"Χρόνος – Άχρονο": Η Ευσεβία Μιχαηλίδου επικεντρώνεται στο αρχέτυπο της σπείρας

Τα έργα της Μιχαηλίδου είναι ένα πέρασμα από το συνειδητό στο ασυνείδητο, από τη λογική στο συναίσθημα και το ενστικτώδες, από το παρελθόν στο παρόν και στο μέλλον και αντίστροφα.

Ευσεβία Μιχαηλίδου Χρόνος Άχρονο

Στην ενότητα με τίτλο "Χρόνος – Άχρονο", την οποία παρουσίαζει η Γκαλερί Batagianni από τις 9 Μαρτίου, η Ευσεβία Μιχαηλίδου επικεντρώνεται κυρίως στο αρχέτυπο της σπείρας, η οποία εμφανίζεται παντού στη φύση, από τα κοχύλια μέχρι και τους γαλαξίες. Από την αρχαιότητα συμβολίζει τον χρόνο, την εναρμόνιση της ύπαρξης με το σύμπαν και το συλλογικό Πνεύμα, και την "ύφανση" του ιστού της ζωής. Τα έργα της Μιχαηλίδου είναι ένα πέρασμα από το συνειδητό στο ασυνείδητο, από τη λογική στο συναίσθημα και το ενστικτώδες, από το παρελθόν στο παρόν και στο μέλλον και αντίστροφα.

Ευσεβία Μιχαηλίδου Χρόνος Άχρονο

Δημιουργεί το σύμβολο της σπείρας και το ενσωματώνει στα έργα της, τα οποία εμπεριέχουν τη δομή και τη μορφοπλαστικότητα της ζωγραφικής καθώς και της γλυπτικής, φέρνοντας κοντά διαφορετικά υλικά όπως χαρτί, χαρτόνι, χαρτοταινία, στόκο, πηλό, ακρυλικά χρώματα και μελάνια. Παρόμοια με τις προηγούμενες ενότητές της, επιδιώκει να δώσει την αίσθηση του απολιθώματος και της φθοράς της ύλης. Τώρα όμως δεν αποδίδονται με τη χρήση φυσικών και οργανικών υλικών. Δουλεύοντας διεξοδικά και σχεδόν εμμονικά, καταφέρνει να δημιουργήσει την ψευδαίσθηση ότι χρησιμοποιεί φυσικά και οργανικά υλικά. 

Ευσεβία Μιχαηλίδου Χρόνος Άχρονο

Η Μιχαηλίδου επιθυμεί ο θεατής να έρθει ξανά κοντά στις ρίζες του και να νιώσει τις αρχέγονες δυνάµεις της φύσης. Στοχεύει να ενωθεί μαζί της μέσα από τη διαδικασία της δηµιουργίας, η οποία για αυτήν, αποτελεί µία τελετουργία κάθαρσης και πνευματικής ανάτασης καθώς και μία διαδικασία αναζήτησης του εσωτερικού της κόσμου.

Δείτε όλες τις εκθέσεις της πόλης στον οδηγό τεχνών του athinorama.gr.

Διαβάστε Επίσης

Περισσότερες πληροφορίες

Ευσεβία Μιχαηλίδου. Χρόνος – Άχρονο

  • Μεικτά Μέσα

Η Ευσεβία Μιχαηλίδου επικεντρώνεται στο αρχέτυπο της σπείρας, η οποία εμφανίζεται παντού στη φύση, από τα κοχύλια μέχρι και τους γαλαξίες. Από την αρχαιότητα συμβολίζει τον χρόνο, την εναρμόνιση της ύπαρξης με το σύμπαν και το συλλογικό Πνεύμα, και την «ύφανση» του ιστού της ζωής. Τα έργα της Μιχαηλίδου είναι ένα πέρασμα από το συνειδητό στο ασυνείδητο, από τη λογική στο συναίσθημα και το ενστικτώδες, από το παρελθόν στο παρόν και στο μέλλον και αντίστροφα. Δημιουργεί το σύμβολο της σπείρας και το ενσωματώνει στα έργα της, τα οποία εμπεριέχουν τη δομή και τη μορφοπλαστικότητα της ζωγραφικής καθώς και της γλυπτικής, φέρνοντας κοντά διαφορετικά υλικά όπως χαρτί, χαρτόνι, χαρτοταινία, στόκο, πηλό, ακρυλικά χρώματα και μελάνια. Παρόμοια με τις προηγούμενες ενότητές της, επιδιώκει να δώσει την αίσθηση του απολιθώματος και της φθοράς της ύλης. Τώρα όμως δεν αποδίδονται με τη χρήση φυσικών και οργανικών υλικών. Δουλεύοντας διεξοδικά και σχεδόν εμμονικά, καταφέρνει να δημιουργήσει την ψευδαίσθηση ότι χρησιμοποιεί φυσικά και οργανικά υλικά.

Gallery Batagianni

Αντήνορος 17, Παγκράτι
  • Εικαστικά

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Τέχνες

Η "Αθέατη Πόλη" μέσα από το φακό του Δημήτρη Κοιλαλού στο Κτίριο Νόμπελ

Δύο ξεναγήσεις από τον ίδιο τον δημιουργό στο Χαλάνδρι, τα Σάββατα 21 και 28 Νοεμβρίου 2026 στις 20:00, με ελεύθερη είσοδο.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
17/11/2026

2+1 βιβλία για το Πολυτεχνείο

Με αφορμή τη σημερινή επέτειο της ιστορικής εξέγερσης, ανατρέχουμε σε δύο λογοτεχνικά βιβλία αλλά και μια μαρτυρία που ξεμπροστιάζει το αληθινό πρόσωπο της Χούντας.

Οι "Ήχοι Σιωπής" είναι ένας διάλογος ανάμεσα στην ένταση, το χρώμα και τη σιωπή

Χρώματα και κινήσεις συγκρούονται, αφήνοντας ίχνη ενός εσώτερου ήχου κορύφωσης. Όταν όλα εξαντληθούν απομένει η σιωπή, όχι σαν κενό, αλλά ως κάθαρση.

Η Αφροδίτη Παναγιωτάκου συνομιλεί στη Στέγη με την Bella Freud

Για την Bella Freud, η απλή ερώτηση "Μπορείς να μου πεις τι φοράς σήμερα;" λειτουργεί σαν πρίσμα που μπορεί να ανοίξει σχεδόν οποιαδήποτε συζήτηση.

Μια Νομπελίστρια γράφει για τη δικτατορία όπως κανείς άλλος

Επέτειος του Πολυτεχνείου σήμερα και διαβάζουμε τις Ανθρώπινες πράξεις της νομπελίστριας Χαν Γκανγκ, ένα από τα πιο σπαρακτικά βιβλία για τη δικτατορία, την καταστολή και τη μνήμη.

Γιατί δεν γνωρίζουμε τον Χρήστο Παπούλια όσο θα έπρεπε;

Με αφορμή την πολύ ενδιαφέρουσα έκθεση "Αδύναμα έργα. Η αρχιτεκτονική του Χρήστου Παπούλια και οι φίλοι του" στο Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής Β. & Μ. Θεοχαράκη συζητάμε με τους επιμελητές για τη σημασία του έργου του για την μετατόπιση του βλέμματος και των προϋποθέσεων της συζήτησης.

"Ex Machina": Η νέα ατομική έκθεση ζωγραφικής του Άρη Γουρνιζάκη

Ο καλλιτέχνης παρουσιάζει στο ApArt Club House ένα εικαστικό ημερολόγιο αφιερωμένο στο πάθος του για τις μηχανές και την ελευθερία.