Με τα αντανακλαστικά του να λειτουργούν στο κόκκινο, ο Αποστόλης Μπαρμπαγιάννης δεν αφήνει τίποτα να πέσει κάτω. Σκανάρει την επικαιρότητα, πιάνει τον παλμό της κοινωνίας και σχολιάζει με βιτριολικό χιούμορ, θράσος και απόλυτη ειλικρίνεια όλα όσα μας εξοργίζουν αλλά φοβόμαστε να ψιθυρίσουμε. Η νέα του παράσταση, "ΟΠΕΚΕΜΠΛΕ", που μπορείτε να δείτε στο Θέατρο "Δόρα Στράτου" (30/6) είναι ένα live, λοξό πολιτικό μανιφέστο ντυμένο με ζωντανή μουσική, stand-up comedy και ανελέητο interaction με το κοινό.
Στο σημείωμα για την παράσταση διαβάζουμε:
Συμμετέχουν: Ο φραπές, ο Χασάπης, ο Μπάμπης ο Σουγιάς, ο Μήτσος
ο Πεταλούδας, ο Μάκης, ποιος Μάκης; και λοιποί δεξιοί λιμοκοντόροι.
Εμφανίζονται: γόνοι γνωστών πολιτικών τζακιών,
αριστεροί κλεπταποδόχοι, κεντροαριστεροί τυχοδιώκτες,
ακροδεξιοί απατεώνες, σκοταδιστές και λοιποί σουρεαλιστές.
Εξαφανίζονται: η αλήθεια, οι πολιτικές ευθύνες, η δικαιοσύνη, η τσίπα
και κάμποσες επιδοτήσεις.
Επανεμφανίζεται: η ελπίδα
Σε αυτό το σουρεαλιστικό μουσικοθεατρικό υπερθέαμα, η αλήθεια και οι επιδοτήσεις εξαφανίζονται, ενώ οι "γόνοι", οι τυχοδιώκτες και οι σκοταδιστές κάνουν πάρτι. Ο Μπαρμπαγιάννης στήνει μια καυστική επιθεώρηση χωρίς φίλτρα, ιδανική για ένα κοινό (νέο και όχι μόνο) που αγαπάει την καθαρή, ωμή σάτιρα. Αυτοσχεδιασμοί, φάρσες, κομπίνες και ένας αιρετικός μονόλογος μοιράζει απλόχερα γέλιο, προβληματισμό και... χαρτομάντηλα.
Προπώληση εισιτηρίων: more.com
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
ΟΠΕΚΕΜΠΛΕ
Ο άκρως σατιρικός και καυστικός Τσολιάς συμπράττει με έναν γνωστό κωμικό σε μια μουσικοσατιρική παράσταση λοξού πολιτικού λόγου και σατιρικού τραγουδιού που σχολιάζει την επικαιρότητα με σκληρές νότες, καυτούς στίχους, αυτοσχεδιασμούς και διάδραση. Ο φραπές, ο Χασάπης, ο Μπάμπης ο Σουγιάς, ο Μήτσος ο Πεταλούδας, ο Μάκης, ποιος Μάκης; και λοιποί δεξιοί λιμοκοντόροι. Εμφανίζονται γόνοι γνωστών πολιτικών τζακιών, αριστεροί κλεπταποδόχοι, κεντροαριστεροί τυχοδιώκτες, ακροδεξιοί απατεώνες, σκοταδιστές και λοιποί σουρεαλιστές. Εξαφανίζονται: η αλήθεια, οι πολιτικές ευθύνες, η δικαιοσύνη, η τσίπα και κάμποσες επιδοτήσεις. Επανεμφανίζεται: η ελπίδα. Η παράσταση προστατεύεται από το όργανο της τάξης: Μπαλούρδο.
