Το μακρόστενο κτίριο με τους περίτεχνους φεγγίτες και τη σιδερένια νεογοτθική καστρόπορτα στην οδό Ακαδημίας, πίσω περίπου από την Αθηναϊκή Τριλογία, κάνει αίσθηση, ακόμη κι έτσι όπως καπελώνεται θα έλεγε κανείς από τις γύρω πολυκατοικίες, και δεν είναι τυχαίο ότι έχει κατά καιρούς πυροδοτήσει διάφορους αστικούς μύθους.
Ήρθε λοιπόν η εποχή που θα ξεκλειδώσει τα μυστικά του ανοίγοντας τις πόρτες του ξανά από τον concept maker Γεώργιο Thisseas Καράμπελλα ως μέρος του νέου του hospitality project "The Events Manifesto: A Venue Redefined, a Community in the Making" που θα περιλαμβάνει χώρο εκδηλώσεων, πολιτισμού αλλά σύντομα και εστίασης.
Το βυζαντινότροπο γραφείο του Διονύση Λοβέρδου εμπνέει ένα σύγχρονο storytelling
Το κτίριο χρονολογείται στα τέλη του 19ου αιώνα και ανήκει στην οικογένεια Λοβέρδου από τότε που ο Διονύσης Λοβέρδος το αγόρασε από τον Ερνέστο Τσίλερ για να στεγάσει το προσωπικό του γραφείο και τη μεγάλη συλλογή βυζαντινών εικόνων του και συνδεόταν με το Μέγαρο Τσίλλερ - Λοβέρδου της Μαυρομιχάλη μέσω μιας μακρόστενης λωρίδας γης. Ως λάτρης αυτής της περιόδου, ο Λοβέρδος είχε φροντίσει να δημιουργηθεί ένα περιβάλλον με έντονα βυζαντινά στοιχεία, με τη συμμετοχή έμπειρων τεχνιτών.
"Μιλάμε ίσως για το πιο γνωστό-άγνωστο κτίριο της Αθήνας, ένα εμβληματικό τοπόσημο, έναν αστικό μύθο, όπου επί δεκαετίες σενάρια επί σεναρίων έχουν ακουστεί για το τι τελικά κρύβεται πίσω από αυτή τη σιδερένια νεογοτθική καστρόπορτα" μας λέει ο Καράμπελλας ανοίγοντάς την.
Στο εσωτερικού του ο ίδιος θέλησε να δημιουργήσει "μια άκρως μυσταγωγική ατμόσφαιρα. Κυριαρχούν οι υπερμεγέθεις τρούλοι με τα τοξωτά περάσματα και τις θολωτές οροφές, τα μωσαϊκά και τα γεμάτα γεωμετρικά μοτίβα ψηφιδωτά, όπου στήνονται σύγχρονα lifestyle σκηνικά με out of the box τρόπο, συνυφαίνοντας το χθες με το σήμερα σε ένα απρόσμενο storytelling."
"Ξυλόγλυπτα τέμπλα και περίτεχνα πλακάκια αποκλειστικά ζωγραφισμένα στο χέρι συμπορεύονται με τα ζωηρά χρώματα και με εμβληματικά δείγματα σύγχρονου design, προσδίδοντας μια φιλική και ανάλαφρη αίσθηση στον επισκέπτη, διατηρώντας ακέραια το δέος και την έμπνευση, διαμορφώνοντας ένα events venue με σπάνια υβριδικό χαρακτήρα. Mε ένα twist! Με ένα certain je ne sais quoi!"
Με το Fondazione που στεγάστηκε στους χώρους του ιστορικού κτιρίου της Βιβλιοθήκης Ίδρυμα Σπύρου Λοβέρδου στην Κηφισιά ως χώρος εκδηλώσεων και πολιτισμού να κλείνει τον κύκλο του ο Καράμπελλας αναζητούσε την επόμενη βάση του θέλοντας να επιστρέψει στο κέντρο της Αθήνας, έπειτα από χρόνια απουσίας. "Για μένα, η επιλογή του χώρου συνδέθηκε με τη συγκυρία και με την αίσθηση που μου δημιουργεί η περιοχή.”
