Ελένη Ρήγα, Severin Dünser, Ολυμπία Τζώρτζη, Blanca Vallejo Fernández © Αλεξάνδρα Μασμανίδη
Σε μια χρονική στιγμή που η πολιτιστική διακυβέρνηση στην Ελλάδα έρχεται στο προσκήνιο, όσο η δημόσια υποστήριξη του σύγχρονου πολιτισμού παραμένει σε εκκρεμότητα με σημαντικούς θεσμούς να χτυπούν καμπανάκια επιβίωσης και η ιδιωτική πρωτοβουλία αλλάζει σχήμα (αν και όχι πρόσωπο, παίρνοντας όλο και περισσότερο τη μορφή προσωπικής πατρωνίας), δεν μπορεί παρά να δοκιμάζονται νέα μοντέλα χρηματοδότησης και παρουσίασης της σύγχρονης τέχνης.
Μια τέτοια, ιδιαίτερα φιλόδοξη πρωτοβουλία είναι το "Core”, ένας μη κερδοσκοπɩκός καλλɩτεχνɩκός φορέας εμπνευσμένος από την παράδοση των Kunstverein (καλλɩτεχνɩκός σύλλογος) καɩ δɩαμορφωμένος ως ένα ευέλɩκτο πλαίσɩο έρευνας, εκθέσεων καɩ δημοσίου δɩαλόγου. Η πρώτη έκθεση, "A pinch of salt", θα ανοίξει στις 4 Ιουνίου σε ένα χώρο που βρίσκεται υπό διαμόρφωση στην περιοχή της Ακαδημίας, με τη συμμετοχή περίπου 20 καλλιτεχνών και συμπληρώνεται από ένα δημόσιο πρόγραμμα με διακριτή φυσιογνωμία και ένα πρόγραμμα φɩλοξενίας γɩα καλλɩτέχνες (residencies), που υλοποɩείταɩ σε συνεργασία με ɩδρύματα από την Ευρώπη καɩ ολόκληρο τον κόσμο.
Ιδρύτρια και πρόεδρος του Core είναι η Ολυμπία Τζώρτζη της γκαλερί Callirrhoë, η οποία σπεύδει να δηλώσει ότι πρόκειται, βέβαια, για μια δραστηριότητα ανεξάρτητη από αυτή της γκαλερί, ενώ έχει ήδη δημιουργηθεί μια διεθνής ομάδα συνεργατών. Καλλɩτεχνɩκός δɩευθυντής ανέλαβε ο Severin Dünser, ο οποίος έχει μεταξύ άλλων δουλέψει ως επιμελητής στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Belvedere 21 και στην Österreichische Galerie Belvedere της Βιέννης από το 2012 ως το 2022, και δείγματα δουλειάς του έχουμε δει και στην Αθήνα.
"Μια Kunstverein - ο γερμανικός όρος για την καλλιτεχνική ένωση/σύλλογο - χρηματοδοτούνταν από μια κοινότητα για το ευρύ κοινό. Αποτελούσε μια μορφή εκδημοκρατισμού του πολιτισμού, και παραμένει έτσι μέχρι και σήμερα."
Το όνομα Core παραπέμπει, όπως αναφέρεται στο ιδρυτικό του σημείωμα, στον σπόρο, ως δυνητɩκό τόπο· στον πυρήνα, ως χώρο συνάντησης· καɩ στα θέματα που βρίσκονταɩ στο επίκεντρο (to the core) με φροντίδα, βάθος καɩ δέσμευση. Αυτές οɩ ɩδέες δɩαμορφώνουν μɩα προσέγγɩση που εδράζεταɩ στην έρευνα, στην πεɩραματɩκή δɩαδɩκασία καɩ στην εκ νέου ανάγνωση του ɩστορɩκού υλɩκού μέσα από επίκαɩρες ανησυχίες. Πέρα, άλλωστε από τις δραστηρɩότητες που συνδέονταɩ με τɩς εκθέσεɩς και το residency, παρουσɩάζεταɩ το "Κουκούτσɩ", ένα δυναμɩκό πρόγραμμα λόγου καɩ ανταλλαγής ɩδεών σε επιμέλεια της Ελένης Ρήγα, Επɩκεφαλής Προγραμμάτων Εκπαίδευσης καɩ Φɩλοξενίας, που καταπɩάνεταɩ με σύγχρονα καɩ επείγοντα περɩβαλλοντɩκά καɩ πολɩτɩστɩκά ζητήματα, δημɩουργώντας έναν χώρο δɩαλόγου καɩ ενεργής συμμετοχής.
