Έντεκα εικαστικοί - Νίκος Αλεξίου, Beppe Caturegli, Αλέκος Κυραρίνης, Χριστίνα Μήτρεντσε, Μυρτώ Ξανθοπούλου, Μαρία Οικονομόπουλου, Νίνα Παπακωνσταντίνου, Νίκος Ποδιάς, ‘Εφη Σπύρου, Θάλεια Χιώτη, Πάνος Χαραλάμπους - εκθέτουν την προσωπική τους καλλιτεχνική δημιουργία. Ακολουθούν μια "ιδιωτική" προσέγγιση, ο καθένας με την δική του ταυτότητα, την δική του μεθοδολογία, το δικό του οπτικό λεξικό. Χρησιμοποιούν ποικιλόμορφα μέσα και υλικά. Συχνά, κοινό χαρακτηριστικό στην διαδικασία και την τεχνική των καλλιτεχνών της έκθεσης είναι η αναφορά στην χειρωνακτική εργασία, με μία υποβόσκουσα κοινωνική και πολιτική διάσταση. Η έκθεση κάνει εγκαίνια το Σάββατο 27 Μαίου στη Gallery Citronne στον Πόρο.
Οι εικαστικοί συμμετέχοντες κινούνται με γνώμονα μια καθησυχαστική "ρουτίνα", βασισμένη στην χειρωνακτική κίνηση, όπως την οικοδομεί το συνεκτικό στοιχείο της επανάληψης. Κατά τη συνθήκη της επανάληψης τα έργα που προκύπτουν αποτελούν μία εργασία αυτορρύθμισης πρώτα για τους ίδιους τους καλλιτέχνες. Παρά την "ατομικότητα" του κάθε καλλιτέχνη, στην έκθεση αυτή αναδύονται κοινοί τόποι. Η επανάληψη εκφράζεται ως μοτίβο, ως πανομοιότυπη παράθεση κειμένου και λέξεων, ως αλλεπάλληλες εικόνες. Η επανάληψη της κίνησης, η εμμονική ιεροτελεστική διαδικασία, η τάξη-ταξινόμηση, η κοπιώδης εμβάθυνση είναι μερικά από τα διακριτά χαρακτηριστικά των έργων της έκθεσης.
Ο Νίκος Αλεξίου παρουσιάζει σε μία εκδοχή σημερινή, την εικαστική του εκτίμηση σε ό, τι αφορά τη διάρθρωση και τη μορφή του γνωστού δαπέδου της Μονής των Ιβήρων. Πρόκειται στην ουσία για την οπτική του αναδόμηση διατηρ ώντας τη ρυθμική του σύσταση, αλλά ανανεώνοντας ολοκληρωτικά το μέτρο της αισθητικής σε κάτι που θα χαρακτηρίζαμε ως νέα εικόνα
Ο Νίκος Ποδιάς συμμετέχει με τρία έργα εικαστικά θεωρήματα – επικλήσεις - σε αυτό που ονομάζεται επιμονή και μετασχηματίζεται σε θάρρος. Ο καλλιτέχνης για ακόμη μία φορά επιλέγει τη λιτότητα στη σύσταση των έργων του.
Το χαρτί είναι το υλικό το οποίο επεξεργάζεται η Χριστίνα Μήτρεντσε. Συναντούμε τη γόνιμη επιθυμία της, η εικόνα ενός γλυπτού, να εφαρμοστεί ως ένα εύρημα από την αποκατάσταση της εγνωσμένης μορφής ενός βιβλίου. Γλυπτική θεαματική, βαδίζοντας στην καθαρή γραφή μίας συνάμα εννοιολογικής τέχνη.
Η Μυρτώ Ξανθοπούλου εκτείνει τη διαδρομή από την αισθητική έως την ένταση που όπως όλοι γνωρίζουμε υποχωρεί με την λήψη ενός Ζάναξ. Με χιούμορ αλλά και καλαισθησία αποτυπώνεται στις δημιουργίες της, η αποδοχή της τέχνης ως τακτική προβληματισμού.
Η Νίνα Παπακωνσταντίνου παραθέτει γνωστά λογοτεχνικά έργα ως πυκνογραμμένες δυσανάγνωστες σελίδες. Το κείμενο εξαφανίζεται, γίνεται εικόνα και ρυθμός.
Η Θάλεια Χιώτη έχει και αυτή ως αφετηρία το βιβλίο. Από τις αποκολλημένες σελίδες αναδημιουργεί πλέγματα, νήματα και υφάνσεις, από την επανάληψη των οποίων προκύπτει μια κωδικοποιημένη πληροφορία.
Μια άλλη προσέγγιση εκθέτει η Μαρία Οικονομοπούλου η οποία κεντά πάνω σε ύφασμα. Οι παρατιθέμενες τακτικές σειρές από γυναικείες παλάμες παραπέμπουν αυτομάτως στην χειρομαντεία αλλά και, συνειρμικά, στην κίνηση του χεριού που δημιουργεί.
Η Έφη Σπύρου επίσης δημιουργεί μοτίβα που θυμίζουν κεντήματα, έστω και αν το χρηστικό υλικό της είναι βιομηχανικό. Πρόκειται για ένα πλέγμα δομών και συστημάτων, το οποίο αντανακλά και κοινωνικές εμπειρίες, όπως και οικολογικούς προβληματισμούς.
Στις 11 εικαστικές παρεμβάσεις περιλαμβάνονται τα γλυπτά του Αλέκου Κυραρίνη και του Beppe Caturegli. Ο Αλέκος Κυραρίνης επεξεργάζεται το μάρμαρο. Ο Beppe Caturegli, με χρηστικό υλικό τον πηλό, δημιουργεί αρχετυπικούς κόσμους. Επεξεργάζεται αφαιρετικά τον χρόνο ως κύκλο, δηλαδή ένα σχήμα χωρίς αρχή ή τέλος.
Τέλος, ο Πάνος Χαραλάμπους στο έργο του Φύλλα Καπνού, ζωγραφίζει επαναλαμβανόμενους αριθμούς και γράμματα - λογαριασμούς, ημερομηνίες και ονόματα πάνω σε επιφάνεια φτιαγμένη από αλλεπάλληλες στρώσεις φύλων καπνού.
Εγκαίνια: 27/5 (8-10 μ.μ.)
Info: Citronne Gallery (Πόρος) | 27/5-27/7 | 'Ωρες λειτουργίας: 7-11 μ.μ.
Διαβάστε Επίσης
