Η Περουβιανή Κλαούδια Ουγιόα Ντονόσο, που ζει στη Νορβηγία τα τελευταία 20 χρόνια, αποκαλύπτει στο μυθιστορηματικό της ντεμπούτο τους εσωτερικούς αγώνες –απέναντι στον εαυτό και τη μοναξιά–, την εξορία και την αποξένωση, όχι μόνο από την πατρίδα, αλλά και από την ίδια την ανθρωπότητα, σε ένα ταξίδι προς μια άγνωστη επικράτεια. Επηρεασμένη από συγγραφείς και ποιητές όπως οι Πεσσόα, Λόρκα, Βαγιέχο και Έγιελσον, η πεποίθησή της ότι η λέξη είναι κάτι ισχυρό, οριακά ιερό, παίρνει υπόσταση σε αυτή την ωδή στη συμπόνια και την ενσυναίσθηση.
Ως μια άλλη Έστερ Γκρίνγουντ, η ανώνυμη πρωταγωνίστρια, που τοποθετεί τα χάπια κάτω από τη γλώσσα της σαν να λαμβάνει μια ανάποδη, κρυμμένη όστια, προσφέρει με τις περιγραφές της μια ενδελεχή καταβύθιση στον κόσμο της ψυχικής υγείας και της κατάθλιψης. Νεφελώματα μεμβρανών και αστερισμοί οργάνων... Ορυχεία κυττάρων... Ίνες νεύρων και ζωντανές πλεξίδες που πάλλονται και εκπέμπουν θερμότητα μπλέκονται σε μια ιστορία που ταξιδεύει στο σύμπαν της γυναικείας μοναξιάς και της ατομικής ευημερίας.

Μια Λατινοαμερικάνα καθηγήτρια νορβηγικών σε μετανάστες, μετανάστρια κι η ίδια στη Νορβηγία, εξαρτημένη από τα ηρεμιστικά και το αλκοόλ, βρίσκει διέξοδο στο ταξίδι που της προτείνει ένας πρώην μαθητής της στην πατρίδα του, τη Ρουμανία. Εκεί, σ’ ένα road trip σε σκοτεινές εθνικές οδούς και τσιμεντένιες πόλεις με φόντο τη Μαύρη Θάλασσα, σε μια χώρα και μια γλώσσα που δεν καταλαβαίνει, η νεαρή καθηγήτρια, αμετανόητα βυθισμένη πάντα στον χημικό της λήθαργο, θα δει ένα νέο, άγνωστο πρόσωπο του φίλου της και θα βρει απρόσμενη παρηγοριά σ’ ένα αδύναμο γάβγισμα...
Μια τολμηρή εξερεύνηση του θανάτου ως ιδέας ή προαισθήματος, και συγχρόνως των δυνατοτήτων της συγγραφής και της γλώσσας, ένα ταξίδι αυτογνωσίας και αποκαλύψεων, με την υποψία ότι η πραγματικότητα είναι ένα ντελίριο, μια άγνωστη επικράτεια, μια ξένη χώρα, ν’ ακολουθεί καταπόδας τους πρωταγωνιστές της ιστορίας.
Σκότωσα έναν Σκύλο στη Ρουμανία
- Κλαούδια Ουγιόα Ντονόσο
- (Λίμα, 1984)
- Από τις εκδόσεις Carnivora

