Από όσο μπορεί να θυμηθεί τον εαυτό του, ο Ηλίας Χατζηχριστοδούλου είχε πάντα μια έμφυτη τάση να αναζητά κώδικες επικοινωνίας και νέους τρόπους έκφρασης. Τον κινητοποιεί η ανάγκη να βρίσκει λύσεις, να βρίσκεται διαρκώς μέσα σε μια δημιουργική διαδικασία, να καταπιάνεται με πρότζεκτ που κουβαλούν μια ενέργεια σχεδόν ανεξάντλητη. Πρόκειται για την ίδια ενέργεια που τροφοδοτεί την ανάγκη του για δημιουργία. Αγαπώντας εξίσου την τέχνη, την τεχνολογία και την επιστήμη —ένα τρίπτυχο που καθορίζει τη δουλειά του— κινείται με άνεση ανάμεσα στο ψηφιακό και το αναλογικό, επιχειρώντας να γεφυρώσει εποχές, μέσα και αφηγήσεις. Και ακριβώς αυτό (εξ)υπηρετεί εδώ και 22 συναπτά έτη με τη δημιουργία και διοργάνωση του Athens Digital Arts Festival (ADAF), για το οποίο κλήθηκε να λύσει μερικές από τις απορίες μας.
>Με ποια αφορμή δημιουργήσατε 22 χρόνια πριν το Athens Digital Arts Festival (ADAF);
Η ιδέα της δημιουργίας και της ελευθερίας της έκφρασης με όλα τα μέσα- και ειδικά τα οπτικοακουστικά. Αυτές κατευθύνουν την πορεία και τη σκέψη μου. Με συναρπάζει όταν βλέπω ιδιαίτερες και πρωτότυπες ιδέες, και είμαι πάντα ανοιχτός στον πειραματισμό, και στο να βρεθεί ο τρόπος να ολοκληρωθεί ένα έργο με το πιο άρτιο αποτέλεσμα. Και τελικά, αυτό το κάλεσμα για δημιουργία του Διεθνούς Φεστιβάλ Ψηφιακών Τεχνών της Ελλάδας, που πλέον έγινε 22 χρόνων· έχει γίνει τρόπος ζωής, ακόμα νιώθω όπως εκείνη την πρώτη χρονιά όταν ξεκίνησαν όλα. Όταν ξεκινήσαμε το 2004, δε θα μιλήσω για πέτρινα χρόνια, αλλά για χρόνια που άνθρωποι, φορείς αλλά και θεσμοί αγκάλιασαν τη διοργάνωση, στάθηκαν δίπλα της, τη στήριξαν.
Αυτήν την αναγνώριση και την αγάπη πλέον μπορούμε και οφείλουμε να τη δίνουμε κι εμείς με την σειρά μας -και μάλιστα ακόμα μεγαλύτερη από ό,τι την εισπράξαμε- σε νέες προσπάθειες, νέους δημιουργούς που κάνουν τα πρώτα τους βήματα, αλλά και σε τεχνολόγους, επιστήμονες και καλλιτέχνες που ανυπομονούν να ανταμώσουν στον ετήσιο θεσμό για τις ψηφιακές τέχνες στη χώρα μας. Πρόκειται για ένα γεγονός που προσφέρει σταθερά βήμα, τόσο στους δημιουργούς, όσο και στο ευρύ κοινό ώστε να πειραματιστεί, να διαδράσει και να βιώσει μια ξεχωριστή εμπειρία μέσα από την κεντρική διοργάνωση, αλλά και τις παράλληλες δράσεις και τα πρότζεκτ καθ΄όλη την διάρκεια του έτους.