Συναντήσαμε, λοιπόν, την Ολυμπία Τζώρτζη και τον Severin Dünser, για να μάθουμε περισσότερα.

Ήδη με έχουν ρωτήσει καλλιτέχνες και σίγουρα θα έχει απορία και το ευρύτερο κοινό: τι είναι οι Kunstverein; Και πώς η φιλοσοφία τους έχει επηρεάσει την ιδέα του "Core”;
S.D.: Το μοντέλο της Kunstverein ξεκίνησε στις αρχές του 19ου αιώνα στις γερμανόφωνες χώρες, όταν μια ανερχόμενη μεσαία τάξη δημιούργησε τις δικές της καλλιτεχνικές ενώσεις ως αντίβαρο στην αριστοκρατία και στα κρατικά χρηματοδοτούμενα μουσεία της. Μια Kunstverein - ο γερμανικός όρος για την καλλιτεχνική ένωση/σύλλογο - χρηματοδοτούνταν από μια κοινότητα για το ευρύ κοινό. Αποτελούσε μια μορφή εκδημοκρατισμού του πολιτισμού, και παραμένει έτσι μέχρι και σήμερα.
Oλ.Tζ.: Για το Core, μας φάνηκε ένα κατάλληλο μοντέλο για μια κατάσταση όπου υπάρχει μια ενεργή καλλιτεχνική κοινότητα αλλά μια πιο παθητική κουλτούρα κρατικής χρηματοδότησης. Συνδυάζοντας διάφορες πηγές χρηματοδότησης – από μικρούς δωρητές έως ξένες επιχορηγήσεις – εξασφαλίζεται ένας βαθμός ανεξαρτησίας ως προς τη μορφή και το περιεχόμενο.
Το κενό των μη κερδοσκοπικών χώρων μεσαίου μεγέθους
Ποιες ανάγκες ή ποιο κενό στην Αθήνα επιδιώκει να καλύψει το Core;
"Λείπουν μεσαίου μεγέθους μη κερδοσκοπικοί χώροι, πιο σταθεροί που να λειτουργούν με ένα επίπεδο ποιότητας αντίστοιχο των μουσείων (χωρίς όμως να διαθέτουν συλλογή). Αυτού του είδους οι χώροι είναι σημαντικοί για τους ανερχόμενους καλλιτέχνες, καθώς προσφέρουν πιο πειραματικές πλατφόρμες ."
S.D.: Υπάρχουν θεσμικοί χώροι στην Αθήνα που κάνουν εξαιρετική δουλειά – αλλά έχουν να επιτελέσουν πολλαπλούς ρόλους και δεν μπορούν να ανταποκριθούν σε όλες τις προσδοκίες. Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν οι εμπορικές γκαλερί, που ακολουθούν μια διαφορετική ατζέντα. Και έπειτα υπάρχουν πολυάριθμοι artist-run χώροι, οι οποίοι όμως δυσκολεύονται να επιβιώσουν μακροπρόθεσμα. Ωστόσο, λείπουν μεσαίου μεγέθους μη κερδοσκοπικοί χώροι, πιο σταθεροί που να λειτουργούν με ένα επίπεδο ποιότητας αντίστοιχο των μουσείων (χωρίς όμως να διαθέτουν συλλογή). Αυτού του είδους οι χώροι είναι σημαντικοί για τους ανερχόμενους καλλιτέχνες, καθώς προσφέρουν πιο πειραματικές πλατφόρμες και παρέχουν απαραίτητες εμπειρίες τόσο για τους καλλιτέχνες όσο και για το κοινό. Αυτό είναι το κενό που θέλουμε να καλύψουμε με το Core.
