Η Αλεξία Καλτσίκη σφραγίζει τη Μπλανς Ντι Μπουά: Μια ερμηνεία που συγκλόνισε κοινό και κριτικούς

Με δύο σπουδαίες διακρίσεις-Βραβείο Γυναικείας Ερμηνείας από την Ελληνική Ένωση Κριτικών Θεάτρου και Παραστατικών Τεχνών και Βραβείο Κοινού Αθηνοράματος στην ίδια κατηγορία- η Αλεξία Καλτσίκη επιστρέφει στο Θέατρο Προσκήνιο για να αναμετρηθεί ξανά με τον θρυλικό ρόλο της Μπλανς Ντι Μπουά, στο εμβληματικό έργο του Τενεσί Ουίλιαμς "Λεωφορείο ο πόθος”, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά.

Η διπλή αυτή αναγνώριση είναι η επικύρωση μιας ερμηνείας που άγγιξε τα όρια της τραγωδίας και της ποίησης. Η Καλτσίκη, με σπάνια ευαισθησία και εσωτερική πειθαρχία, δεν "υποδύεται” τη Μπλανς· την ζει στον απόλυτο βαθμό. Κάθε βλέμμα, κάθε ρήγμα στη φωνή της, κάθε κίνηση του σώματος κουβαλά τη διάλυση μιας εποχής και την αγωνία ενός ανθρώπου που προσπαθεί να κρατηθεί στο φως, ενώ όλα γύρω του σκοτεινιάζουν.

"Η Αλεξία Καλτσίκη αιχμαλώτισε σε κάθε εκατοστό της μια ηρωίδα που είναι πολλοί ψυχισμοί μαζί: ξεπεσμένη αλλά ακόμη σνομπ αριστοκράτισσα, πληγωμένη ερωτευμένη γυναίκα, εκμαυλίστρια ανήλικων αγοριών, γυναίκα που παλεύει να κρατήσει ανθρώπους και περιουσίες, γυναίκα που βιάζεται και, βέβαια, γυναίκα που καταλήγει στο ψυχιατρείο. Η πορεία της προς την απόλυτη καταρράκωση αποτελεί μεγάλη στιγμή στη σύγχρονη παραστασιογραφία" υπογραμμίζει στην κριτική της για την παράσταση η Τώνια Καράογλου.

Η Μπλανς Ντι Μπουά της Καλτσίκη είναι εύθραυστη και μεγαλειώδης ταυτόχρονα- ένα ον σε αποσύνθεση και μαζί ένα πλάσμα που αντιστέκεται στον θάνατο με την τελευταία ύλη της φαντασίας της. Η ερμηνεία της ξεχώρισε γιατί αποκαλύπτει την ψυχή πίσω από τον μύθο· γιατί δεν αναπαριστά την παράνοια, αλλά τη μεταμορφώνει σε καθαρή ποίηση.

Ο Δημήτρης Καραντζάς, με τη γνωστή του ακρίβεια και βαθιά κατανόηση του σύγχρονου ανθρώπου, δημιουργεί μια παράσταση που μοιάζει με κατάδυση στο νου της Μπλανς. Μέσα από έναν εσωτερικό σκηνικό κόσμο, γεμάτο παλμούς, ήχους και φως που σβήνει, η Μπλανς κινείται ανάμεσα στη μνήμη και στην παράνοια, στο όνειρο και στην κατάρρευση. Δίπλα της, μια νέα εξαιρετική διανομή (Αινείας Τσαμάτης, Ηρώ Μπέζου, Βαγγέλης Αμπατζής, Ιωάννα Πιατά, Πέτρος Δημοτάκης) δίνει υπόσταση σε ένα περιβάλλον όπου το ένστικτο συγκρούεται με την ευαισθησία, και ο ρεαλισμός συντρίβει την ψευδαίσθηση.

Το "Λεωφορείο ο πόθος” του Καραντζά θα παιχτεί για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων και δεν είναι μια επανάληψη του γνωστού κλασικού έργου· είναι μια επανερμηνεία του τραύματος. Η Μπλανς δεν είναι πια μόνο μια γυναίκα του Νότου που κατέρρευσε· είναι μια μεταφορά του ίδιου του θεάτρου – του θεάτρου που επιμένει να πιστεύει στο ωραίο, ενώ ο κόσμος γύρω του σκληραίνει.

Οι βραβεύσεις της Αλεξίας Καλτσίκη ήρθαν ως φυσικό επακόλουθο μιας ερμηνείας οριακής, ανθρώπινης και ανεπανάληπτης. Μιας Μπλανς που, όπως έγραψε ο ίδιος ο Ουίλιαμς, "δεν επιβιώνει με τη δύναμη, αλλά με την ευγένεια των ξένων”. Κι αυτή η ευγένεια, το χάρισμα της τρυφερότητας μέσα στο χάος, είναι που κάνει την Καλτσίκη να ξεχωρίζει- ως μια από τις σημαντικότερες ηθοποιούς της γενιάς της.