Ελίνα Γιουνανλή
Τι θα γινόταν αν μπορούσαμε να ζήσουμε μια ζωή απαλλαγμένη από τον πόνο, τον φόβο και την απογοήτευση; Αν κάθε δυσάρεστο συναίσθημα μπορούσε να εξαφανιστεί στιγμιαία με ένα απλό χάπι και η ευτυχία μετατρεπόταν από προσωπική επιλογή σε κοινωνική υποχρέωση;
Ο Άλντους Χάξλεϊ έθεσε αυτά τα αμείλικτα ερωτήματα ήδη από το 1932. Σχεδόν έναν αιώνα αργότερα, το εμβληματικό δυστοπικό του έργο, ο "Θαυμαστός καινούριος κόσμος" (Brave New World), ζωντανεύει ξανά στη σκηνή του Θεάτρου Δίπυλον, από τις 29 Οκτωβρίου, σε μια νέα θεατρική ανάγνωση με τη σκηνοθετική υπογραφή της Αικατερίνης Παπαγεωργίου.
Το ξεχωριστό πρωταγωνιστικό σύνολο των Ισιδώρα Δωροπούλου, Αναστασία-Ραφαέλα Κονίδη, Μάριου Κρητικόπουλου, Τάσου Λέκκα, Καλλιρρόης Μυριαγκού και Βασίλη Μηλιώνη αναλαμβάνει να ζωντανέψει το δυστοπικό σύμπαν του Χάξλεϊ.
Η παράσταση έρχεται να υπενθυμίσει με τρόπο αιχμηρό πως η πιο αποτελεσματική μορφή εξουσίας ίσως να μην είναι εκείνη που καταστέλλει βίαια την ελευθερία, αλλά εκείνη που μας εκπαιδεύει να μην την αναζητούμε καν.
Μια κοινωνία χωρίς πόνο
Η υπόθεση μας μεταφέρει σε μια κοινωνία απόλυτης σταθερότητας, όπου η επιστήμη και η τεχνολογία έχουν εξαλείψει κάθε υπαρξιακή σύγκρουση. Οι άνθρωποι, χωρισμένοι σε προκαθορισμένες τάξεις, γαλουχούνται με την αρχή ότι "όλοι ανήκουν σε όλους", ενώ ο έρωτας και οι βαθιοί συναισθηματικοί δεσμοί δεν έχουν θέση. Τη θέση τους καταλαμβάνει η διαρκής απόλαυση, η κατανάλωση και το "σόμα", το φάρμακο που υπόσχεται να εξαφανίσει κάθε ίχνος δυσφορίας.
Όταν, όμως, ορισμένοι χαρακτήρες αρχίζουν να αμφισβητούν αυτή τη μηχανική τελειότητα, το πραγματικό τίμημα της ασφάλειας αποκαλύπτεται: η απώλεια της ελευθερίας, της αλήθειας και της ανθρώπινης ευαλωτότητας. Ο κόσμος του Χάξλεϊ, όπου ο άνθρωπος δεν γεννιέται αλλά κατασκευάζεται, μετατρέπει την τεχνολογία και την τεχνητά παραγόμενη ευτυχία σε μηχανισμούς κοινωνικού ελέγχου. Ένα σύμπαν που επηρέασε τη λογοτεχνία, την pop κουλτούρα και τη rock μουσική και που, σχεδόν έναν αιώνα μετά, μοιάζει λιγότερο με επιστημονική φαντασία και περισσότερο με ένα οικείο πολιτικό θρίλερ.
Διαβάστε Επίσης
Λίγα λόγια από τη σκηνοθέτρια
Η Αικατερίνη Παπαγεωργίου, με συγκροτημένη πολιτική ματιά και έντονο αισθητικό αποτύπωμα, επιχειρεί μια σύγχρονη θεατρική συνομιλία με τον προφητικό λόγο του Χάξλεϊ, θέτοντας στο επίκεντρο το ζήτημα της ελευθερίας απέναντι στην ασφάλεια και την επιβεβλημένη ευδαιμονία.
Όπως σημειώνει η σκηνοθέτρια: "Ο "Θαυμαστός καινούριος κόσμος” είναι μια υπόσχεση: μια ζωή χωρίς πόνο. Και ακριβώς γι’ αυτό είναι τόσο επικίνδυνος. Η εξουσία εδώ δεν σε αναγκάζει αλλά σου χαμογελά και σε καθησυχάζει. Σε αποπροσανατολίζει, ώστε να μη χρειαστεί ποτέ να σταθείς και να δεις τι πραγματικά συμβαίνει γύρω σου. Σε έναν κόσμο που βιώνει πολέμους και κρίσεις, το ερώτημα επιστρέφει επιτακτικό: Πόσο εύκολα είμαστε διατεθειμένοι να ανταλλάξουμε την ελευθερία μας με την αίσθηση της ασφάλειας;"
Η νέα σκηνική ανάγνωση μετατρέπει τη δυστοπία σε καθρέφτη του παρόντος και μας οδηγεί σε έναν κόσμο όπου η ευτυχία είναι υποχρεωτική, η αμφισβήτηση ανεπιθύμητη και η ελευθερία περιττή. Το ερώτημα που μένει είναι: Πόσο ελεύθεροι θέλουμε πραγματικά να είμαστε;
Η θεατρική διασκευή υπογράφεται από την Έλενα Τριανταφυλλοπούλου, τα σκηνικά από τη Μαρία Φιλίππου, τα κοστούμια από την Ειρήνη Γεωργακίλα, η πρωτότυπη μουσική από τον Jeph Vagner, η κίνηση από τη Χρυσηίδα Λιατζιβίρη και οι φωτισμοί από τη Στέλλα Κάλτσου.
Προπώληση εισιτηρίων: more.com