>Γιατί επιλέχθηκε η μεταμόρφωση ως θεματική του φετινού ADAF και τι σημαίνει για εσάς προσωπικά;
Η φετινή θεματική, ΜΕΤΑ–MORPHOSIS, λειτουργεί ως ένα πολυεπίπεδο αφήγημα γύρω από την αλλαγή: πώς μετασχηματίζονται οι ταυτότητες, τα περιβάλλοντα, οι σχέσεις μας με τη φύση και την τεχνολογία. Από το φυσικό στο ψηφιακό και από το προσωπικό στο συλλογικό, όλα βρίσκονται σε μια διαρκή ροή. Ζούμε σε μια εποχή που η μεταμόρφωση έτσι και αλλιώς είναι έντονη: από τις διαπροσωπικές σχέσεις, και τον κώδικα επικοινωνίας, μέχρι και την καθημερινότητά μας. Η μεταμόρφωση είναι το σύνθημα για την αλλαγή. Καλλιτέχνες, επιστήμονες και δημιουργικά άτομα κατέθεσαν περισσότερες από 3.000 προτάσεις βασισμένες στο Διεθνές Κάλεσμα συμμετοχής του φεστιβάλ πάνω στο θέμα της μεταμόρφωσης. Επιδιώκουμε να φιλοξενούμε έργα που στοιχειώνουν και εμπνέουν, διαφυλάσσοντας όχι μόνο όσα (τείνουν να ή) έχουν χαθεί, αλλά και τη ζωτική δύναμη που μας καλεί να ξανασκεφτούμε, να θυμηθούμε να αναγεννήσουμε και να πράξουμε.
Διαβάστε Επίσης
Το κομμάτι επίσης της μεταμόρφωσης είναι έντονο μέσα από το πρόσημο της περιβαλλοντικής αφύπνισης. Το ADAF όντας μέλος του προγράμματος Co-Vision που στοχεύει στην διατήρηση και ανάδειξη της φυσικής κληρονομιάς της Ευρώπης, μέσω της ψηφιακής τέχνης και της περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης, ενεργοποιεί την τοπική κοινότητα δημιουργώντας μνημειακές εγκαταστάσεις όπως το MEDUSA VALLEY του Γιάννη Κρανιδιώτη, μια μεγάλη εμβυθιστική εγκατάσταση με διαδραστικές μέδουσες φτιαγμένες από πλαστικά μπουκάλια νερού. Είναι κάτι που μολύνει και καταστρέφει, επιστρέφει, μεταμορφώνεται δηλαδή για να συνομιλήσει με τον άνθρωπο. Για μένα, η μεταμόρφωση έρχεται μέσα από τον καθένα μας. Πάντα πίστευα στην δύναμη των ανθρώπων. Και μέσα από πολυμεσικές προτάσεις και παραγωγές το κοινό μπορεί να πάρει και να κατανοήσει το μήνυμα.
>Ποια άλλη έννοια έχει η μεταμόρφωση σήμερα, που ενδεχομένως να μην περνούσε από το μυαλό μας παλαιότερα;
Αυτήν της μεταμόρωσης που αφορά την ίδια την ποιότητα της ζωής μας. Στον τρόπο που ζούμε, διασκεδάζουμε, κοινωνικοποιούμαστε. Όταν ήμουν μικρός ονειρευόμουν ανθρώπους να περπατάνε και πάνω από το κεφάλι τους να υπάρχει μια φούσκα που είχε ένα σύμβολο, μια ατάκα, μια φράση, κάτι που θέλουν να εκφράσουν ανοιχτά, αλλά χωρίς να το φωνάζουν. Αυτό γίνεται σήμερα. Αυτά είναι τα εξελιγμένα κοινωνικά δίκτυα, τα stories, τα posts, τα emoticons. Ακόμα λοιπόν και μια τέτοια μου σκέψη τείνει να γίνει πραγματικότητα, από τη στιγμή που μέσα από μια εφαρμογή επαυξημένης πραγματικότητας μπορείς εκτός του να εκφραστείς, να μεταμορφωθείς πλήρως.
>Ποια είναι τα δικά σας highlights για φέτος;
Το 22ο Athens Digital Arts Festival, είναι ένα τετραήμερο απόλυτης μεταμόρφωσης στην Τεχνόπολη. Δεν θα μπορούσα να μην ξεχωρίσω από τα φετινά έργα, στην αυλή του μηχανουργείου στην Τεχνόπολη, το έργο Passengers του Guillaume Marmin, κατά το οποίο εισέρχεσαι σε μια μεγάλη "κάψουλα" που λειτουργεί σαν ένα φίλτρο ανάμεσα στο μέσα και το έξω. Εκεί το περιβάλλον πολλαπλασιάζεται σύμφωνα με τη δική σου οπτική, ενώ η εικόνα σου διαστέλλεται σε άπειρες αντανακλάσεις μέσα από συνθέσεις φωτός και ήχου. Η γεωμετρική αυτή αφαίρεση και η συνεχής μεταβολή του οπτικού πεδίου δημιουργούν μια εμπειρία αποστασιοποίησης από το σώμα σου, σαν να μεταφέρεσαι σε ένα αλγοριθμικό σύμπαν όπου η παρουσία σου γίνεται μέρος της σύνθεσης. Θα μπορούσα να το περιγράψω ως ένα δηλαδή ζωντανό καλειδοσκόπιο.