Ένας out of the box χώρος ανοιχτός στο παρόν
"Η επόμενη φάση του The Events Manifesto θα περιλαμβάνει, παράλληλα με τον χώρο εκδηλώσεων, και ένα μικρό σημείο εστίασης. Θέλω να είναι ένας χώρος όπου οι άνθρωποι θα μπορούν να έρχονται από περιέργεια, να γνωρίζουν το κτίριο και να περνούν χρόνο σε αυτό."
"Με ενδιαφέρει η συνάντηση του παλιού με το νέο, χωρίς το ένα να ακυρώνει το άλλο.” Το αποτέλεσμα είναι ένας χώρος εκδηλώσεων με διαφορετικές αναφορές, που διατηρεί τη δική του ταυτότητα και προσφέρεται για πολλαπλές χρήσεις.
Εκεί θα παρουσιαστούν πολιτιστικές δράσεις δικής του έμπνευσης, με τίτλο The Lifestyle Manifestos: A Series of Statements of Urban Creativity and Joy of Life. Θα προσκαλούνται άνθρωποι από τον χώρο των τεχνών, των γραμμάτων και του σύγχρονου lifestyle, με θεματικές που θα περιλαμβάνουν τη λογοτεχνία, τη μόδα, τα εικαστικά, το θέατρο, τη φωτογραφία, το design και τον χορό. "Με ενδιαφέρουν οι συναντήσεις διαφορετικών πεδίων και οι συνεργασίες που μπορούν να προκύψουν μέσα από αυτές.”
"Η κεντρική ιδέα είναι η συνάντηση της πολιτιστικής κληρονομιάς με τη σύγχρονη δημιουργία. Ένα κτίριο με βυζαντινά στοιχεία, στο κέντρο μιας περιοχής που μεταβάλλεται, μπορεί να φιλοξενήσει νέες δραστηριότητες και να γίνει σημείο συνάντησης ανθρώπων με κοινά ενδιαφέροντα. Με απασχολεί ιδιαίτερα το πώς ένας χώρος μπορεί να διατηρεί τη σχέση του με το παρελθόν, ενώ παράλληλα παραμένει ζωντανός και ανοιχτός στο παρόν. Πώς μπορεί να συνδέει ανθρώπους, να δημιουργεί αφορμές για επικοινωνία και να προσφέρει εμπειρίες έξω από τις καθιερωμένες συνήθειες.”
Η γέννηση ενός concept maker
"Για μένα, το concept making είναι ένα ταξίδι στις διαφορετικές εκφάνσεις του δημιουργικού lifestyle. Κάθε φορά καταπιάνομαι με ένα διαφορετικό πεδίο: τη μόδα, την τέχνη, το θέατρο, την τηλεόραση, το ραδιόφωνο, τη γαστρονομία, τη φιλοξενία, το design. Στόχος είναι να αφηγηθώ μια ιστορία, χρησιμοποιώντας κάθε φορά το κατάλληλο μέσο.”
Συμπληρώνοντας 31 χρόνια επαγγελματικής πορείας ο Γεώργιος Thisseas Καράμπελλας άρχισε να αντιλαμβάνεται τη σημασία του χώρου γι αυτόν, από πολύ μικρή ηλικία. "Πριν ακόμη με απασχολήσει η εικόνα, ένιωθα τον χώρο γύρω μου ως κάτι που με περιβάλλει και με αφορά. Ήθελα να τον εξερευνήσω, να υπάρχω μέσα σε αυτόν, να τον διαμορφώνω και ταυτόχρονα να επηρεάζομαι από αυτόν.
