Εκεί όπου η Αγίας Ζώνης συναντά τη Μηθύμνης, μόλις μία ανάσα -κυριολεκτικά- από τη Φωκίωνος Νέγρη, ένα νέο μπαρ στρέφει το ενδιαφέρον προς μία αν μη τι άλλο απροσδόκητη για το εν λόγω κομμάτι περιοχή. Στην Κυψέλη λοιπόν κάποιοι πίστευαν πως έπρεπε να γίνει ένα μπαρ του σήμερα, που ακολουθεί (σωστές) τάσεις, σερβίρει νόστιμα ποτά και (πολύ) προσεγμένο bar food. Γενικά, ένα μαγαζί που έχει κάτι να πει και, εν δυνάμει, να αποτελέσει από μόνο του λόγο για να βρεθείς σε μία από τις πιο αυθεντικά "αθηναϊκές" γειτονιές. Αυτοί οι "κάποιοι" για τους οποίους διάβασες ακριβώς πιο πριν είναι η ομάδα από τις -ξακουστές πια- "Σεϋχέλλες" του Κεραμεικού. "Ευθύνονται" για τη δημιουργία του "Έπρεπε Bar", που μετρά μόλις λίγες ημέρες ζωής - άνοιξε στις 16 Μαρτίου 2022.
Σκυρόδεμα και γυμνές κολώνες, εξόχως ταιριαστό "παλιό" μωσαϊκό στο δάπεδο, μία ξύλινη μπάρα στο βάθος και ακριβώς πίσω της μία ανοιχτή κουζίνα είναι τα στοιχεία που δομούν το εσωτερικό του. Και εδώ που το σκέφτομαι, δε θα μπορούσε -και δεν θα χρειαζόταν- να είναι κάτι διαφορετικό.
Ο Νίκος Μοσχονάς (Three Donkeys και Prickly Bear στην Τήνο) είναι ο άνθρωπος που υπογράφει τη λίστα των ποτών, η οποία πατά πάνω στη zero waste φιλοσοφία (τόσο zero waste που δεν υπάρχουν καν γαρνιτούρες) και την εποχικότητα. Τα cocktails ακολουθούν τη λογική των twisted classics.
Αυτή την εποχή, βασικό συστατικό είναι το μανταρίνι, το οποίο αξιοποιείται όσο περισσότερο γίνεται σε διάφορες παρασκευές. Από τα πιο ενδιαφέροντα ποτά, το Sidecar και η Margarita. Στην τελευταία αντί για λικέρ πορτοκαλιού έχει προσαρμοστεί falernum ώστε να αποκτήσει μία ευχάριστη tiki νότα, χωρίς όμως να απομακρύνεται από την αυθεντική της φυσιογνωμία.
Επιπροσθέτως, υπάρχει μία boutique κάβα με προσεκτικά επιλεγμένες ετικέτες, που θα ανανεώνεται τακτικά. Στο κομμάτι του κρασιού, θα βρεις φυσικούς οίνους από τον ελληνικό αμπελώνα. Επιλέχθηκαν αποκλειστικά τέτοια κρασιά ώστε να δημιουργούν το καλύτερο δυνατό pairing στο πεδίο της πολυπλοκότητας και των εντάσεων με το φαγητό αλλά και σαν ένα challenge ώστε να τα γνωρίσει καλύτερα το κοινό.
Τα σνακ που συνοδεύουν τα ποτά (τηγανητοί γίγαντες ή πίκλες καρότου και κουνουπιδιού) δίνουν ένα hint για τη φιλοσοφία που ακολουθεί και το φαγητό. Τα πάντα φτιάχνονται (όπως πχ το ψωμί και το βούτυρο), πάντοτε σε bar food λογική και με γνώμονα να συμπληρώνουν και να αλληλεπιδρούν με cocktails, κρασί ή μπύρα (παρεμπιπτόντως, η Noctua έχει δημιουργήσει μία pilsner αποκλειστικά για το "Έπρεπε").
Στην κάρτα ακολουθείται επίσης η λογική της εποχικότητας, με φιλοδοξία αυτή να αλλάζει 4 φορές το χρόνο. Έχει μία συνέχεια, ξεκινώντας με ζύμες και spreads (baccalà mantecato και χούμους), συνεχίζοντας με ωμά σε ψάρι (σαρδέλες σε σαβόρο και ημίπαστο σκουμπρί) για να κορυφωθεί με burgerάκια με μοσχαρίσια γλώσσα και να "σβήσει" με μαρμελάδες και τυριά. Στα γλυκά, ο μπαμπάς μπορεί να δουλευτεί με αλκοόλ επιλογής του επισκέπτη και όχι κατ' αποκλειστικότητα με ρούμι.
Έχει ωραία vibes το "Έπρεπε" και τα εισπράττεις αμέσως, με το που περάσεις την πόρτα του. Με μία πρώτη ματιά, μοιάζει σαν να υπήρχε πάντοτε εδώ. Ίσως, γιατί έπρεπε.