Το επόμενο έργο, πάλι στον εξωτερικό χώρο, είναι το το Waterlight Graffiti του Antonin Fourneau, το οποίο μετατρέπει έναν μεγάλο τοίχο σε μια ζωντανή επιφάνεια έκφρασης. Χιλιάδες LEDs ενεργοποιούνται με την επαφή του νερού, δημιουργώντας φωτεινά ίχνη που γεννιούνται και σβήνουν. Όσο περισσότερο νερό, τόσο πιο έντονο το φως, μετατρέποντας μια απλή χειρονομία σε ένα εφήμερο, φωτεινό αποτύπωμα. Η ιδέα είναι εμπνευσμένη από την πρακτική της υδάτινης καλλιγραφίας και την αισθητική των αστικών φωτεινών επιφανειών και επαναπροσδιορίζει τη σχέση μας με τον δημόσιο χώρο, προτείνοντας μια νέα μορφή συλλογικής, διαδραστικής δημιουργίας.
Μετά, δεν θα ήθελα να χάσω φέτος και να δω όσο πιο πολλά μπορώ στην αίθουσα Αποθήκη της Τεχνόπολης, εκεί είναι η Cinematheque και όλο το πρόγραμμα των Special Screenings, τα οποία λειτουργούν ως μια ακόμη επέκταση της φετινής θεματικής, φέρνοντας στο προσκήνιο έργα που ανατρέπουν συνειδητά το ίδιο τους το μέσο. Σώματα μεταμορφώνονται σε φυτικά στοιχεία, τοπία αποκτούν ηχητική υπόσταση και εικόνες από κάμερα στο χέρι εξελίσσονται σε ένα ψηφιακά ενισχυμένο, σχεδόν χαοτικό σύμπαν. Μέσα από αυτή τη διαρκή μετατόπιση, ο θεατής δεν παρακολουθεί απλώς, αλλά καλείται να αναλογιστεί τις δυνάμεις που διαμορφώνουν την αντίληψη, την ταυτότητα και την εμπειρία μας στον σύγχρονο κόσμο.
Και τέλος ανυπομονώ να πάω τον μικρό μου Ερμή που είναι πέντε ετών, στο εργαστήριο του ADAF Kids προγράμματος, σε έναν χώρο όπου η φαντασία, η τεχνολογία και το παιχνίδι συναντιούνται σε διαδραστικό playground ψηφιακής τέχνης για να δημιουργήσουμε μαζί στο εργαστήριο αναβίωσης μουσικών παιχνιδιών του Τάσου Στάμου, ένα μουσικό όργανο από ένα παλιό παιδικό παιχνίδι. Πρόκειται για ένα εργαστήριο μεταποίησης παλιών ηλεκτρονικών παιχνιδιών, κατά το οποίο μεταμορφώνονται, αποκτούν δεύτερη ζωή και δημιουργούν ένα νέο, ιδιαίτερο και παράξενο ηλεκτρονικό μουσικό όργανο με εκατοντάδες νέους ήχους. Αυτά και άλλα τόσα συνθέτουν το ADAF σύμπαν μου για φέτος.
>Ποια προσόντα πρέπει να διαθέτει ένας καλλιτέχνης για να ενταχθεί στο πρόγραμμα του ADAF;
Να είναι ανοιχτός στις προκλήσεις, στις φόρμες, στον πειραματισμό. Αλλά μέσα στο ADAF γεννιούνται και νέες ιδέες Μιλάμε για μια διοργάνωση που παρουσιάζει στο πρόγραμμά της έργα πανεπιστημιακών, φοιτητών, έργα από κολεκτίβες, ερευνητικά προγράμματα, πάνελ με ομιλίες και προκλήσεις για την επόμενη ημέρα, όπως το πάνελ bridging art and ecology for a sustainable futur - το αστικό οικοσύστημα στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος co-vision, mapping the natural heritage, που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 25 Απριλίου στον αύλειο χώρο της Τεχνόπολης και ώρα 18:00 – 20:00 με προσκεκλημένο τον Δήμαρχο Αθηναίων Χάρη Δούκα. Υπάρχει χώρος λοιπόν και για να αναπτυχθούν, αλλά και για να παρουσιαστούν ενδιαφέρουσες προτάσεις και χρόνο με τον χρόνο αποτελεί το πιο σταθερό σημείο συνάντησης κοινού και δημιουργών.
