Οι πρεμιέρες της εβδομάδας (29/6-03/07)

Πηνελόπες και Πηνελοπιάδες - The Loom

Η πρωτότυπη παράσταση έρχεται να αφηγηθεί την ιστορία της Πηνελόπης και κάθε γυναίκας του χθες και του σήμερα, η οποία δεν ειπώθηκε ποτέ. «Από όπου θες λοιπόν, μούσα, ξεκίνα σήμερα την ιστορία. Γιατί πάρα πολλά ακούμε αιώνες τώρα για τις Οδύσσειες των γενναίων ανδρών, και τόσο λίγα για τις Πηνελοπιάδες των σιωπηλών γυναικών». Με όχημα τον αργαλειό της Φοίβης Βλάσση που δεσπόζει στο κέντρο της σκηνής και χρησιμοποιείται ως μουσικό όργανο και τις δημιουργίες της Μαριέττας Καρπαθίου να επαναπροσδιορίζουν το ύφασμα ως φορέα μνήμης, μεταμόρφωσης και πολιτισμού, η Μαριάννα Κάλμπαρη αφηγείται αναλαμβάνοντας τον ρόλο μιας σύγχρονης ραψωδού και η Χριστίνα Σουγιουλτζή γίνεται το γυναικείο σώμα που παλεύει με τα όριά του, με τους ρόλους που του αποδίδονται, με τα «κοστούμια» που καλείται να φορέσει ή να απεκδυθεί.

Ο σώζων εαυτόν σωθήτω

Μια απολαυστική κωμωδία καταστάσεων που ζωντανεύει τον κόσμο των θεατρικών μπουλουκιών μέσα από μια σύγχρονη, παιχνιδιάρικη παράσταση, γεμάτη κωμικοτραγικές καταστάσεις. Ο γοητευτικός θιασάρχης Ντον Τζενάρο και ο θίασός του καταφθάνουν σε έναν τουριστικό προορισμό για περιοδεία, φέρνοντας μαζί πρόβες, φασαρίες, μικροπαρεξηγήσεις, έρωτες, απρόοπτα και μια αναστάτωση που διαταράσσει την ήσυχη καθημερινότητα του τόπου. Ο Αλμπέρτο, ο παραγωγός του θιάσου της… «κακιάς ώρας», είναι ερωτευμένος με τη μυστηριώδη και όμορφη Μπίτσε, αγνοώντας ότι είναι παντρεμένη και έγκυος. Τα μέλη του θιάσου, ευέλικτοι, αστείοι, ανθρώπινοι, τον βοηθούν να βγει από την περίπλοκη αυτή κατάσταση, την ώρα που ολόκληρη η ομάδα προσπαθεί να στήσει μια νέα παράσταση για να ανέβει την ίδια βραδιά, ύστερα από την αποτυχία της προηγούμενης.

Όχι άλλο κάρβουνο

Η νέα θεατρική σάτιρα του διδύμου Ρέππας - Παπαθανασίου καθρεφτίζει με χιούμορ και τραγούδια την σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα και όλα όσα μας απελπίζουν, αλλά ταυτόχρονα μας ενώνουν και μας γεμίζουν ελπίδα. Το έργο διεισδύει παντού: στα οικογενειακά τραπέζια που καταλήγουν σε «πολεμικές συρράξεις», στην παράνοια των social media και των viral στιγμών, στον σουρεαλισμό της τηλεοπτικής πραγματικότητας και βέβαια την αγωνία του πολίτη που προσπαθεί να καταλάβει αν αυτό που ζει είναι κωμωδία ή δράμα.

