MikeRafail©
Ο Χρήστος Θεοδωρίδης κατέβηκε στην Επίδαυρο με μία εξαιρετική ιδέα και διασκευή (τη δραματουργική επεξεργασία υπογράφουν οι Ιζαμπέλα Κωνσταντινίδου, Παύλος Σούλης & ο ίδιος), εμπλουτίζοντας το πρωτότυπο του Αισχύλου με νεότερα κείμενα, λογοτεχνικά όσο και ντοκουμέντα.
Από την πρώτη σκηνή, δήλωσε την πρόθεση για μία ανοιχτή ανάγνωση της αισχυλικής τραγωδίας, η οποία μετατράπηκε σε επιτακτική και δυναμική αντιπολεμική κραυγή αγωνίας. Διεύρυνε έτσι την πρόσληψή της, με μια παράσταση-πρόταση που τον τοποθετεί ανάμεσα στους σκηνοθέτες που διαβάζουν την αρχαία τραγωδία με σύγχρονους αλλά κυρίως ουσιαστικούς όρους.
΄Όμως η εξαιρετική πρώτη ύλη εκπληρώθηκε σε μία ανισοβαρή παράσταση, όπου επικρατούσαν διαφορετικές θερμοκρασίες.
Διαβάστε περισσότερα στην κριτική του "α":
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
Η παράσταση έκανε πρεμιέρα στο αρχαίο θέατρο Επιδαύρου στις 3 και 4 Ιουλίου. Θα ακολουθήσει περιοδεία στα ανοιχτά θέατρα της Αττικής: Δημοτικό Θέατρο Λυκαβηττού (2/9), Θέατρο Πέτρας (3/9), Κηποθέατρο Παπάγου (5-6/9), Βεάκειο Πειραιά (8/9), Δημοτικό Θέατρο "Αλέξης Μινωτής", Αιγάλεω (9/9), Θέατρο Βράχων (28/9).
Περισσότερες πληροφορίες
Πέρσες
Στην πρώτη κάθοδό του στην Επίδαυρο ο Χρ. Θεοδωρίδης χτίζει μια σύγχρονη, πολιτικά αιχμηρή ανάγνωση της «τραγωδίας των ηττημένων» μετά τη Ναυμαχία της Σαλαμίνα, του παλαιότερου σωζόμενου στο σύνολό του έργου της αρχαίας ελληνικής δραματουργίας, με τον άνθρωπο και το συλλογικό τραύμα στο επίκεντρο. Μια βαθιά αντιπολεμική κραυγή που ανοίγει έναν διαχρονικό διάλογο: οι ηττημένοι δεν ανήκουν μόνο στο παρελθόν, αλλά σε κάθε εποχή, σε κάθε πλευρά. Ένας πολυμελής θίασος συγκροτεί έναν Χορό-πρωταγωνιστή σε μια σκηνή σχεδόν γυμνή. Οι «Πέρσες» αποτελούν το αρχαιότερο και ταυτόχρονα την πρώτη θεατρική καταγραφή ιστορικών γεγονότων. Ο Αισχύλος, αυτόπτης μάρτυρας της ναυμαχίας, δημιουργεί ένα «σκηνικό ρεπορτάζ» πολέμου, μόλις οκτώ χρόνια μετά την καταστροφή.
