"Ξέρεις, φίλε μου, εμένα ένα από τα αγαπημένα μου μπαρ σε όλο τον κόσμο είναι το 7 Jokers. Θα έπρεπε να υπάρχει ένα Τζόκερς σε κάθε πρωτεύουσα του πλανήτη". Αν θυμάμαι καλά ήταν Μάιος του 2018, όταν στο πλαίσιο του Tinos Food Paths και του Aegean Cocktails & Spirits Workshop, είχα την τύχη να βρεθώ στην Τήνο μαζί με μερικούς από τους πιο επιδραστικούς ανθρώπους του bar industry. Η προαναφερθείσα ατάκα ανήκει στον εμβληματικό Τόνι Κονιλιάρο κατά τη διάρκεια μιας μικρής κουβέντας που είχαμε συνοδεία ποτού στον Κουρσάρο - δεν είναι ο μόνος από την αφρόκρεμα του global ευ πίνειν που έχει αυτή την άποψη. Και ποιος να διαφωνήσει μαζί του(ς);
Το (The) 7 Jokers έκλεισε μόλις τα 20 χρόνια της ζωής του και, πέρα από ένα από τα πιο ένδοξα new classics μέρη της Αθήνας, αποτελεί ένα μπαρ από εκείνα που διαμορφώνουν την ίδια τη φυσιογνωμία του κέντρου, όταν ο ήλιος δύσει για τα καλά και τα φώτα χαμηλώσουν. Είναι από εκείνα τα σπάνια ρε παιδί μου αθηναϊκά σποτ που δεν "άνοιξαν" απλώς κάποια στιγμή, αλλά έμοιαζαν από πάντα να είναι εκεί. Ξεφύτρωσε σχεδόν οργανικά και αποτέλεσε εξαρχής δομικό κομμάτι της νυχτερινής κοσμοθεωρίας της πρωτεύουσας.
Οι δύο δεκαετίες ζωής, πέρα από σημαντικό επετειακό ορόσημο, είναι απόδειξη αντοχής ή ακόμη και προσαρμογής σε μια μπαρ σκηνή από τις κορυφαίες παγκοσμίως, που όμως αντιμετωπίζει σημαντικές προκλήσεις πια, χωρίς να ευθύνεται και η ίδια γι' αυτές. Αλλά τούτη είναι άλλη κουβέντα.
Βασικό ατού του 7 Jokers πάντα, η ατμόσφαιρα - από παρεΐστικη μέχρι ιντριγκαδόρικη ή ακόμη και ερωτική. Γιατί ό,τι ακούς σου αρέσει – δεν είναι τυχαίο που πολλοί επιμένουν ότι οι μουσικές του είναι από τις καλύτερες της πόλης, ενώ μερικοί από τους πιο χοτ DJs των τελευταίων δεκαετιών πρωτο-έπαιξαν εδώ.
Γιατί το κοινό του είναι ένα ζωντανό μωσαϊκό από πιτσιρικάδες που ανακαλύπτουν τη νύχτα, βετεράνους ξενύχτηδες, ζευγάρια που δεν ξέρουν ακόμη πως είναι ζευγάρια (ίσως να μιλάω και εκ προσωπικής πείρας) και φυσικά bartenders, πολλούς bartenders. Όταν ένα μπαρ γίνεται after στέκι των ανθρώπων του κλάδου, αυτό από μόνο του είναι γαλόνι σοβαρό.
Το Jokers όμως δεν επιβίωσε επειδή ακολούθησε τάσεις. Αντιθέτως, τις αγκάλιασε με τον τρόπο του, έγινε "κλασικό" χωρίς ποτέ να βαραίνει από τη σοβαροφάνεια του όρου. Περισσότερο με την έννοια του διαχρονικού, όχι του παρωχημένου. Και πάντα, με fun.
"Nα μην πουλάς φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Να δίνεις ποιότητα στον πελάτη, από οποιαδήποτε σκοπιά: Από καφέ, φαγητό και ποτό μέχρι μουσική και ατμόσφαιρα. Να έρχεται στον χώρο σου ο άλλος και να περνά καλά. Να τον βοηθάς να περάσει καλά. Ευτυχώς, όλοι έχουν αποκτήσει καλύτερο κριτήριο αξιολόγησης πλέον. Νομίζω πως η αγάπη και ο σεβασμός από πελάτες και συναδέλφους είναι στοιχεία που με χαροποιούν. Και βεβαίως το ότι βλέπω πως ο κόσμος περνά πραγματικά καλά στο Jokers. Αυτό είναι κάτι που σου δίνει ενέργεια. Γενικά, καλά έχουμε περάσει και ελπίζω να συνεχίσουμε να το κάνουμε" μου έλεγε σε παλαιότερη συνέντευξη ο εκ των δημιουργών Σπύρος Αναγνώστου σχετικά με το τι κάνει σπουδαίο ένα μπαρ αλλά και το τι μένει στο τέλος.
Στο θεατρικό σκηνικό του Jokers, το φορτωμένο μεν, όχι υπερβολικό δε, κάθε γωνιά δείχνει πως έχει κάτι να σου ψιθυρίσει, κάτι να σε κρατήσει λίγο παραπάνω ή να σε παροτρύνει να αφεθείς (by the way, θα γελάω πάντα με την εικονογράφηση στις τουαλέτες). Άλλωστε, για αυτό ό,τι συμβαίνει στο Jokers, μένει στο Jokers. Και ελπίζουμε να συνεχίσει να συμβαίνει έτσι και για τα επόμενα 20 χρόνια.
Ακολούθησε το Αθηνόραμα στο Facebook, το Instagram και το TikTok.
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