Oλ.Tζ.: Επιπλέον, η ομάδα του Core και τα 22 ιδρυτικά μέλη της από την Αυστρία, τη Γερμανία, την Ελλάδα και την Ισπανία θα αποτελέσουν ένα hub, συνδέοντας την τοπική σκηνή με ένα διεθνές δίκτυο και το αντίστροφο.
Ένα νέο μοντέλο χρηματοδότησης
3 ομαδικές και 4 ατομικές εκθέσεις τον χρόνο. Το πρόγραμμα ακούγεται ιδιαίτερα φιλόδοξο, τόσο ως προς το περιεχόμενο όσο και ως προς τον αριθμό. Πώς σκοπεύετε να το υποστηρίξετε οικονομικά;
S.D.: Φυσικά πρόκειται για ένα φιλόδοξο σχέδιο! Ενώ οι ατομικές εκθέσεις θα είναι αρχικά μικρότερης κλίμακας και θα παρουσιάζουν κυρίως ελληνικές καλλιτεχνικές θέσεις, οι ομαδικές θα περιλαμβάνουν τόσο τοπικούς όσο και διεθνείς καλλιτέχνες. Για τις διεθνείς συμμετοχές, υποβάλλουμε αιτήσεις για μερική χρηματοδότηση από τις αντίστοιχες χώρες. Έτσι, πρόκειται για ένα μείγμα πηγών χρηματοδότησης, που συμπληρώνεται από ατομικές δωρεές της κοινότητας.
Υπάρχει δυνατότητα υποστήριξης του Core για όλους. Η συνδρομή ξεκινά από 25 ευρώ τον χρόνο για καλλιτέχνες, επαγγελματίες του πολιτισμού, φοιτητές και συνταξιούχους, 50 ευρώ για έναν απλό "Friend of Core” – ενώ υπάρχει και η δυνατότητα συνεισφοράς από 1000 ευρώ και άνω για να γίνει κανείς Supporter, Patron ή Benefactor του Core.
Γιατί συλλέκτες και άλλοι άνθρωποι με χρήματα από το εξωτερικό και διεθνή ιδρύματα είναι διατεθειμένοι να επενδύσουν σε μια Kunstverein στην Αθήνα;
S.D.: Το ενδιαφέρον τους είναι πολυπαραγοντικό. Από τη μία, υπάρχει μια ουσιαστική ταύτιση με το όραμά μας. Από την άλλη, η Ελλάδα και ιδιαίτερα η Αθήνα συνεχίζουν να αποπνέουν μια ισχυρή πολιτιστική και συμβολική αξία, που βρίσκει απήχηση σε πολλούς διεθνείς υποστηρικτές.
Άρα, είτε επειδή πιστεύουν στο όραμά μας και θέλουν να το στηρίξουν είτε επειδή έχουν μια ιδιαίτερη αδυναμία στην Ελλάδα - αλλά πιθανότατα κυρίως για έναν συνδυασμό και των δύο λόγων. Επιπλέον, κάθε μέλος της ομάδας του Core διαθέτει μεγάλη διεθνή εμπειρία στην υλοποίηση έργων - κάτι που καλλιεργεί υψηλό βαθμό αξιοπιστίας και ενισχύει την εμπιστοσύνη.
Ποιά πιστεύετε ή ελπίζετε ότι θα είναι η ανταπόκριση της καλλιτεχνικής κοινότητας στην Αθήνα; Πιστεύετε ότι θα είναι εύκολο να νιώσουν μέρος του εγχειρήματος και ενδεχομένως να γίνουν μέλη του Core; Τι προνόμια περιλαμβάνει η συμμετοχή;
S.D.: Είμαι βέβαιος ότι όλοι θα καλωσορίσουν έναν νέο χώρο τέχνης στην Αθήνα! Ωστόσο, το αίσθημα συμμετοχής δεν δημιουργείται άμεσα· χρειάζεται χρόνος και ευκαιρίες για ενεργή εμπλοκή, ώστε να ενισχυθεί ο δεσμός. Αυτό διαμορφώνεται σταδιακά μέσα από ουσιαστική συμμετοχή, συνεπή προγραμματισμό και την καλλιέργεια εμπιστοσύνης.