>Δεδομένου του ότι το ADAF είναι μία πλατφόρμα που ενεργοποιεί τον δημόσιο χώρο, πώς επιλέγετε τους χώρους και ποιο ρόλο διαδραματίζει η πόλη της Αθήνας σε αυτή την εμπειρία;
Το ADAF είναι παιδί της Αθήνας. Γεννήθηκε μέσα στην αστική κουλτούρα και τη σύγχρονη πραγματικότητα. Αποδέχεται την πόλη της Αθήνας όπως είναι, αλλά ταυτόχρονα λειτουργεί ενεργά για αυτήν. Κοιτώντας πίσω στα χρόνια, μόνο περήφανος μπορώ να είμαι για όλες αυτές τις μνημειακών διαστάσεων πολυμεσικές εγκαταστάσεις, παραστάσεις, προβολές, αλλά και συμμετοχικά εργαστήρια που έχουν λάβει χώρα ενεργοποιώντας το κοινό και φέρνοντας το κοντά με τις νέες τεχνολογίες και τη σύγχρονη τέχνη. Η επιλογή των χώρων γίνεται σε σχέση κάθε φορά με την θεματική και τα έργα που επιλέγονται. Ποιός μπορεί να ξεχάσει το τεράστιο φωτεινό φεγγάρι που είχε προσγειωθεί στην πλατεία Κοτζιά, τις διαδραστικές πυγολαμπίδες στο μετρό του Κεραμεικού, τις μεγάλου μεγέθους προβολές και 3d projection mapping shows στο δημαρχιακό μέγαρο, την παράσταση με τα ολογράμματα στην πλατεία μοναστηρακίου, και τις βιτρίνες στο εμπορικό τρίγωνο της Αθήνας που ζωντάνευαν όταν περνούσες από μπροστά τους.
Συνοδοιπόροι σε όλο αυτό το ταξίδι είναι οι άνθρωποι του ΟΠΑΝΔΑ του Δήμου Αθηναίων, οι οποίοι στοργικά όλα αυτά τα χρόνια έχουν ζήσει όλη αυτή την μεταμόρφωση των σημείων, και μας ωθούν στα επόμενα, δηλαδή στα καλύτερα. Για εμένα ο δημόσιος χώρος της πόλης είναι ο καλύτερος καμβάς και αξίζει κάθε κόπο μιας που η λάμψη μέσα από τα μάτια του κοινού σε αποζημιώνει. Όπως δεν μπορώ να φανταστώ το ADAF χωρίς ένας σταθερό χώρο έκφρασης και λειτουργίας, έτσι δεν μπορώ να φανταστώ την διοργάνωση χωρίς να συνομιλεί με τα δημόσια σημεία της πόλης και τον άνθρωπο.
>Πώς προέκυψε το ADAF Kids;
Εντελώς οργανικά. Όμως είναι οξύμωρο, γιατί είναι ουσιαστικά μια διοργάνωση μέσα σε μια διοργάνωση. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι από μόνο του αποτελεί μια ναυαρχίδα στο ADAF. Ουσιαστικά μιλάμε για δράσεις για όλη την οικογένεια, για γονείς και παιδιά, προβολές, εργαστήρια και ομιλίες που προσφέρουν στους μικρούς ανθρώπους μας τη δυνατότητα να ζήσουν μια μοναδική εμπειρία. Ένα πράγμα που αγαπώ ιδαίτερα στην κατηγορία αυτή, είναι ότι οι γονείς και τα παιδιά έρχονται στο φεστιβάλ, και με το ίδιο πάθος και οι δυο συμμετέχουν ενεργά στα δρώμενα του φεστιβάλ. Και όπως λέμε το Athens Digital Arts Festival γίνεται 22 ετών, αλλά κρατά πάντα την παιδική του καρδιά και δημιουργικότητα. Η δε Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων μεταμορφώνεται σε ένα διαδραστικό playground, και αποτελεί το κατάλληλο και πιο φιλόξενο μέρος όπου κάθε ένας θα ανακαλύψει τη μαγεία της ψηφιακής τέχνης μέσα από διαδραστικά installations, animation, εκπαιδευτικά εργαστήρια και VR.
