Ο Νικόλας Κουτσοδόντης γεννήθηκε το 1987 στην Αθήνα από ανδριώτες γονείς. Σπούδασε Κοινωνιολογία στο Πάντειο πανεπιστήμιο. Ποιήματα του έχουν δημοσιευτεί σε έντυπα και ηλεκτρονικά περιοδικά. Η Χαλκομανία (Εντύποις, 2017) είναι η πρώτη του ποιητική συλλογή, το Μόνο κανέναν μη μου φέρεις σπίτι (Θράκα, 2021) η δεύτερη και προσφάτως εκδόθηκε η τρίτη του Ίσως φύγεις στο εξωτερικό (Θράκα, 2024). Επίσης, συμμετείχε στην κριτική επιτροπή για την πρώτη Ανθολογία Ελληνικής Κουήρ Ποίησης (RLS Greece & Θράκα, 2023) μαζί με τους: Βάγια Κάλφα, Βαρβάρα Ρούσσου, Χάρη Οταμπάση. Το 2018 τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο (εξ ημισείας με τη Λένια Ζαφειροπούλου) στον πανελλήνιο ποιητικό διαγωνισμό "Γιώργου Ν. Κάρτερ" που προκηρύχθηκε από το Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη.
Το ποίημα που ακολουθεί ανήκει στη συλλογή Μόνο κανέναν μη μου φέρεις σπίτι και περιγράφει με γλωσσική τόλμη κι ενδιαφέρουσα εικονοποιία μια γειτονιά της Αθήνας στην πιο πρόσχαρη και ομαδική της στιγμή.
Μεταξουργείο
Κάνω απ’ ώρα τρύπες στα μπουκάλια της ρακής
με καουτσούκ σπαθί
δε με μαλώνουν τώρα
γύρω τα χάλκινα και το νταούλι στην πλατεία
ένα σετ καλλυντικών της γειτονιάς τα φώτα
χορεύουν σαν τα Τελετάμπις
κάποιο παιδί αγαπημένο με τη σκέψη
δεν μπορεί να με βοηθήσει πια η μάνα μου
κι ένας ελέφαντας λευκός που λευτερώθηκε
από μια ζωγραφιά στο νηπιαγωγείο
χορεύουν παίζουνε τα πόδια τους στην άσφαλτο
σπρώχνουν τον πρίγκιπα με τα βαθουλωμένα
μάτια και το ντέφι
χτυπάνε όλοι τον πεζόδρομο στις τελευταίες
σπίθες της φωτιάς
του βασιλιά καρνάβαλου.
Διαβάστε περισσότερα εδώ.