Τελικά, η οικονομική υποστήριξη του καλλιτεχνικού συλλόγου συνοδεύεται από ορισμένες αποκλειστικές δραστηριότητες και μια πιο άμεση σχέση με την ομάδα, όμως το πιο σημαντικό στοιχείο είναι η δυνατότητα να αποτελεί κανείς μέρος μιας δυναμικής και εξελισσόμενης κοινότητας που συμβάλλει ενεργά στη διαμόρφωση του πολιτιστικού τοπίου.
Μια αναλυτική παρουσίαση των διαφορετικών επιλογών υποστήριξης και των αντίστοιχων ωφελημάτων είναι διαθέσιμη στην ιστοσελίδα μας.
Το πρόγραμμα του Core
9 εκδηλώσεις σχετικές με τις εκθέσεις, 11 εκδηλώσεις στο πλαίσιο δημόσιου προγράμματος ανεξάρτητου από τις εκθέσεις, 3 ατομικές συναντήσεις παρουσίασης portfolio, 9 διαλέξεις παρουσίασης portfolio από καλλιτέχνες, 4 παρουσιάσεις καλλιτεχνών στο πλαίσιο residency. Ποια είναι η βασική ιδέα πίσω από τον σχεδιασμό του εκπαιδευτικού προγράμματος; Τι το κάνει ξεχωριστό;
Τον πρώτο χρόνο, το δημόσιο πρόγραμμα θα εστιάσει στην έννοια των "cookbook politics”, διερευνώντας πώς τα συλλογικά φαντασιακά μπορούν να (συν)διαμορφωθούν.
S.D.: Στόχος μας είναι να οργανώσουμε ένα πυκνό και πολυδιάστατο πρόγραμμα που θα επιτρέπει στο κοινό να έρχεται σε επαφή με τις δραστηριότητες του Core σε εβδομαδιαία βάση. Το πρόγραμμα θα αναπτύσσεται σε δύο κατευθύνσεις: Η μία σχετίζεται με τις εκθέσεις και θα περιλαμβάνει ξεναγήσεις, προβολές, περφόρμανς και συζητήσεις με καλλιτέχνες. Η άλλη θα είναι ένα ανεξάρτητο πρόγραμμα σε επιμέλεια της Ελένης Ρήγα.
Η ίδια θα αναπτύξει ένα μηνιαίο, διαλογικό time-based πρόγραμμα που θα φέρνει κοντά διαφορετικές φωνές για να εξετάσουν περιβαλλοντικά και κοινωνικά ζητήματα. Τον πρώτο χρόνο, το πρόγραμμα θα εστιάσει στην έννοια των "cookbook politics”, διερευνώντας πώς τα συλλογικά φαντασιακά μπορούν να (συν)διαμορφωθούν.
Οι ατομικές συναντήσεις portfolio αποτελούν μια ευκαιρία για προσωπική συζήτηση πάνω σε ένα portfolio, ενώ οι διαλέξεις παρουσίασης portfolio θα αναδεικνύουν τη σύγχρονη έρευνα και τις πρακτικές στο στούντιο τοπικών καλλιτεχνών.
Το πρόγραμμα καλλιτεχνικής φιλοξενίας (residency) πώς θα λειτουργεί;
S.D.: Το πρόγραμμα φιλοξενίας του Core έχει σχεδιαστεί ως ένα ερευνητικά προσανατολισμένο πρόγραμμα που υποστηρίζει τους καλλιτέχνες να εμβαθύνουν τόσο στο καλλιτεχνικό οικοσύστημα της Αθήνας όσο και στη δική τους πρακτική.
Η φιλοξενία εξελίσσεται σε διάστημα τριών μηνών, περνώντας από τη φάση της διερεύνησης και του προσανατολισμού προς τη συγκρότηση και τη δημόσια παρουσίαση. Συνδυάζει την καλλιτεχνική αυτονομία με μια δομημένη καθοδήγηση, προσφέροντας τόσο χρόνο για ανεξάρτητη έρευνα όσο και ένα υποστηρικτικό πλαίσιο διαλόγου, εξέλιξης και εννοιολογικής τοποθέτησης.