Διαβάστε Επίσης
>Ως εμπνευστής του ADAF, τι πιστεύετε πως το κρατά ακμαίο τόσα χρόνια;
Είναι ακριβώς νομίζω το χρονικό σημείο που σμιλεύονται όλα τα παραπάνω ερωτήματα σας. Δεν είναι οι μέρες του φεστιβάλ, είναι κάτι που συντελείται και λειτουργεί καθ΄όλη την διάρκεια του έτους με την ίδια ζωντάνια και πάθος. Οι παράλληλες δράσεις και οι συνεργασίες έχουν καταστήσει την μεταμορφώσει τη διοργάνωση σε ένα φορέα άμεσης οργάνωσης και εκτέλεσης παραγωγών και μάλιστα σε χρόνους που δεν υπάρχουν για τα παγκόσμια δεδομένα. Και αυτό είναι και η παρακαταθήκη μας, η τεχνογνωσία για την άμεση και επιτυχημένη υλοποίηση μιας μεγάλης παραγωγής. Και όπως λέω συχνά, εάν μπορείς να κάνεις ADAF, μπορείς να κάνεις τα πάντα! Η μεγαλύτερη όμως πρόκληση παραμένει να είναι η εξέλιξη των νέων τεχνολογιών, από την στιγμή που κάθε χρόνο παρουσιάζεται ότι πιο σύγχρονο και καινοτόμο διεθνώς. Και αυτό κάνει τη διοργάνωση να κοιτά το μέλλον με γερά θεμέλια και έχοντας εκπαιδεύσει ένα κοινό που έχει φτάσει 22 χρόνια τώρα να ανυπομονεί για την επόμενη ξεχωριστή και εμπνευσμένη εμπειρία.
>Το ADAF ανέκαθεν γεφύρωνε τέχνη και τεχνολογία. Σήμερα, με την τεχνητή νοημοσύνη και τις νέες ψηφιακές πλατφόρμες, πώς μεταβάλλεται πλέον αυτή η σχέση;
Πριν από δύο χρόνια, ως κοινωνικό σχόλιο, αλλά ταυτόχρονα και σα μανιφέστο στην διεθνή μας καμπάνια συμμετοχής (open call), προσκαλέσαμε και "χαρακτήρες" τεχνητής νοημοσύνης να υποβάλουν τις συμμετοχές τους. Μπορούμε, και κατά την γνώμη μου, πρέπει να δούμε την τεχνητή νοημοσύνη ως εργαλείο. Ως ένα μέσο γέφυρας προκειμένου πάντα με κριτική σκέψη και περαιτέρω έρευνα να μπορούμε να διευρύνουμε τις γνώσεις και το αντικείμενό μας. Ανέκαθεν οι υπολογιστές προσέφεραν τη δυνατότητα ενίσχυσης της σκέψης και κατ΄ επέκταση της δημιουργικότητας, φανταστείτε τώρα λοιπόν τι θα μπορούσε να συμβεί με τους υπερυπολογιστές. Το σίγουρο είναι ότι δεν είναι μια τάση, αλλά πραγματικότητα. Πέρυσι τέτοια εποχή μου ζήτησαν να μετέχω σε μια σύνθεση ομάδος για τη δημιουργία ενός ΑΙ φεστιβάλ για ταινιών μικρού μήκους (short film festival), και το οποίο κάθε χρόνο θα αλλάζει σταθμό.
Βλέπεις δηλαδή ότι οι νέες ψηφιακές πλατφόρμες δεν έχουν κανένα γεωγραφικό προσδιορισμό ή σύνδεση με κάποια πόλη ή χώρα. Ενώ για παράδειγμα το ADAF είναι προέκταση της πόλης και της εμπειρίας της Αθήνας και ας έχει από την φύση του αυτόν τον ψηφιακό χαρακτήρα. Να πούμε επίσης ότι το επόμενο διάστημα θα πραγματοποιηθεί οργανωμένη ψηφιοποίηση του αρχείου 22 χρόνων πορείας του Διεθνούς Φεστιβάλ Ψηφιακών Τεχνών και Νέων Μέσων της Ελλάδας, Athens Digital Arts Festival, κάτι που θα δώσει ακόμη μεγαλύτερες δυνατότητες κατανόησης του μέσου και του έργου των καλλιτεχνών.
