Κυκλοφόρησαν πρόσφατα τέσσερα νέα βιβλία, τόσο λογοτεχνικά όσο και γύρω από τον χώρο της συγγραφής, από τις εκδόσεις Άγρα. Διαβάστε περισσότερες πληροφορίες για αυτά στη συνέχεια.

"Κι όλα τα κακά σκορπά..." - Τζένη Μαστοράκη
Ποιητική συλλογή με κείμενα της Τζένης Μαστοράκη. Από το επίμετρο του Διονύση Καψάλη:
Όταν κανένας δε σταυρώνει πια το μαξιλάρι σου και δεν υπάρχει ποιός θα σε φυλάξει. Το κακό δεν είναι έννοια, δεν είναι καν ιδέα, αλλά πράγμα, φόβος ακατέργαστος, που αναδύεται από τα βαθύτερα κοιτάσματα του ύπνου και της στέρησης και σέρνεται μέσα στα όνειρα, εκεί όπου έννοια και πράγμα δεν ξεχωρίζουν ακόμα. Εκεί πάλι βρίσκονται, αν σκύψεις να τα δεις και τα πιάσεις από χάμω, λόγια ξόρκια από παμπάλαιες διαθήκες, ψίχουλα και πετραδάκια που τ’ άφησαν πίσω τους όσοι πλανήθηκαν στο σκοτεινό δάσος και χάθηκαν στη νύχτα της ψυχής, σκόρπιες ψηφίδες μύθων. Μυθοποιός λοιπόν και ελευθερώτρια παγιδευμένων φαντασμάτων, νυχτερινή και φεγγαροντυμένη· μυθοποιός που άλλον τέτοιο ή άλλην τέτοια δεν έχουμε στην ελληνική ποίηση.

Μυστικά της αστυνομικής αφήγησης - Ανδρέας Αποστολίδης
Τι είναι ένα αστυνομικό αφήγημα; Τα είδη κάνουν τους συγγραφείς ή οι συγγραφείς τα είδη; Η αστυνομική αφήγηση έχει τα μυστικά της. Είναι ένα είδος εντός και εκτός του λογοτεχνικού κανόνα. Οι ισχυροί συγγραφείς καθορίζουν τη λογοτεχνικότητά της, κάποιες νόρμες όμως και τεχνικές αφήγησης έχουμε την ευκαιρία να τις δοκιμάσουμε όλοι μας. Το μυστικό του Τζων λε Καρρέ και της Πατρίσια Χάισμιθ δεν βρίσκεται στο συσχετισμό των ερωτικών τους σχέσεων με τα μυθιστορήματά τους αλλά στην επιλογή των θεμάτων τους, των χαρακτήρων, της πλοκής· στο αφηγηματικό τους στυλ· στη διαμόρφωση της συγγραφικής τους ταυτότητας. Πώς έγραψαν ο Ντάσιελ Χάμμετ το Γεράκι της Μάλτας και η Άγκαθα Κρίστυ το One, Two, Buckle My Shoe (Μια σφαίρα στο κρανίο); Ποιά δομή έδωσε ο Γιου Νέσμπε στον Λυτρωτή;
Στο παρόν βιβλίο συνδυάζονται στοιχεία της θεωρίας ή των θεωριών για το αστυνομικό αφήγημα, της ιστορίας του, μαζί με έναν κύκλο μαθημάτων δημιουργικής γραφής. Σχολιάζονται και παρουσιάζονται τα αφηγηματικά είδη. Παρατίθενται μαθήματα ανάγνωσης και αναγνώρισης των μεθόδων συγγραφής τους.

Εκάτη - Ζαν Πιερ Ζουβ
Ο Ζουβ αφηγείται την ιστορία σε πρώτο πρόσωπο, ως γυναίκα και ως Εκάτη, την ουράνια θεά που ανοίγει την πύλη του ασυνειδήτου και του Άδη. Μια σταρ του σινεμά αναζητά τη μοίρα της στους κοσμικούς χώρους της διανόησης, της τέχνης και του φεμινιστικού κύματος της δεκαετίας του 1920 στην Ευρώπη, μέσα από πολλαπλές ερωτικές περιπέτειες, είτε πρόκειται για τον άντρα σύντροφο ζωής είτε με μια γυναίκα είτε για την περιπέτεια μιας νύχτας. Οι γυναίκες προβάλλουν την ελευθερία τους και οι άνδρες ομολογούν τις αδυναμίες τους. Η πρωταγωνίστρια βρίσκει τον μεγάλο της έρωτα στο πρόσωπο του Πιέρ Ιντεμινί. Τον χάνει σ’ ένα κοσμικό κοκτέιλ και τον ξαναβρίσκει στη Βιέννη, στον κύκλο μιας παθιασμένης αριστοκράτισσας, της Φάννυ Φελίσιτας. Οι δυναμικές και ταυτόχρονα ευάλωτες γυναίκες και οι άνδρες που πρωταγωνιστούν στις σελίδες του θυμίζουν ταινίες του βωβού κινηματογράφου με την Γκρέτα Γκάρμπο.

Ράτσα υψικάμινου - Έκτωρ Κακναβάτος
Ο παρών τόμος, με επιλεγμένα δοκιμιακά του κείμενα, θεωρητικά και κριτικά, ευελπιστεί να επανασυστήσει το λόγο του Έκτορα Κακναβάτου στο χώρο της νεοελληνικής γραμματείας. Διαβάζοντας σήμερα, από την απόσταση των χρόνων και με τη γνώση της εξέλιξης των πραγμάτων, τα κείμενά του, δεν μπορεί να μη σταθεί κανείς στην ευστοχία των παρατηρήσεών του, την ευθυκρισία του για σειρά ζητημάτων, την πολυδιάστατη οπτική του· δεν μπορεί να μην εστιάσει στο θάρρος και στην τόλμη των διατυπώσεών του, στον ιδιαίτερο, προσωπικό του τρόπο έκφρασης. Έναν τρόπο έκφρασης που συνδυάζει τον κριτικό ή και επιστημονικό λόγο με την ποιητική ενόραση. Γιατί ο λόγος του Κακναβάτου, η γλώσσα του, η φωνή του, ποιητική ή δοκιμιακή, θεωρητική ή κριτική, προσωπική, κοινωνική ή πολιτική, θα πρέπει να λογιστεί ως ενιαία, μια φωνή ράτσα υψικαμίνου. Ο Έκτωρ Κακναβάτος (ψευδώνυμο του Γιώργου Κοντογεώργη - 1920-2010) υπήρξε ένας από τους κορυφαίους εκπροσώπους του ελληνικού υπερρεαλισμού της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς.
