφάσισα να εργαστώ για έναν χρόνο σε οίκο ανοχής. Ήθελα να μιλήσω με τις γυναίκες που ασκούν αυτό το επάγγελμα, κι αυτό προϋπέθετε να γίνω μία από αυτές. Γνωρίζοντάς τες γνώρισα τον εαυτό μου, όπως και την υπέρμετρη ανθρώπινη μοναξιά της εποχής μας – και πέρα από την επιθυμία των αντρών για τις γυναίκες, την άσβεστη δίψα τους για έρωτα και επαφή. Αντί για έναν χρόνο εκεί, πέρασα δύο, γιατί, πέρα από κάθε προσδοκία, ένιωσα ευτυχισμένη. Και αντί για ρεπορτάζ, το βιβλίο μου μετατράπηκε σε μυθιστόρημα".
(από το οπισθόφυλλο)
Άγρα

Μεξικό - Έρση Σωτηροπούλου
Σε ένα ρηµαγµένο τοπίο που αντανακλά τη συντριβή και τις τύψεις της µια νεαρή γυναίκα περιπλανιέται ψάχνοντας τον µικρό γιο της. Στη διάρκεια αυτής της αναζήτησης —ή µήπως πρόκειται για φυγή;— συναντά έναν άνδρα που φαίνεται να έχει τις απαντήσεις στα αγωνιώδη ερωτήµατά της. Εκείνος την παίρνει µακριά σε ένα φαντασιακό Μεξικό, τη γη της επαγγελίας για απόκληρους και φυγάδες. Περνούν µια σύντοµη περίοδο έντονου πάθους σε ένα µοτέλ, µέχρι τη στιγµή που η αινιγµατική παρουσία ενός κωφάλαλου νεαρού γίνεται καταλύτης ερωτικής έλξης για τη γυναίκα, προκαλώντας µια έκρηξη που µέχρι τότε παρέµενε υπό έλεγχο. Αφήνοντας αυτό το καταφύγιο, ξεκινούν ένα ταξίδι επιστροφής — ένα τυραννικό flash back, στο τέλος του οποίου η αναζήτηση του χαµένου παιδιού οδηγεί σε µια συγκλονιστική απάντηση.
Πατάκης (νέα έκδοση)

Αγριόχορτο - Γιάννης Σκαράγκας
Η Χαρά γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1951, τη μέρα που ανακάλυψαν έναν από τους δορυφόρους του Δία. Σε μια Ελλάδα που μεταμορφώνεται και σε μια κοινωνία όπου επιμένουν οι ανισότητες, η φτώχεια και η πολιτική αστάθεια, η κοπέλα περιμένει κάτι σημαδιακό για να πιστέψει στην ιδιαίτερη μοίρα της. Μοιράζεται πάντα στα δύο: στο κορίτσι και στο αγόρι που κουβαλάει μέσα της, σε δύο πόδια που διαφέρουν ελάχιστα αλλά καθοριστικά, στον κυνισμό της μάνας της και στην παράνοια του θείου της.
Γνωρίζει τον Τάκη, έναν νεαρό που εκπορνεύεται και της μαθαίνει τον έρωτα, αλλάζοντάς της για πάντα τη ζωή. Αυτό, όμως, που θεωρεί ουράνια ευλογία σύντομα θα τη στείλει από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα και από το πεζοδρόμιο στην εξορία. Μια βαθιά τρυφερή και ποιητική ιστορία, άλλοτε σκοτεινή και άλλοτε κωμική, για το τι σημαίνει να ανθίζεις σε πείσμα της πραγματικότητας.
Η διαδρομή ενός κοριτσιού, μιας εποχής και μιας χώρας που μπέρδεψαν το όνειρο με ένα πεπρωμένο το οποίο δεν εκπληρώθηκε ποτέ. Το Αγριόχορτο είναι ένας ύμνος για το θάρρος να φυτρώνεις εκεί που δεν σε σπέρνουν.
Κριτική
