Last call: "Ιφιγένεια η εν Αυλίδι" του Σάββα Στρούμπου στο Θέατρο Πέτρας

Πόσες Ιφιγένειες ακόμη θα χρειαστεί να θυσιαστούν στο βωμό του πολέμου και της βαρβαρότητα που γεννά η ανθρωπότητα; Η ομάδα Σημείο μηδέν ολοκληρώνει την περιοδεία της στην Αθήνα με την "Ιφιγένεια η εν Αυλίδι", σε σκηνοθεσία του Σάββα Στρούμπου. Μετά την παρουσίασή της στο Ρωμαϊκό Αμφιθέατρο Petronell-Carnuntum στην Αυστρία (28-29/8), θα παιχτεί στις 8 Σεπτεμβρίου 2026 στο Θέατρο Πέτρας.

'Ένα από τα τελευταία έργα του Ευριπίδη, γραμμένο μέσα στη δίνη του Πελοποννησιακού Πολέμου, η "Ιφιγένεια η εν Αυλίδι" ανεβαίνει στη σκηνή, βασισμένη στη μετάφραση του Παντελή Μπουκάλα, ως μια τραγωδία που συνομιλεί με το παρόν. Στον κόσμο του έργου, η εξουσία, η φιλοδοξία και η πολεμική μανία συντρίβουν κάθε ηθική βεβαιότητα, ενώ η θυσία μιας νέας γυναίκας παρουσιάζεται ως αναγκαία προϋπόθεση για την έναρξη ενός πολέμου. Η παράσταση φωτίζει αυτή τη σκοτεινή πραγματικότητα όχι ως μακρινό ιστορικό γεγονός, αλλά ως μια οδυνηρά επίκαιρη αλληγορία για έναν κόσμο που εξακολουθεί να νομιμοποιεί τη βία και να θυσιάζει τους πιο αδύναμους στο όνομα της εξουσίας.

Σύγχρονος Ευριπίδης στο χείλος της αβύσσου

Η σκηνοθετική ματιά του Σάββα Στρούμπου αντιμετωπίζει τον Ευριπίδη ως έναν απόλυτα επίκαιρο συγγραφέα που μιλά απευθείας για τους δικούς μας ταραγμένους καιρούς. Προσεγγίζει το έργο ως μια βαθιά πολιτική και υπαρξιακή τραγωδία. Μέσα από μια σκηνική γλώσσα υψηλής έντασης, αναδεικνύει τον Ευριπίδη ως έναν δημιουργό που δεν εξιδανικεύει ούτε παρηγορεί, αλλά κοιτά κατάματα την κατάρρευση των αξιών και την αποσύνθεση του ανθρώπινου κόσμου. 

Παράλληλα, η σκηνοθεσία δεν αντιμετωπίζει την παρακμή ως οριστικό τέλος, αλλά ως μια οδυνηρή μεταβατική στιγμή, από την οποία ίσως μπορέσει να γεννηθεί μια νέα προοπτική. Μέσα από αυτή τη διττή ανάγνωση, η αρχαία τραγωδία αποκτά τη δύναμη να συνομιλήσει με τις αγωνίες της εποχής μας, υπενθυμίζοντας πως η τέχνη μπορεί να μετατρέψει το τραύμα σε πράξη μνήμης, αντίστασης και ελπίδας.

​​​Σύμφωνα με τον Σάββα Στρούμπο: "Στην ‘Ιφιγένεια η εν Αυλίδι’ ο κόσμος βαδίζει στο χείλος της αβύσσου, χωρίς αέρα και χωρίς διέξοδο από τον παραλογισμό του επερχόμενου μεγάλου πολέμου. Από την αρχή κιόλας του έργου, βρισκόμαστε σε αυτή την αιχμή του χρόνου όπου ιερά έθιμα όπως η ικεσία, δομικές και βαθιά συμβολικές σχέσεις όπως η πατρότητα, σημαίνοντα ιδεώδη όπως η πατρίδα, που συνδέουν τον άνθρωπο με τον τόπο καταγωγής του, την ιστορική μνήμη και ένα συλλογικό αξιακό και ηθικό πεπρωμένο, διαβρώνονται, απομυθοποιούνται, καταρρέουν μπροστά στο βάρος της βουλιμίας των κυρίαρχων για πόλεμο, αίμα και εξουσία. 'Όμως, τι είναι ένας κόσμος που δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς την παιδοκτονία;".

Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους θα δούμε τους ηθοποιούς: 'Έλλη Ιγγλίζ (Κλυταιμνήστρα), Νίκο Ντάση (Αγαμέμνων), Μυρτώ Ροζάκη (Ιφιγένεια), 'Άννα Κόπακα (Κορυφαία του Χορού/Α΄ Αγγελιοφόρος), Γιάννη Σανιδά (Πρεσβύτης/Αχιλλέας/Β΄ Αγγελιοφόρος) και Νίκο Ψυλάκη (Πρεσβύτης/Μενέλαος/Β΄ Αγγελιοφόρος).

Τα σκηνικά και τα κοστούμια υπογράφει η Κατερίνα Παπαγεωργίου, τη μουσική ο Ζήσης Σέγκλιας και τους φωτισμούς ο Κώστας Μπεθάνης. 

Οι καλλιτέχνες της παράστασης, ως ευαίσθητοι δέκτες αυτών των κραδασμών, επιχειρούν μια πνευματική εξέγερση απέναντι στο παράλογο της αιματοχυσίας. Και μέσα από αυτό το ράγισμα, γεννιέται η ελπίδα. Γιατί η φάση της παρακμής δεν είναι μόνο το τέλος, αλλά η επώδυνη κυοφορία του νέου. Κι όπως μας θυμίζει ο σκηνοθέτης: "Η ελπίδα ανήκει σε αυτούς που δεν έχουν ελπίδα".

Στην Αττική, η "Ιφιγένεια η εν Αυλίδι" θα παιχτεί επίσης στο θέατρο Πέτρας (8 Σεπτεμβρίου), ενώ αξιοσημείωτο είναι ότι θα ταξιδέψει και στην Αυστρία (28-29/8, Ρωμαϊκό Αμφιθέατρο, Φεστιβάλ Art Carnuntum). 

Η παράσταση θα ταξιδέψει ακόμα στο Αρχαίο θέατρο Δωδώνης – Ιωάννινα (2/9), Ρωμαϊκό Ωδείο Νικόπολης - Πρέβεζα (3/9), Αρχαιολογικός Χώρος, Ανώγεια  - Κρήτη (12/9), Θεατρικό Φεστιβάλ Ιθάκης (24/9).