Μια Εθνική Πινακοθήκη που να μας αφορά

Τι περιμένουμε από την επόμενη μέρα της Εθνικής Πινακοθήκης που παρουσιάστηκε από τη νέα διευθύντρια Συραγώ Τσιάρα.

Εθνική Πινακοθήκη, Αίθουσα Δυτικοευρωπαϊκής Τέχνης
  

Σύγχρονη, συμπεριληπτική, περιβαλλοντικά ευαίσθητη, κριτική, με ενσυναίσθηση και πολιτική άποψη. Κάπως έτσι, με όλες τις σωστές λέξεις συμβατό με τον νέο ορισμό των μουσείων που στοχεύουν στην ποικιλομορφία και τη βιωσιμότητα χωρίς αποκλεισμούς, παρουσιάστηκε το όραμα της επόμενης μέρας της Εθνικής Πινακοθήκης από τη νέα της διευθύντρια Συραγώ Τσιάρα σε συνέντευξη Τύπου τη Δευτέρα 31 Οκτωβρίου. Πίσω από τις λέξεις πάντως, έγινε σαφής η επί της ουσίας διάθεση για την πολύ αναγκαία ανανέωση του θεσμού που έχει τη στήριξη της πολιτείας. Ενός θεσμού πολύ δημοφιλούς, πράγμα σπάνιο για τα εικαστικά στην Ελλάδα, που όπως με ευχάριστη έκπληξη ακούσαμε έχει τις δυνατότητες από τα έσοδά του και μόνο να στηρίξει το πρόγραμμά του με αποτέλεσμα να χρειάζεται την πολύτιμη, μεγαλύτερη απ’ ότι στο παρελθόν βέβαια, δημόσια χρηματοδότηση κυρίως για τις ανάγκες λειτουργίας του οργανισμού και τη μισθοδοσία. 

Εθνική Πινακοθήκη συνέντευξη τύπου

Η Τσιάρα τιμώντας τους ανθρώπους της Πινακοθήκης καταρχήν, και βέβαια την εκλιπούσα διευθύντρια Μαρίνα Λαμπράκη Πλάκα, δεν φάνηκε ανυπόμονη για αλλαγές στη μόνιμη συλλογή αλλά εστίασε στις κινήσεις εκείνες που θα ενισχύσουν από τη μία τη σύνδεση του θεσμού με την επιστημονική κοινότητα και την έρευνα κι από την άλλη με την προσέλκυση ενός νέου κοινού και την ενδυνάμωση των σχέσεων με την κοινότητα. Επιστημονικά συνέδρια, εκπαιδευτικά και δημόσια προγράμματα και βέβαια, εντελώς νέας λογικής, για το θεσμό, ιστορικές εκθέσεις, που καταπιάνονται με το σύγχρονο αστικό τοπίο όπως διαμορφώθηκε μεταπολεμικά αλλά και με τους αγώνες για τη δημοκρατία στις δικτατορικές χώρες του Ευρωπαϊκού νότου και βασίζονται σε συνέργειες με φορείς - από την Ταινιοθήκη ως ευρωπαϊκά μουσεία - ξανανοίγουν την Πινακοθήκη στην πόλη και σε διαφορετικά κοινά με τρόπο ουσιαστικό. 

Αίθουσα Δυτικοευρωπαϊκής τέχνης Εθνική Πινακοθήκη

Γιατί για την Τσιάρα και τους ιστορικούς τέχνης της χώρας η Πινακοθήκη είναι ένα σημείο αναφοράς ως προς την επιστημονική και καλλιτεχνική τους ενηλικίωση, για κάποιους από μας όμως είναι ένας χώρος όπου μας πήγαν με το σχολείο να δούμε τον Θεοτοκόπουλο, επιστρέψαμε κάποιες φορές ως ενήλικες για τον Πικάσο και τους γάλλους πρωτοπόρους, τη Συλλογή Κωστάκη, τον Ακριθάκη, τον Λούκας Σάμαρας αλλά κάποια στιγμή έπαψε να μας αφορά. Και όπως όλα τα μουσεία σήμερα είναι χρέος της, περισσότερο από ποτέ, να μας αφορά, να μας προβληματίζει, να μας ψυχαγωγεί. Περιμένουμε λοιπόν ανυπόμονα το μέλλον, την περφόρμανς που θα ζωντανέψει τις καλλιτεχνικές-πολιτικές συγκρούσεις της εποχής του Παρθένη και θα μας δώσει ένα ακόμη κλειδί να κατανοήσουμε την αξία της δουλειάς του σε σχέση με το ιστορικό της συγκείμενο, το μεσοπάτωμα όπου σύγχρονοι καλλιτέχνες θα συνδιαλεχθούν με ιστορικά έργα, τις εκθέσεις εκείνες που θα μας μάθουν ιστορία (της τέχνης) αλλιώς, τα προγράμματα που μακάρι να μπορέσουν να εμπνεύσουν κάτι από αυτό μας ενέπνευσε σε εμάς η τέχνη στα παιδιά μας έτσι ώστε να αντισταθούν στο δυστοπικό μέλλον που διαφαίνεται. 