Από παιδί με ενδιέφερε η οργάνωση του χώρου, από το δωμάτιό μου και το σπίτι μέχρι το θρανίο μου στο σχολείο και το γραφείο μου, όταν ξεκίνησα να εργάζομαι ως junior κειμενογράφος σε διαφημιστική εταιρεία. Ακόμη και στα χρόνια που έκανα ελεύθερο κάμπινγκ, ο χώρος όπου έστηνα τη σκηνή μου γινόταν σημείο συνάντησης. Πάντα ήθελα, μέσα από τον τρόπο που κατοικώ έναν χώρο, να αφηγούμαι ιστορίες.
Δεν μπορώ, για παράδειγμα, να μείνω σε ένα ξενοδοχείο χωρίς να σκεφτώ πώς θα άλλαζα τη διάταξη των επίπλων. Σε ένα εστιατόριο παρατηρώ πού και πώς κάθομαι, ενώ εξακολουθώ να αγοράζω περιοδικά αρχιτεκτονικής εσωτερικών χώρων. Ένα κτίριο, ειδικά όταν έχει ιστορία και ξεχωριστή ταυτότητα, αποτελεί για μένα μια ιδιαίτερη δημιουργική πρόκληση: να αναδείξω τη δική του αφήγηση και να τη συνδέσω με τη δική μου, ώστε οι δύο ιστορίες να συνυπάρξουν και να συνομιλήσουν.”
Πήλιο, Κύθηρα, Αθήνα: ιστορίες φιλοξενίας
Οι επιλογές του Γεώργιου Thisseas Καράμπελλα συχνά προκύπτουν από έναν συνδυασμό συγκυριών, προσωπικής διάθεσης και της αίσθησης που του δημιουργεί ένας τόπος. "Κάθε φορά με ενδιαφέρει διαφορετικό περιβάλλον, ανάλογα με τη στιγμή και τις συνθήκες.
Η φιλοξενία έχει αποκτήσει σημαντική θέση στη δουλειά μου, είτε μέσα από τους μικρούς ξενώνες στο Πήλιο και στα Κύθηρα είτε μέσα από το Fondazione στην Κηφισιά, τον χώρο εκδηλώσεων και πολιτισμού που ολοκληρώνει τώρα τον κύκλο του.”
Διαβάστε Επίσης
Από τη Νομική και πίσω στη γειτονιά της
"Το The Events Manifesto δεν είναι μόνο ένας χώρος εκδηλώσεων, αλλά και μια προσπάθεια να δημιουργηθεί μια κοινότητα ανθρώπων που αγαπούν την Αθήνα, προβληματίζονται για την πορεία της και αναζητούν τρόπους να συμμετέχουν πιο ενεργά στη ζωή της."
"Η σχέση μου με την πόλη είναι σύνθετη, με περιόδους εγγύτητας και απομάκρυνσης. Μεγάλωσα στα προάστια και μέχρι να μπω στη Νομική, το 1987, οι επισκέψεις μου στο κέντρο ήταν περιορισμένες. Ως φοιτητής, όμως, κινούμουν με άνεση ανάμεσα στα Εξάρχεια και το Κολωνάκι, σε μια εποχή που και οι δύο περιοχές είχαν ισχυρή ταυτότητα. Η πόλη έγινε σταδιακά το πεδίο των καθημερινών μου διαδρομών. Συχνά περπατούσα μέχρι αργά τη νύχτα, ακόμη και από το κέντρο ως την Κηφισιά, όταν έχανα το τελευταίο λεωφορείο.
Όταν τελείωσα τη Νομική, στα μέσα της δεκαετίας του 1990, εργάστηκα στον χώρο των περιοδικών και της διαφήμισης, που τότε είχε ως επίκεντρο κυρίως τα βόρεια προάστια. Έτσι επέστρεψα σταδιακά σε γνώριμα μέρη. Η δεκαετία του 2000, με την υπερβολή και την οικονομική ευφορία της εποχής, δεν με έφερνε ιδιαίτερα κοντά στο κέντρο. Παράλληλα, ταξίδευα πολύ και οι συγκρίσεις με άλλες πόλεις με έκαναν να απομακρύνομαι ακόμη περισσότερο.