Κάθε χρόνο, τέσσερις φιλοξενούμενοι καλλιτέχνες από διαφορετικές χώρες θα προσκαλούνται στην Αθήνα από το Core. Το πρόγραμμα residencies θα ξεκινήσει τον Σεπτέμβριο του 2026 με έναν καλλιτέχνη από τη Γερμανία.
Η Αθήνα ως art hub
Μη κερδοσκοπικοί, καλά χρηματοδοτούμενοι και επαγγελματικά οργανωμένοι θεσμοί μεσαίου μεγέθους, που προσφέρουν ορατότητα σε καλλιτέχνες οι οποίοι δεν εκπροσωπούνται από γκαλερί ή εργάζονται με μέσα που δεν εντάσσονται εύκολα στην ανερχόμενη αγορά της "νέας χειροτεχνίας” και του τουρισμού στην Ελλάδα, και που τους φέρνουν σε διάλογο και ανταλλαγή με ενδιαφέροντες καλλιτέχνες και επιμελητές από άλλες καλλιτεχνικές σκηνές του κόσμου, αποτελούν μία από τις βασικές ελλείψεις του τοπικού καλλιτεχνικού οικοσυστήματος. Πώς σκοπεύετε να τοποθετήσετε το Core μέσα σε αυτό το πλαίσιο και να διασφαλίσετε τον ανεξάρτητο χαρακτήρα του;
S.D.: Το Core διαμορφώνεται από μια ομάδα επαγγελματιών που διατηρούν βαθιές, μακροχρόνιες σχέσεις με την τοπική και τη διεθνή καλλιτεχνική σκηνή μέσα από σταθερή και ουσιαστική εμπλοκή, και φέρνουν μαζί τους σημαντική διεθνή εμπειρία από κορυφαίους θεσμούς και καλλιτεχνικές πρωτοβουλίες στην Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Θα τοποθετήσουμε το Core ως διαμεσολαβητή και θα αξιοποιήσουμε τα προσωπικά μας δίκτυα για να δημιουργήσουμε μακροχρόνιες σχέσεις ανάμεσα σε τοπικούς και διεθνείς πρωταγωνιστές. Αυτές οι αλληλεπιδράσεις θα μας βοηθήσουν επίσης να ενισχύσουμε το προφίλ μας, παραμένοντας ταυτόχρονα αμερόληπτοι και ανεξάρτητοι. Ο ευρύτερος στόχος είναι να προσελκύσουμε την προσοχή και να αναδείξουμε τη σημασία της Αθήνας ως καλλιτεχνικού κόμβου.
Τι σας έκανε να αποφασίσετε να αφήσετε τη Βιέννη για την Αθήνα; Ποια είναι η άποψή σας για την πόλη και το οικοσύστημά της, έχοντας συνεργαστεί στο παρελθόν με Έλληνες καλλιτέχνες;
S.D.: Έρχομαι στην Αθήνα τακτικά τα τελευταία 20 χρόνια. Αγαπώ πραγματικά την οργανική σύγκλιση του παλιού με το νέο, τη χαοτική της δομή και την κοινωνική της ευαισθησία. Η έντονη δημόσια ζωή της πόλης αντανακλάται στη ζωντανή καλλιτεχνική της σκηνή. Οι διάφοροι πρωταγωνιστές της εμπλουτίζουν την κοινότητα με πολλές πρωτοβουλίες — και είναι κρίμα που συχνά είναι δύσκολο να έχει κανείς μια συνολική εικόνα όλων όσων συμβαίνουν. Τίποτα δεν μοιάζει στατικό, αλλά την ίδια στιγμή πολλά μοιάζουν και κάπως ασταθή. Αυτό μπορεί να ακούγεται επισφαλές, όμως για μένα αποτελεί ένα πεδίο ευκαιριών. Και υπάρχουν πολλά ενθουσιώδη άτομα εδώ, οπότε είναι ένα εξαιρετικό μέρος για να βρει κανείς συνοδοιπόρους για μια περιπέτεια!
