"Transience": οι επαναλαμβανόμενες μεταβολές της ύλης στην γκαλερί Kalfayan

Η Ευγενία Αποστόλου στη νέα της ατομική έκθεση αναπτύσσει μια πρακτική οργανωμένη μέσα από κύκλους εναπόθεσης, απομάκρυνσης ή αναδιάταξης.

EugeniaApostolou_Τransience

Οι Kalfayan Galleries (Χάρητος 11, Κολωνάκι, Αθήνα) παρουσιάζουν την ατομική έκθεση της Ευγενίας Αποστόλου, με τίτλο "Transience". Τα εγκαίνια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν την Πέμπτη, 19 Μαρτίου 2026, από τις 18:00 έως τις 21:00.

Το κείμενο που συνοδεύει την έκθεση έχει γράψει ο Πάνος Γιαννικόπουλος (Επιμελητής - Ιστορικός Τέχνης):

"Η Ευγενία Αποστόλου παρουσιάζει τη νέα της ατομική έκθεση Transience, σηματοδοτώντας την πρώτη της παρουσίαση στην γκαλερί Kalfayan. Η έκθεση συγκεντρώνει έργα που διαμορφώνονται μέσα από επαναλαμβανόμενες μεταβολές της ύλης, τοποθετώντας τη διαδικασία στο κέντρο του ζωγραφικού πεδίου. Η σειριακότητα, η σωματική πράξη της ζωγραφικής, ο αυτοματισμός, η συνειδητή χειρονομία και η υποσυνείδητη παρόρμηση συνυπάρχουν με μια διάθεση αναστοχασμού. Η Αποστόλου με το βλέμμα στην ιστορία της αφαίρεσης, αναπτύσσει μια πρακτική οργανωμένη μέσα από κύκλους εναπόθεσης, απομάκρυνσης ή αναδιάταξης.

Η παροδικότητα λειτουργεί ως βασική συνθήκη σε όλα τα έργα της έκθεσης, καθώς η ύλη και οι ιδέες που την ενεργοποιούν βρίσκονται σε συνεχή κατάσταση μεταβολής. Τα έργα της Αποστόλου ανακαλούν τις διατυπώσεις της Elizabeth Grosz πάνω στον χρόνο. Η διαχείριση της υλικότητας ενεργοποιεί μια ποιότητα αϋλότητας, μια φευγαλέα ημι-ζωή, εκπέμποντας τα σωματίδια της διάρκειάς της μέσα από τη διέλευση ή τη μεταμόρφωση. Διεκδικούν επίσης μια εξαιρετικά επισφαλή θέση που αντιστέκεται στην παγίωση, στην υπόδειξη ή στην άμεση αναπαράσταση.

Θερμές χρωματικές τονικότητες διαπερνούν κάθετες λωρίδες χειρουργικής γάζας που τοποθετούνται πάνω στον καμβά και απορροφούν το χρώμα στις ίνες τους, μεταφέροντάς το σταδιακά στο υπόστρωμα, όπου αποτυπώνεται η ύφανσή τους. Η Αποστόλου χρησιμοποιεί το υλικό ώσπου το χρώμα να πυκνώσει μεταβάλλοντας την ιδιότητα της γάζας ως διαπερατού φορέα. Η διαπερατότητα των επιθεμάτων επιτρέπει τη συνύπαρξη πολλαπλών φάσεων της διαδικασίας, καθώς τα διαφορετικά χρονικά στρώματα ζωγραφικής παρέμβασης παραμένουν αναγνώσιμα.

Η καλλιτέχνιδα, μέσω της χειρουργικής γάζας, ανασύρει πολιτισμικές και σωματικές αναφορές και παραπέμπει σε πρακτικές κάλυψης, προστασίας και φροντίδας· σε τραυματισμένες επιφάνειες και χειρονομίες περίθαλψης. Οι κόκκινες τονικότητες εντείνουν αυτές τις συνδηλώσεις στα ενδότερα του σώματος, σε μια τοπιογραφία που αναδύεται εκ των έσω.

Η έκθεση διαρθρώνεται μέσα από τρεις ομάδες έργων που αντιστοιχούν σε διαφορετικές στιγμές αυτής της εν εξελίξει διαδικασίας.

  • Στην πρώτη ενότητα το χρώμα συγκεντρώνεται πάνω στην επιφάνεια σαν ίζημα. Αχνές εντυπώσεις παραμένουν ενσωματωμένες στο ζωγραφικό πεδίο και το υλικό της αποτύπωσης παραμένει διακριτικά παρόν: τμήματά του αναρτώνται στον καμβά ή παραμένουν στα όριά του, λειτουργώντας ως εύθραυστος σύνδεσμος.
  • Στη δεύτερη ενότητα η γάζα ενσωματώνεται στη δομή του έργου. Διαποτισμένο, το ύφασμα  συγκρατεί το χρώμα στην πλέξη του, ενώ οι πτυχώσεις δημιουργούν περιοχές μεγαλύτερης συγκέντρωσης. Η απορρόφηση και η συσσώρευση συνυπάρχουν. Το υλικό αναδιπλώνεται, θυμίζοντας την κίνηση του δέρματος που αποβάλλεται.
  • Στην τρίτη ενότητα, λωρίδες που είχαν απορροφήσει στρώματα χρώματος εμφανίζονται εκ νέου ως κύρια ύλη νέων συνθέσεων. Κάθε κομμάτι φέρει το ίχνος προηγούμενων χειρονομιών. Η Αποστόλου τα συναρμολογεί σε πυκνές διατάξεις που μεταφέρουν αυτές τις εγγραφές σε μια νέα ζωγραφική σύνθεση.

