Ελίνα Γιουνανλή©
Όλοι ξέρουμε πώς δουλεύουν οι παρέες. Τα πειράγματα, τα εσωτερικά αστεία, η ανάγκη να ταιριάξεις με τους άλλους και να μη φανείς ο "ξενέρωτος" της υπόθεσης. Τι γίνεται όμως όταν το όριο ξεπερνιέται; Όταν ένα καθημερινό παιχνίδι στραβώνει άσχημα, ο Άνταμ παθαίνει ένα σοβαρό ατύχημα, και ξαφνικά μια ολόκληρη παρέα βρίσκεται στο απόλυτο χάος; Αυτό ακριβώς πραγματεύεται το "DNA" του Ντένις Κέλλυ, που ανεβαίνει στην Εφηβική Σκηνή του Θεάτρου Νέος Ακάδημος, σε σκηνοθεσία της Μαρίας Σαββίδου (από 1/11).
Αντί να παραδεχτούν την αλήθεια, τα παιδιά της παρέας πανικοβάλλονται. Παίρνουν τη χειρότερη δυνατή απόφαση: να καλύψουν τα ίχνη τους. Φτιάχνουν ένα ψέμα. Μόνο που το πρώτο ψέμα φέρνει ένα δεύτερο, το δεύτερο φέρνει ένα τρίτο, και πριν το καταλάβουν, μπλέκονται σε έναν ιστό που σφίγγει όλο και περισσότερο γύρω από τον λαιμό τους.
Το έργο δεν προσπαθεί να κάνει κήρυγμα, ούτε να σου πει τι είναι "σωστό" και τι "λάθος". Βάζει έναν καθρέφτη μπροστά. Δείχνει με τρελό ρυθμό, αγωνία και συνεχείς ανατροπές πώς λειτουργεί η πίεση των συνομηλίκων (peer pressure), ο σχολικός εκφοβισμός, αλλά και το πόσο μακριά μπορεί να φτάσει κανείς απλά και μόνο για να νιώθει ότι "ανήκει" κάπου. Είμαστε τελικά από τη φύση μας σκληροί και εγωιστές, ή έχουμε μέσα μας τη δύναμη για συμπόνια;
Όπως υπογραμμίζει και η σκηνοθέτιδα, Μαρία Σαββίδη, το θέατρο δεν δίνει έτοιμες απαντήσεις, αλλά σε προκαλεί να κάνεις τις σωστές ερωτήσεις. Το σίγουρο είναι ότι ο άνθρωπος είναι το μόνο είδος που έχει στο DNA του την ικανότητα να σκεφτεί, να μετανοήσει και να αλλάξει.
Με ένα νεανικό καστ (Κωνσταντίνα Κατσιάρη, Στέλιος Κράτσας, Πάρης Λεόντιος, Άγγελος Μαγνήσαλης, Άγγελος Παππάς, Κλάρα Σαντίκου), το "DNA" είναι μια παράσταση που μιλάει τη γλώσσα των εφήβων χωρίς περιστροφές. Μια εμπειρία που σε κρατάει στην τσίτα από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό και σε κάνει να αναρωτηθείς: Εσύ, στη θέση τους, τι θα έκανες;
Να θυμίσουμε πως ο Ντένις Κέλλυ είναι ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους Βρετανούς δραματουργούς, γνωστού και από το πασίγνωστο μιούζικαλ "Matilda", αλλά και από το "DNA", που θεωρείται διεθνές σημείο αναφοράς για το εφηβικό θέατρο, αποτελώντας μάλιστα επίσημη διδακτική ύλη (GCSE Drama) στα βρετανικά σχολεία. Γραμμένο το 2007 για το Εθνικό Θέατρο της Αγγλίας, το έργο ξεχωρίζει γιατί αποδομεί την ιδέα της "αθωότητας" της νεανικής ηλικίας και αγγίζει χωρίς διδακτισμό σκληρά ζητήματα, όπως ο σχολικός εκφοβισμός, η ψυχολογία της μάζας, η συνενοχή και η πίεση για αποδοχή.
Στην Ελλάδα συστήθηκε για πρώτη φορά το 2010 στο Θέατρο του Νέου Κόσμου από την ομάδα Grasshopper, η οποία έβαλε τις βάσεις για το επαγγελματικό εφηβικό θέατρο στη χώρα μας, ενώ έκτοτε έχει ανεβεί κατά καιρούς από διάφορες ομάδες. Χάρη στον κοφτό, ρεαλιστικό του διάλογο που συνδυάζει το μαύρο χιούμορ με το αστυνομικό σασπένς, το "DNA" παραμένει ένα από τα πιο επίκαιρα, αιχμηρά και επιδραστικά έργα για τη σκοτεινή αλλά και φωτεινή πλευρά της εφηβείας.
Προπώληση: more.com
Διαβάστε Επίσης