Η μάνα μου με πέταξε στη θάλασσα

Ο σπουδαίος ηθοποιός Θ. Πάνου ερμηνεύει το ρόλο μιας νεαρής δασκάλας που έρχεται αντιμέτωπη με την απομόνωση ενός κυκλαδίτικου νησιού του 1950 και τις μνήμες του παρελθόντος που τη στοιχειώνουν. Με το σώμα του σαν γέφυρα, ο ηθοποιός προσπαθεί να ενώσει το εσωτερικό τραύμα της ηρωίδας με το ανοιχτό Αιγαίο. Όταν μάλιστα ένα απέναντι, μικρότερο νησί τη φέρει αντιμέτωπη με μια σκληρή απόφαση, τα πάντα θα αλλάξουν. Με πολύ λιτά μέσα —φυσικούς ήχους, βήματα, μια φωνή— το έργο μάς δείχνει πώς η απομόνωση και η δυσκολία γίνονται τελικά ο μόνος δρόμος για να ωριμάσεις.

Shiraz

Ο Ιρανός δημιουργός Άρμιν Χόκμι μας συστήνεται μέσα από μια χορογραφική αναβίωση ενός απαγορευμένου αρχείου, ανάμεσα σε φόρο τιμής, φαντασιακή ανασύσταση και στοχασμό πάνω στη μνήμη της πρωτοπορίας, που ανατρέχει στο ιστορικό Φεστιβάλ Τεχνών του Shiraz στο Ιράν, ανασυνθέτοντας τα θραύσματα μιας καλλιτεχνικής ουτοπίας που διακόπηκε βίαια το 1979, στο έργο που εντάσσεται στο αφιέρωμα «Φωνές του Ιράν». Το 1967, η Ιρανή αυτοκράτειρα Φαράχ Παχλαβί, σύζυγος του σάχη της Περσίας, εγκαινιάζει στα ερείπια της Περσέπολης το Φεστιβάλ Τεχνών του Shiraz, μια από τις πιο ριζοσπαστικές πολιτισμικές πρωτοβουλίες του 20ού αιώνα, η οποία φιλοξένησε παραστάσεις μουσικής, θεάτρου και χορού από όλο τον κόσμο, σε μια χρυσή ισορροπία ανάμεσα στην πρωτοπορία και την παράδοση. Το 1977, το φεστιβάλ διοργανώνεται για τελευταία φορά και δύο χρόνια αργότερα η Ισλαμική Επανάσταση το απαγορεύει, σφραγίζοντας το αρχείο του. Πώς τιμά κανείς δέκα χρόνια συστηματικής καλλιτεχνικής δημιουργίας που διακόπηκαν αιφνίδια; Υπάρχει τρόπος να αναβιωθεί ένα φεστιβάλ μέσα από μια χορευτική παράσταση; Ο Άρμιν Χόκμι και η ομάδα του διερευνούν ακριβώς αυτά τα ερωτήματα με φαντασία και εφευρετικότητα.

Ο κατά φαντασίαν ασθενής

Το διαχρονικό έργο που σατιρίζει τις εμμονές μας με κεντρικό ήρωα τον παράξενο και αρρωστοφοβικό Αργκάν, που είναι πεπεισμένος ότι κάθε του σύμπτωμα είναι προάγγελος του τέλους του, ανεβαίνει με φρέσκια ματιά από το καλλιτεχνικό δίδυμο των Ρέππα - Παπαθανασίου. Το αριστούργημα της παγκόσμιας δραματουργίας μιλά για κάτι βαθιά ανθρώπινο: τον φόβο για την υγεία, την αγωνία μπροστά στην ασθένεια, την ανασφάλεια που όλοι έχουμε νιώσει. Ο Μολιέρος καυτηριάζει την ανθρώπινη υπερβολή και ταυτόχρονα μας λυτρώνει.

Βράχων «Μελίνα Μερκούρη»

Θέατρο Πέτρας

Βεάκειο

Κηποθέατρο Παπάγου

Δημοτικό Θέατρο Άλσους Ηλιούπολης «Δημήτρης Κιντής»

Δημοτικό Αμφιθέατρο Κορυδαλλού «Θανάσης Βέγγος»

Στοά Culture - Αίθριο