Οι πρώτες εκθέσεις και το σπίτι του Core
Πώς θα περιγράφατε την επιμελητική σας πρακτική και τον βασικό της άξονα, γενικότερα, και πώς αυτή θα αναπτυχθεί στις εκθέσεις του Core και ειδικότερα του πρώτου χρόνου;
Όπως μπορείτε να δείτε και από το βιογραφικό μου, το αγαπημένο μου είδος είναι η θεματική ομαδική έκθεση – έχω επιμεληθεί περίπου 60 τέτοιες από περίπου 100 εκθέσεις συνολικά. Για μένα, μια ομαδική έκθεση είναι επιτυχημένη όταν συνδυάζει διαφορετικές φωνές σε μια "χορωδία", ενώ κάθε "τραγουδιστής" παραμένει διακριτός και αναγνωρίσιμος. Ο επισκέπτης μπορεί να εστιάσει σε μια πτυχή, αλλά ταυτόχρονα να την βιώσει ως μέρος ενός ευρύτερου, σύνθετου συνόλου.
Από την άλλη πλευρά, χρειάζεται μια αίσθηση επείγοντος που να καθορίζει ένα σύνολο ερωτημάτων. Πρέπει να υπάρχει μια επικαιρότητα, μια συνάφεια με το "εδώ και τώρα", που να καθιστά ένα θέμα αναγκαίο για να γίνει έκθεση.
Για τις δύο πρώτες εκθέσεις, αυτή η αναγκαιότητα προκύπτει από την ίδια τη συγκρότηση του καλλιτεχνικού συλλόγου. Η πρώτη έκθεση θα λειτουργήσει ως εισαγωγή – δεν θα ακολουθεί μια αφηγηματική θεματική, αλλά θα παρουσιάζει μια ποικιλία μεμονωμένων καλλιτεχνικών θέσεων. Αυτή η ετερογένεια δεν είναι αντιπροσωπευτική μιας τοπικής σκηνής ή της σύγχρονης τέχνης γενικά, αλλά αντανακλά το εύρος του καλλιτεχνικού λεξιλογίου που θα χρησιμοποιηθεί στις μελλοντικές εκθέσεις του Core, και, για να διαπραγματευτεί τη σημερινή κατάσταση.
Η δεύτερη έκθεση θα εξερευνήσει την κοινωνική διάσταση της τέχνης, συγκεντρώνοντας έργα που δημιουργούν ένα κοινωνικό περιβάλλον στο οποίο οι άνθρωποι συναντιούνται για να συμμετέχουν σε μια κοινή δραστηριότητα. Αυτό είναι και ένα επαναλαμβανόμενο στοιχείο στις εκθέσεις μου, οι οποίες συχνά λειτουργούν ως καταλύτες για συναντήσεις.
Το επιμελητικό σας έργο έχει, μεταξύ άλλων, επικεντρωθεί στην κληρονομιά της σχεσιακής αισθητικής, συχνά δημιουργώντας περιβάλλοντα συνάντησης και εντάσσοντας το φαγητό ή τα ποτά στη θεματολογία.
Τον τελευταίο καιρό, διάφορα καλλιτεχνικά και μη καλλιτεχνικά γεγονότα αναζητούν αυτές τις συνθήκες συλλογικής αλληλεπίδρασης και "απολαυστικής μαχητικότητας" που μπορούν να προκύψουν όταν σώματα, έργα και ιδέες συναντιούνται, λαμβάνοντας υπόψη τα όρια της σχεσιακής αισθητικής της δεκαετίας του 2000, η οποία, σύμφωνα με τους επικριτές της, συνδέεται με τον αποκλεισμό των πολιτικών αντιπαραθέσεων που είναι ουσιώδεις για τη δημοκρατία. Πέρα από μια απλά αυτοανακουφιστική πρακτική, τι θεωρείτε ότι πρέπει να έχουμε υπόψη ώστε η τέχνη να μπορεί να παράγει πολιτική φαντασία, να προκαλεί μετατοπίσεις και να λειτουργεί και επουλωτικά;
S.D.: Καταρχάς, η τέχνη είναι εγγενώς πολιτική. Η απάντηση βρίσκεται περισσότερο στον τρόπο με τον οποίο σχετιζόμαστε με την τέχνη. Αν αντιμετωπίζεις τους καλλιτέχνες (και το έργο τους) σοβαρά, τότε γίνεται ήδη ευκολότερο να μετατρέψεις μια εμπειρία σε συνειδητοποίηση.
