Από τις 17 Απριλίου η σκηνή του Θεάτρου 104 μετατρέπεται σε ραδιοφωνικό θάλαμο και η πόλη ολόκληρη κρατά την ανάσα της για έναν κομήτη που πλησιάζει... Ο Χρήστος Πασσαλής παρουσιάζει το "RADIO 1: Η πιο λυπημένη μέρα της ζωής μου", μια πρωτότυπη παράσταση που ισορροπεί ανάμεσα στο live broadcast, το θέατρο ντοκιμαντέρ και την ψηφιακή πραγματικότητα των social media.
Ποιο είναι το κέντρο της δράσης; Ένα μικρόφωνο και δύο πρόσωπα, η Έλσα Λεκάκου και ο Χρήστος Πασσαλής και μια εκπομπή που ξεκινά στις 21:00. Το chatroom παίρνει φωτιά, ρεπόρτερ μεταδίδουν από τους δρόμους, αστροφυσικοί και ψυχολόγοι δίνουν εξηγήσεις, ενώ οι θεωρίες συνωμοσίας μπλέκονται με τα μηνύματα των ακροατών. Όλοι περιμένουν το ορόσημο της 22:47, τη στιγμή που ο κομήτης θα περάσει πάνω από την Αθήνα.
Η ιδιοφυΐα της παράστασης έγκειται στις "παρεμβολές". Ανάμεσα στον θόρυβο των ειδήσεων και τον πανικό της επικαιρότητας, ακούγονται αληθινές ιστορίες ανθρώπων με κοινό τίτλο: "Η πιο λυπημένη μέρα της ζωής μου".
"Ο κομήτης είναι κόλπο των ισχυρών
για να ξεχάσουμε τα πραγματικά μας προβλήματα."
Loco52
"Δηλαδή τι περιμένετε να συμβεί στις 22.47;"
Αγγελική, Πετράλωνα
"Ο πατέρας μου δουλεύει αεροδρόμιο,
λέει για 4 λεπτά δεν υπήρχε καμία επικοινωνία με τίποτα.
Μετά όλα normal."
Georgia
Ο Πασσαλής δημιουργεί ένα τοπίο όπου τα όρια ανάμεσα στο αληθινό και το ψεύτικο καταρρέουν. Με τη συμμετοχή των επιστημόνων Μελίνας Βρεττού (ψυχολόγος), Andrew Bale (αστροφυσικός), του μεταφραστή Άγγελου Σκασίλα και του δημοσιογράφου Γιώργου Μητρόπουλου σε ρόλο "συνομιλητών", το έργο αναρωτιέται: Τι μένει τελικά όταν ο "κομήτης" περάσει και δεν συμβεί τίποτα θεαματικό; Πώς διαχειριζόμαστε τη μοναξιά μας μέσα σε μια πόλη που είναι μόνιμα "συνδεδεμένη"; Μας κεντρίζει το ενδιαφέρον αυτή η παράσταση για την εποχή της πληροφορίας, του φόβου και της ανάγκης μας να μοιραστούμε, έστω και μέσα από μια συχνότητα, την πιο βαθιά μας θλίψη!
Προπώληση εισιτηρίων: more.com
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
RADIO 1: Η πιο λυπημένη μέρα της ζωής μου
Η παράσταση μετατρέπει το θέατρο σε χώρο ζωντανής μετάδοσης, συλλογικής αγωνίας και προσωπικής εξομολόγησης. Μια live ραδιοφωνική εκπομπή στήνεται μπροστά στα μάτια του κοινού, κάπου ανάμεσα στο live broadcast, τη θεατρική συνθήκη και την ψηφιακή συλλογική αφήγηση. Αντλεί από τη γλώσσα του ραδιοφώνου, των social media και του ειδησεογραφικού λόγου, δημιουργώντας ένα τοπίο όπου το προσωπικό και το δημόσιο συγχέονται, όπου το αληθινό και το ψεύτικο, η μυθοπλασία και το ντοκιμαντέρ αναμιγνύονται χωρίς σαφή όρια. Ένα στούντιο. Δύο φωνές. Μια πόλη σε αναμονή. Ένας κομήτης που πλησιάζει. Η εκπομπή ξεκινά στις 9 μ.μ.: συνδέσεις με ρεπόρτερ στους δρόμους της Αθήνας, δηλώσεις της πολιτικής ηγεσίας, ειδικοί, ψυχολόγοι, αστροφυσικοί, μηνύματα ακροατών στο chatroom, συνωμοσίες, αστεία, φόβοι, εξομολογήσεις. Παράλληλα, η εκπομπή έχει ήδη συλλέξει ιστορίες από τους ακροατές με τον ίδιο τίτλο: «Η πιο λυπημένη μέρα της ζωής μου». Ιστορίες πραγματικές: σύντομες, αδέξιες, υπερβολικές ή μπανάλ και συνηθισμένες. Αποσπάσματα από αυτές διακόπτουν τη ροή της εκπομπής σαν παρεμβολές, σαν κάτι που επιμένει να ακουστεί μέσα στον θόρυβο και την έξαψη.