>Το τελευταίο χρονικό διάστημα, η τεχνητή νοημοσύνη έχει πραγματοποιήσει δυναμική είσοδο στην καθημερινότητά μας. Υπάρχουν λάτρεις που κάνουν υπέρμετρη χρήση, φανατικοί πολέμιοί της, και εκείνοι που τη δαιμονοποιούν και βλέπουν ένα ζοφερό μέλλον. Τι σας λέει η δική σας διαίσθηση για τα επόμενα χρόνια;
Αισθάνομαι ότι θα έρθει μια ισορροπία. Πάντα σε κάτι συναρπαστικό ο κόσμος δε μπορεί να βάλει μέτρο. Αυτό συμβαίνει και με το διαδίκτυο, με την χρήση έξυπνων συσκευών, με τις μάσκες εικονικής πραγματικότητας, με τις πλατφόρμες ταινιών, όπου υπάρχει δηλαδή πληθώρα και υπέρμετρη πληροφορία, ο θεατής συγκλονίζεται. Το να κατακλύζεσαι από πληροφορία είναι η πραγματικότητα. Συνέβαινε και έξω, στις μεγαλουπόλεις με την οπτική πληροφορία και διαφήμιση, οι συγκεκριμένες ταμπέλες έγιναν μπάνερ στο διαδίκτυο, διαφημίσεις ολίγων δευτερολέπτων πριν και κατά τη διάρκεια που παρακολουθείς ένα βίντεο, και γενικά το να μην σου αποσπάσουν την πληροφορία είναι αδύνατο. Οπότε, όταν έχουμε συνηθίσει τέτοια εισροή πληροφορίας στην καθημερινότητά μας, θα πρέπει να μπουν και τα αντιστοιχα φίλτρα και στην χρήση και εξάρτησή μας από τα εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης. Δε μπορείς να πολεμήσεις λοιπόν τη χρήση ενός εργαλείου, μπορείς όμως να κατανοήσεις τις δυνατότητές του, και να δεις πως μπορεί να σε βοηθήσει σε κάθε τομέα.
>Ως ζωντανός οργανισμός, το ADAF φέτος γίνεται 22 ετών, δηλαδή, αν ήταν άνθρωπος θα ήταν τελειόφοιτος σε πανεπιστήμιο. Τι έχει μάθει λοιπόν, όλα αυτά τα χρόνια;
Από τα πρώτα βήματά του, περάσαμε στην ενηλικίωση επεκτείνοντας το πρόγραμμα του φεστιβάλ και τις κατηγορίες, τις στρατηγικές συνεργασίες, την συνεργασία ως εταίροι σε μεγάλα ευρωπαϊκά προγράμματα, τη δημιουργία μόνιμων ψηφιακών εγκαταστάσεων σε νευραλγικά δημόσια σημεία, ψηφιακές εφαρμογές σε κορυφαία μουσεία και χώρους πολιτισμού στην χώρα μας και στο εξωτερικό, και ακόμη αισθάνομαι ότι έχουμε πορεία. Δεν είναι πλέον εύκολο να κρατάς την κεντρική διοργάνωση του φεστιβάλ, δεδομένου ότι ως οργανισμός οι δράσεις όλο το χρόνο σε Ελλάδα και εξωτερικό απαιτούν πολλή παραπάνω από την ενέργειά σου, όμως αυτήν την μεγαλύτερη γιορτή του σύγχρονου πολιτισμού και των τεχνολογιών πρέπει και μπορούμε να την συνεχίσουμε. Είναι όπως είπαμε η ετήσια συνάντηση, το μέρος που αναπτύσσονται ή και παρουσιάζονται ό,τι σμιλεύεται μέσα στο έτος, η συνάντηση των φεστιβάλ του κόσμου, σε ένα μέρος όπως η Αθήνα που θέλουν όλοι ξανά και ξανά να απολαύσουν και μάλιστα την άνοιξη, που μόνο τυχαία δεν είναι η περίοδος που επιλέξαμε πάντα να κάνουμε το φεστιβάλ.