Και φυσικά βοηθά να διατηρούνται τα κατώφλια όσο το δυνατόν πιο χαμηλά, ώστε να εξασφαλίζεται ευρεία πρόσβαση – τόσο σωματικά όσο και πνευματικά. Η τέχνη πρέπει να είναι προσιτή, όχι ιεροποιημένη και αποστασιοποιημένη. Η συνθήκη της πρόσληψής της πρέπει να είναι χαλαρή και ανεπίσημη, ώστε να μην παρεμποδίζεται από κοινωνικές ευθύνες ή κώδικες συμπεριφοράς.
Και έπειτα, η ατομική περισυλλογή μπορεί να ενισχυθεί μέσω της ανταλλαγής – και εκεί μπορεί να συμβεί η "μαγεία", όταν κοινότητες συγκεντρώνονται γύρω από κοινές σκέψεις και σταδιακά αρχίζουν να ενσωματώνουν λύσεις στην καθημερινή ζωή.
Πότε και ποια θα είναι η εναρκτήρια εκδήλωση; Πού θα στεγάζεται το Core;
S.D.: Η πρώτη έκθεση, "A pinch of salt", θα ανοίξει στις 4 Ιουνίου, με τη συμμετοχή περίπου 20 καλλιτεχνών - αλλά ο χώρος στη περιοχή της Ακαδημίας παραμένει ακόμη μυστικός. Μπορείτε όμως να εγγραφείτε στο newsletter μας μέσω της ιστοσελίδας μας, ώστε να είστε σίγουροι ότι δεν θα χάσετε τίποτα!
Ποιοι άλλοι θα συμμετέχουν στην ομάδα;
S.D.: Η Ολυμπία Τζώρτζη, η οποία ίδρυσε την καλλιτεχνική ένωση και έφερε την ομάδα κοντά, θα συνεχίσει να κρατά την ενέργεια ψηλά ως πρόεδρος. Η Ελένη Ρήγα είναι υπεύθυνη για το δημόσιο πρόγραμμα και θα φροντίζει ώστε οι καλλιτέχνες που φιλοξενούμε να είναι χαρούμενοι και παραγωγικοί. Η Blanca Vallejo Fernández διαχειρίζεται ό,τι αφορά τις συνεργασίες και τις συμπράξεις και θα μας κρατά σε επαφή με τους τοπικούς και διεθνείς υποστηρικτές μας.
Πώς φαντάζεστε το Core σε έναν χρόνο από τώρα;
S.D.: Ως έναν διαρκώς μεταβαλλόμενο χώρο εμπειριών, είτε μέσα από τα έργα τέχνης είτε μέσα από την κοινότητα γύρω από αυτά. Είμαι βέβαιος ότι θα έχω βρει αρκετούς συνοδοιπόρους για αυτή την περιπέτεια!
Έχετε ήδη αποφασίσει ποιοι καλλιτέχνες θα συμμετάσχουν στις εκθέσεις του πρώτου έτους; Θα υπάρχουν προσκεκλημένοι επιμελητές; Υπάρχει κάποια γεωγραφική ή άλλη εστίαση στην επιλογή;
S.D.: Ναι, υπάρχει μια οριστική λίστα καλλιτεχνών για την πρώτη έκθεση, αλλά παραμένει ακόμη μυστική και θα αποκαλυφθεί αργότερα. Θα υπάρχουν περίπου 20 συμμετέχοντες σε κάθε έκθεση, εκ των οποίων περίπου το ένα τρίτο θα είναι καλλιτέχνες από την τοπική σκηνή — μια αναλογία που διατηρηθεί και στις μελλοντικές εκθέσεις. Δεν υπάρχει γεωγραφική εστίαση· η επιλογή βασίζεται στα συγκεκριμένα θέματα των εκθέσεων.
core-athens.info