Διαβάστε Επίσης

Υ.Γ. Περιμένουμε και το εστιατόριο στον 3ο όροφο που μπορεί να μην έχει βεράντα αλλά έχει μια ξεχωριστή θέα της πόλης και θα ανοίξει σε έναν περίπου μήνα (περισσότερα για το concept σύντομα). Ο χώρος δεν έχει βέβαια υποδομή/ άδεια για κανονική κουζίνα αλλά το όνομα του Έκτορα Μποτρίνι στην επιμέλεια του μενού, η τοποθεσία και οι προϋποθέσεις για ανεξάρτητη λειτουργία πέραν του ωραρίου δημιουργούν προσδοκίες. Όσο για το εστιατόριο-προορισμός, σαν αυτά που έχουμε χαρεί σε άλλα διεθνή μουσεία θα περιμένουμε μάλλον πολύ ακόμη για να το δούμε σε μουσείο της Αθήνας.

Διαβάστε Επίσης

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Τέχνες

Η "Αθέατη Πόλη" μέσα από το φακό του Δημήτρη Κοιλαλού στο Κτίριο Νόμπελ

Δύο ξεναγήσεις από τον ίδιο τον δημιουργό στο Χαλάνδρι, τα Σάββατα 21 και 28 Νοεμβρίου 2026 στις 20:00, με ελεύθερη είσοδο.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
17/11/2026

2+1 βιβλία για το Πολυτεχνείο

Με αφορμή τη σημερινή επέτειο της ιστορικής εξέγερσης, ανατρέχουμε σε δύο λογοτεχνικά βιβλία αλλά και μια μαρτυρία που ξεμπροστιάζει το αληθινό πρόσωπο της Χούντας.

Οι "Ήχοι Σιωπής" είναι ένας διάλογος ανάμεσα στην ένταση, το χρώμα και τη σιωπή

Χρώματα και κινήσεις συγκρούονται, αφήνοντας ίχνη ενός εσώτερου ήχου κορύφωσης. Όταν όλα εξαντληθούν απομένει η σιωπή, όχι σαν κενό, αλλά ως κάθαρση.

Η Αφροδίτη Παναγιωτάκου συνομιλεί στη Στέγη με την Bella Freud

Για την Bella Freud, η απλή ερώτηση "Μπορείς να μου πεις τι φοράς σήμερα;" λειτουργεί σαν πρίσμα που μπορεί να ανοίξει σχεδόν οποιαδήποτε συζήτηση.

Μια Νομπελίστρια γράφει για τη δικτατορία όπως κανείς άλλος

Επέτειος του Πολυτεχνείου σήμερα και διαβάζουμε τις Ανθρώπινες πράξεις της νομπελίστριας Χαν Γκανγκ, ένα από τα πιο σπαρακτικά βιβλία για τη δικτατορία, την καταστολή και τη μνήμη.

Γιατί δεν γνωρίζουμε τον Χρήστο Παπούλια όσο θα έπρεπε;

Με αφορμή την πολύ ενδιαφέρουσα έκθεση "Αδύναμα έργα. Η αρχιτεκτονική του Χρήστου Παπούλια και οι φίλοι του" στο Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής Β. & Μ. Θεοχαράκη συζητάμε με τους επιμελητές για τη σημασία του έργου του για την μετατόπιση του βλέμματος και των προϋποθέσεων της συζήτησης.

"Ex Machina": Η νέα ατομική έκθεση ζωγραφικής του Άρη Γουρνιζάκη

Ο καλλιτέχνης παρουσιάζει στο ApArt Club House ένα εικαστικό ημερολόγιο αφιερωμένο στο πάθος του για τις μηχανές και την ελευθερία.