Μήπως ζούμε ήδη το τρομακτικά επίκαιρο "1984"; Η παράσταση του Γιώργου Παπαγεωργίου επιστρέφει

Η παράσταση που μετέτρεψε την οργουελική δυστοπία σε ένα από τα πιο επιδραστικά θεατρικά γεγονότα της προηγούμενης χρονιάς, επιστρέφει στο θέατρο Δίπυλον τη νέα σεζόν 2026-27 (από 12 Οκτωβρίου). Ο λόγος για το "1984" του Τζορτζ 'Όργουελ που μετέφερε στη σκηνή ο Γιώργος Παπαγεωργίου σε δική του σκηνοθεσία και ερμηνεία μαζί με τέσσερις μουσικούς. Μια εμπειρία θεάτρου και μουσικής που φέρνει στο προσκήνιο το ερώτημα "Μέσα σ’ έναν τερατώδη κόσμο, πώς γίνεται να μην μετατραπείς σε τέρας;".

Ο Γιώργος Παπαγεωργίου προσέγγισε το εμβληματικό μυθιστόρημα ως προσωπικό στοίχημα, τόσο σκηνοθετικά όσο και ερμηνευτικά. Δεν επέλεξε τη γνώριμη φόρμα της "απλής" αφήγησης ενός λογοτεχνικού έργου από έναν ηθοποιό. Σε μια σημαντική στιγμή για την πορεία του συναντά τέσσερις μουσικούς και "χτίζει επί σκηνής ένα σκοτεινό, απειλητικό σύμπαν σε διαρκή διάλογο με το μουσικό και ηχητικό τοπίο του Αλέξανδρου Δράκου Κτιστάκη", διαβάζουμε στην κριτική του "α".

Το "1984", σε μετάφραση και διασκευή της 'Έλενας Τριανταφυλλοπούλου, μετατρέπεται σ’ ένα σύγχρονο θεατρικό tour de force γύρω από τον φόβο, την εξουσία, τη χειραγώγηση, τη γλώσσα, τη μνήμη και την ίδια την επιβίωση της ανθρώπινης συνείδησης.

Περισσότερα για το "1984"

Το βιβλίο του Τζορτζ ΄Όργουελ δεν χρειάζεται συστάσεις. Γραμμένο το 1948, υπό τη σκιά του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, περιγράφει –και σε κάποιο βαθμό προαναγγέλλει– ένα παντοδύναμο σύστημα/καθεστώς που επιβάλλεται μέσα από την προπαγάνδα και την καταστολή, τη χειραγώγηση της σκέψης, τη διαστρέβλωση της αλήθειας, τον ακρωτηριασμό της γλώσσας, τη συρρίκνωση του πνεύματος.

Το διαχρονικό πολιτικό αλληγορικό έργο για τη δημοκρατία και τα όριά της κυκλοφορεί για πρώτη φορά το 1949. Μία εβδομάδα πριν από την ολοκλήρωση της δακτυλογράφησης, ο συγγραφέας εξακολουθούσε να είναι αναποφάσιστος ως προς τον τίτλο. 'Όπως γράφει σ’ ένα φιλικό του πρόσωπο: "Διχάζομαι ανάμεσα στο ‘1984’ και στο ‘Ο τελευταίος άνθρωπος στην Ευρώπη’".

Η παράσταση

Ο Ουίνστον Σμιθ, ο κεντρικός ήρωας της ιστορίας που παλεύει να επιβιώσει σωματικά, νοητικά και ψυχικά μέσα σ’ έναν ζοφερό κόσμο, ο Μεγάλος Αδερφός, η Αστυνομία Σκέψης, η Καινογλώσσα, ο Θάλαμος 101 παύουν να είναι μόνο σύμβολα μιας φανταστικής τυραννίας και γίνονται θραύσματα ενός κόσμου που μοιάζει να πλησιάζει όλο και περισσότερο. Κι εκεί ακριβώς βρίσκεται η δύναμη αυτής της παράστασης: στο ότι δεν καθησυχάζει, δεν χαρίζεται, δεν αφήνει περιθώριο απόστασης. 

Η πρωτότυπη μουσική και τα ηχητικά τοπία του Αλέξανδρου-Δράκου Κτιστάκη αναδεικνύουν βασικά πεδία της παράστασης, όπου σκαριφήματα παιδικών τραγουδιών (τα θραύσματα μνήμης του Ουίνστον Σμιθ) μπλέκονται με τον υπόκωφο ρυθμικό θόρυβο των εμβατηρίων (ο κόσμος του Μεγάλου Αδερφού), για να μετουσιωθούν τελικά σε μελωδίες που τραγουδούν ακατάπαυστα τις χαμένες λέξεις: ελευθερία, αυτοδιάθεση, ισότητα, δικαιοσύνη — σε μια εποχή όπου η ελευθερία εκχωρείται πλέον ελεύθερα.

Τα σκηνικά και τα κοστούμια υπογράφει η Αλέγια Παπαγεωργίου και τους φωτισμούς ο Σάκης Μπιρμπίλης. 

Προπώληση εισιτηρίων: more.com