Η πρακτική της Αποστόλου προσεγγίζει με συνέπεια τη ζωγραφική επιφάνεια ως πεδίο μετασχηματισμού. Σε παλαιότερα έργα της, ορμητικές χειρονομίες σχισίματος, αποκόλλησης και επανασύνθεσης αντιμετώπιζαν τον καμβά ως σώμα υπό διαπραγμάτευση. Στο Transience, αυτή η διερεύνηση στρέφεται προς την αποδοχή των μεταβολών. Διαδοχικές συναντήσεις καταγράφουν τη διάρκεια και τις ανεπαίσθητες μετατοπίσεις του χρόνου. Η ένταση παραμένει, αλλά τα χαρακτηριστικά της αλλάζουν.

Η Αποστόλου, με έναν λεπτό και ελεγχόμενο τρόπο, μας καλεί να αντικρίσουμε τα φευγαλέα χαρακτηριστικά της ύπαρξής μας. Η ίδια η καταστροφή και η φθορά διαρθρώνουν την κατάσταση δημιουργίας που συνδέει την επανάληψη, την προσκόλληση, τη μετατόπιση, την εξαφάνιση αλλά και την επιστροφή. Η καλλιτέχνιδα επιμένει στο μερικό, διατηρεί ανοιχτή τη σχέση της με το υπόλειμμα και οργανώνει το έργο της γύρω από ίχνη ικανοποίησης που δεν κλείνουν ποτέ οριστικά τον κύκλο τους. Το έργο της διαταράσσει την αντίληψη ενός μονοκατευθυντικού χρόνου και φέρνει, μέσω της παροδικότητας, στο κέντρο της προσοχής τις δυναμικές ωθήσεις που επιτρέπουν στη ζωή να συμβαίνει, να βρίσκεται πάντοτε στη διαδικασία του να γίνεται κάτι διαφορετικό από αυτό που ήταν.”

Info:

Ημ/νίες: 19 Μαρτίου – 25 Απριλίου 2026

Ώρες λειτουργίας: Δευτέρα 11.00 - 15.00 | Τρίτη - Παρασκευή 11.00 - 19.00 | Σάββατο 11.00 – 15.00

Τοποθεσία: Kalfayan Galleries (Χάρητος 11, Κολωνάκι, Αθήνα)

Διαβάστε Επίσης

Διαβάστε Επίσης

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Τέχνες

Οι "Ήχοι Σιωπής" είναι ένας διάλογος ανάμεσα στην ένταση, το χρώμα και τη σιωπή

Χρώματα και κινήσεις συγκρούονται, αφήνοντας ίχνη ενός εσώτερου ήχου κορύφωσης. Όταν όλα εξαντληθούν απομένει η σιωπή, όχι σαν κενό, αλλά ως κάθαρση.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
17/11/2026

Η Αφροδίτη Παναγιωτάκου συνομιλεί στη Στέγη με την Bella Freud

Για την Bella Freud, η απλή ερώτηση "Μπορείς να μου πεις τι φοράς σήμερα;" λειτουργεί σαν πρίσμα που μπορεί να ανοίξει σχεδόν οποιαδήποτε συζήτηση.

Μια Νομπελίστρια γράφει για τη δικτατορία όπως κανείς άλλος

Επέτειος του Πολυτεχνείου σήμερα και διαβάζουμε τις Ανθρώπινες πράξεις της νομπελίστριας Χαν Γκανγκ, ένα από τα πιο σπαρακτικά βιβλία για τη δικτατορία, την καταστολή και τη μνήμη.

Γιατί δεν γνωρίζουμε τον Χρήστο Παπούλια όσο θα έπρεπε;

Με αφορμή την πολύ ενδιαφέρουσα έκθεση "Αδύναμα έργα. Η αρχιτεκτονική του Χρήστου Παπούλια και οι φίλοι του" στο Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής Β. & Μ. Θεοχαράκη συζητάμε με τους επιμελητές για τη σημασία του έργου του για την μετατόπιση του βλέμματος και των προϋποθέσεων της συζήτησης.

"Ex Machina": Η νέα ατομική έκθεση ζωγραφικής του Άρη Γουρνιζάκη

Ο καλλιτέχνης παρουσιάζει στο ApArt Club House ένα εικαστικό ημερολόγιο αφιερωμένο στο πάθος του για τις μηχανές και την ελευθερία.

Πάρτυ στο Closer με αφορμή ένα βιβλίο για το σινεμά

Το βιβλίο "Μια αρχιτεκτονική του βλέμματος-Το κινηματογραφικό έργο του Βασίλη Μαζωμένου" του Βασίλη Γουδέλη γίνεται αφορμή για μια βραδιά με ποτό, μουσική και χορό.

Η έκθεση "Amentia Vlamentia" του Διονύση Καβαλλιεράτου στην γκαλερί Bernier/Eliades

Μέσα από σχέδια, γλυπτά και μια νέα ταινία μικρού μήκους, ο καλλιτέχνης καθρεφτίζει με καυστικό χιούμορ τη σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα.