Η παράσταση "Σεμπάστιαν" της ομάδας Nova Melancholia, αφιερωμένη στη μνήμη του οροθετικού ακτιβιστή Ζακ/Zackie Oh! αλλά και του πειραματικού κινηματογραφιστή Kenneth Anger, είναι μια συγκινητική πρόσκληση σε ένα ταξίδι μνήμης, ευαισθησίας και διεκδίκησης. Τιμημένη με το Βραβείο Επιτελεστικών Τεχνών 2023 από την Ένωση Κριτικών Θεάτρου & Παραστατικών Τεχνών, η βραβευμένη αυτή περφόρμανς επιστρέφει στην Αθήνα για δύο μοναδικές βραδιές στο ΠΛΥΦΑ, την Τρίτη 29 και την Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου, λίγο πριν ταξιδέψει για το Διεθνές Φεστιβάλ Λευκωσίας.
Σε σκηνοθεσία του Βασίλη Νούλα και δραματουργική σύλληψη του ίδιου μαζί με τον Κώστα Τζημούλη, το έργο αντλεί έμπνευση από το πολυδιάστατο αρχέτυπο του Αγίου Σεβαστιανού. Μια μορφή συνυφασμένη ιστορικά με τη νεότητα, την ομορφιά, τον σαρκικό πόνο, τον ομοερωτισμό αλλά και την προστασία από την "πανούκλα" — ένας παραλληλισμός που αγγίζει την επιδημία του AIDS στα 80s και 90s, αλλά και κάθε μορφή κοινωνικού στίγματος.
Στη σκηνή, το σώμα γίνεται το απόλυτο μέσο έκφρασης. Οι περφόρμερς (Χάρης Δούμουρας, Χριστίνα Καραγιάννη, Αθανάσιος Κουβούσης, Χριστίνα Ράινχαρντ, Τέλης Τελλάκης) ανασυνθέτουν πίνακες της Αναγέννησης, ποζάρουν, χορεύουν και τραγουδούν, συνομιλώντας με την παράσταση του έκκεντρου, πειραματικού κινηματογράφου.
Η παράσταση υφαίνει ένα πυκνό καμβά πολιτισμικών αναφορών. Ακούγονται ποιήματα και κείμενα σπουδαίων δημιουργών, όπως των Ανδρέα Αγγελάκη, Jean Cocteau, Allen Ginsberg, Jean Genet, Bernard-Marie Koltès, Ζακ Κωστόπουλου, Yukio Mishima, Pier Paolo Pasolini, Derek Jarman, Νίκου Αλέξη Ασλάνογλου, Ντίνου Χριστιανόπουλου και Tennessee Williams. Παράλληλα, προβάλλονται αποσπάσματα από εμβληματικές ταινίες των Andy Warhol, Kenneth Anger, Αλέξη Μπίστικα, Paul Schrader και John Waters.
Η ομάδα Nova Melancholia, συνεχίζει να αποτελεί ένα από τα πιο ιδιαίτερα και επιδραστικά σχήματα της ελληνικής ανεξάρτητης σκηνής. Από το 2006, πειραματίζεται στα όρια θεάτρου, εικαστικών και περφόρμανς, δημιουργώντας παραστάσεις που διακρίνονται για τον ποιητικό τους χαρακτήρα, την queer αισθητική και την πυκνή συνομιλία με τη λογοτεχνία και την τέχνη. Με το βλέμμα στραμμένο στη συμπερίληψη, την πολιτική ευαισθησία και τη σωματικότητα, η ομάδα επαναπροσδιορίζει σταθερά τη σχέση θεατή και σκηνικού βιώματος.