Ακολούθησε μια δεκαετία στο Λονδίνο. Όταν επέστρεψα και έζησα για τρία χρόνια στο Θησείο, άρχισα να περπατώ ξανά στην Αθήνα, αυτή τη φορά μέσα σε ένα περιβάλλον που είχε ήδη επηρεαστεί από την κρίση και την κοινωνική ένταση. Απομακρύνθηκα και πάλι.
Τώρα αισθάνομαι ότι έχει έρθει η στιγμή να επιστρέψω. Η Ακαδημίας 58Α προσφέρει την ευκαιρία να το κάνω μέσα από ένα κτίριο με ιδιαίτερο χαρακτήρα και ένα νέο εγχείρημα. Το The Events Manifesto δεν είναι μόνο ένας χώρος εκδηλώσεων, αλλά και μια προσπάθεια να δημιουργηθεί μια κοινότητα ανθρώπων που αγαπούν την Αθήνα, προβληματίζονται για την πορεία της και αναζητούν τρόπους να συμμετέχουν πιο ενεργά στη ζωή της."
Τι γίνεται όμως με την τουριστικοποίηση και τον αστικό εξευγενισμό και σε ποιόν βαθμό συμμετέχουμε σε αυτό; Πώς μπορεί η Αθήνα να παραμείνει "μια πραγματική πόλη", όπως είπε πρόσφατα και ο David Chipperfield;
"Η περιοχή αλλάζει: η Στοά Αρσακείου έχει ανοίξει ξανά, νέα ξενοδοχεία δημιουργούνται και νέα καταστήματα κάνουν την εμφάνισή τους. Υπάρχει, βέβαια, ο κίνδυνος της ομογενοποίησης και της τουριστικοποίησης, όταν οι χώροι σχεδιάζονται με βάση γνώριμα, αναπαραγόμενα πρότυπα, αντί να συνομιλούν με την ταυτότητα της πόλης.
Ωστόσο, θεωρώ ότι η αστική ανανέωση δεν είναι απαραίτητα αρνητική. Μπορεί να έχει θετικό αποτέλεσμα όταν βασίζεται στον σχεδιασμό, στη συνεργασία και στον σεβασμό προς τη γειτονιά, από ανθρώπους ευφάνταστους, που δεν κοιτάζουν κοντόφθαλμα το γρήγορο κέρδος. Και, κυρίως, χωρίς την εμπλοκή πολιτικάντηδων που θέλουν φανφάρες και κοψίματα κορδελών. Έχω ζήσει στο Λονδίνο σε περιοχές που άλλαξαν σημαντικά, αποκτώντας νέες κατοικίες, αγορές, καφέ και δημόσιους χώρους, πάρκα για να βγάζεις βόλτα το σκύλο ή το μωρό σου. Το ζητούμενο είναι η εξέλιξη να βελτιώνει την καθημερινότητα των κατοίκων και όχι να τους αποκλείει."
Τα επόμενα σχέδια και η Κυψέλη του μεσοπολέμου
"Οι κοινότητες ανθρώπων με ενδιαφέρουν ιδιαίτερα, παρότι είμαι και μοναχικός άνθρωπος. Με ενδιαφέρει η επικοινωνία, η ανταλλαγή ιστοριών και η δυνατότητα να δημιουργούνται σχέσεις μέσα από τους χώρους που σχεδιάζω. Αυτό είναι, τελικά, το στοιχείο που συνδέει τα διαφορετικά εγχειρήματά μου και τη σειρά των projects με το όνομα Manifestos."
"Η επόμενη φάση του The Events Manifesto θα περιλαμβάνει, παράλληλα με τον χώρο εκδηλώσεων, και ένα μικρό σημείο εστίασης. Θέλω να είναι ένας χώρος όπου οι άνθρωποι θα μπορούν να έρχονται από περιέργεια, να γνωρίζουν το κτίριο και να περνούν χρόνο σε αυτό.
Κατά τη διάρκεια των εργασιών ανακαίνισης, πολλοί άνθρωποι σταματούσαν καθημερινά για να ρωτήσουν πότε θα ανοίξει και τι πρόκειται να στεγάσει. Αυτή η αυθόρμητη ανταπόκριση ήταν ενθαρρυντική, γιατί έδειξε ότι υπάρχει ενδιαφέρον για το κτίριο και για την επαναλειτουργία του.”
Παράλληλα, σχεδιάζει ένα οικιστικό εγχείρημα στην Κυψέλη, σε ένα υπέροχο κτίριο του Μεσοπολέμου που θα μετατραπεί σε διαμερίσματα για μακροχρόνια μίσθωση. "Η περιοχή έχει ενδιαφέρουσα ιστορία και σήμερα συγκεντρώνει ανθρώπους με διαφορετικές διαδρομές και καταβολές. Στόχος μου είναι να δημιουργηθούν κατοικίες που θα μπορούν να χρησιμοποιούνται σε μόνιμη βάση, μπας και μπορέσουν επιτέλους οι Αθηναίοι να διεκδικήσουν και να ανακτήσουν την πόλη τους από τις διάφορες πλατφόρμες. Ωραίο το "καλώς ήρθε το δολάριο" για όλους και για την οικονομία μας, αλλά μέχρι ενός σημείου. Σκεφτείτε ότι ακόμη και τις σουίτες που διαθέτω στο Πήλιο και στα Κύθηρα, τις παραχωρώ με χαρά σε όποιον θέλει να τις χρησιμοποιήσει τον χειμώνα, είτε είναι δάσκαλος είτε κάνει κάποια άλλη εποχική εργασία.
"Στόχος μου είναι να δημιουργηθούν κατοικίες που θα μπορούν να χρησιμοποιούνται σε μόνιμη βάση, μπας και μπορέσουν επιτέλους οι Αθηναίοι να διεκδικήσουν και να ανακτήσουν την πόλη τους από τις διάφορες πλατφόρμες. Σκεφτείτε ότι ακόμη και τις σουίτες που διαθέτω στο Πήλιο και στα Κύθηρα, τις παραχωρώ με χαρά σε όποιον θέλει να τις χρησιμοποιήσει τον χειμώνα, είτε είναι δάσκαλος είτε κάνει κάποια άλλη εποχική εργασία."
Το κτίριο θα διατηρήσει στοιχεία της αρχικής του αρχιτεκτονικής, όπως τα ψηλά ταβάνια, τα μεγάλα παράθυρα, τα ξύλινα πατώματα και τα παλιά μωσαϊκά. Παράλληλα, θα διαθέτει κοινόχρηστους χώρους: πλυσταριό, ταράτσα με χώρους αναψυχής, μικρό γυμναστήριο, χώρο για γιόγκα και ένα μικρό καφέ, όπου θα μπορούν να γίνονται και προβολές ταινιών. Η ιδέα είναι οι ένοικοι να έχουν τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν αυτούς τους χώρους και, αν το επιθυμούν, να αναπτύσσουν σχέσεις μεταξύ τους.
Αναζητώ επίσης τον κατάλληλο χώρο για ένα ξενοδοχείο που θα σχεδιάσω εξ ολοκλήρου, μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια.
Οι κοινότητες ανθρώπων με ενδιαφέρουν ιδιαίτερα, παρότι είμαι και μοναχικός άνθρωπος. Με ενδιαφέρει η επικοινωνία, η ανταλλαγή ιστοριών και η δυνατότητα να δημιουργούνται σχέσεις μέσα από τους χώρους που σχεδιάζω. Αυτό είναι, τελικά, το στοιχείο που συνδέει τα διαφορετικά εγχειρήματά μου και τη σειρά των projects με το όνομα Manifestos.”
Διαβάστε Επίσης