Διαβάστε Επίσης
Και αυτό το φεστιβάλ, να σημειώσουμε γίνεται αδιάκοπα 22 έτη. Ακόμα και στην σκληρή περίοδο της καραντίνας, όταν υπήρξε ένα παράθυρο δεκαπέντε ημερών, σαν ελατήριο και χωρίς δεύτερη σκέψη η διοργάνωση όχι απλά έγινε, αλλά εκμεταλλεύτηκε τα δημόσια σημεία της πόλης, με έργα ανέπαφης διάδρασης, έργα που με αισθητήρες και μικροϋπολογιστές, δεν τα άγγιζες, αλλά μπορούσες όπως είναι η φύση των έργων διαδραστικά να τα απολαύσεις. Από το 2025 μέχρι και σήμερα όμως η πιο καθοριστική συνταγή δεν έχει αλλάξει. Ένα μεγάλο κάλεσμα συμμετοχής, μια μελέτη επάνω σε περισσότερες από τρεις με τέσσερις χιλιάδες προτάσεις από όλον τον κόσμο, ένας ανοικτός διάλογος για το πὠς θα μπορούσαν να υλοποιηθούν οι ιδέες και οι προτάσεις και μια περίοδος που αυτά τα έργα δημιουργούνται για να φτάσουν στα μάτια των θεατών: αυτός είναι ο κορμός για μένα του χαρακτήρα της διοργάνωσης και αυτής της προσωπικότητας του τελειόφοιτου, ο οποίος είναι έτοιμος για την επόμενη ημέρα σε μια διεθνή αγορά που μόνο ανταγωνιστική δεν είναι.
>Ποιος είναι ο επόμενός σας στόχος;
Η μεγαλύτερη και πιο συχνή επαφή με το κοινό. Η σταθερή επαφή με το διεθνές κοινό σε έναν φυσικό χώρο. Ένα κέντρο ψηφιακού πολιτισμού, το οποίο θα υποδέχεται το κοινό και θα δίνει πρόσβαση όπως προείπαμε και στο αρχείο της μακροβιότερης διοργάνωσης για τις ψηφιακές τέχνες και τα νέα μέσα στην χώρα μας - το οποίο θα συμβαίνει και υβριδικά μέσω διαδικτύου - και τη δυνατότητα να ζήσει το κοινό μοναδικές εμβυθιστικές εμπειρίες στον μόνιμο χώρο του. Ένα κέντρο το οποίο θα εξελίσσει και θα συνεχίζει την ώσμωση και πέρα από το πλαίσιο μιας ετήσιας διοργάνωσης. Αυτό το αποτέλεσμα θα προσφέρει στην πολη της Αθήνας τη δυνατότητα να αποκτήσει τον δικό της σταθερό χώρο αλλά και κοινό που θα βιώνει παραγωγές (immersive productions), οι οποίες θα ξεκινούν από την Αθήνα και στην συνέχεια θα εξάγονται σε άλλες πόλεις του κόσμου. Όπως γίνεται και σήμερα με τα έργα που δημιουργεί και επιμελείται το ADAF. Επίσης, το ADAF Kids στο προσεχές μέλλον θα έχει ένα μεγαλύτερο πεδίο ανάπτυξης και λειτουργίας, ένα σταθερό πρόγραμμα καινοτόμων εργαστηρίων στην πράξη, στα οποία χωρίς καμία προηγούμενη γνώση τα παιδιά και οι γονείς μπορούν μέσα σε ένα περιορισμένο σε χρόνο εργαστήριο να αποκτήσουν γνώσεις και εφόδια, αλλά και εργαλεία και gadgets, που κάνουν την καθημερινότητά τους διασκέδαση και γνώση.
>Γιατί να έρθει λοιπόν κάποιος στο ADAF; Και τι θα θέλατε να "πάρει" μαζί του φεύγοντας;
Θα ήθελα αρχικά να έρθει με όλη του την οικογένεια, γιατί όλη η διοργάνωση είναι κατάλληλα επιμελημένη ώστε να μπορεί να υποδεχτεί από μικρά μέχρι μεγαλύτερα άτομα σε ηλικίες. Δεν ήταν τυχαίο που φέτος στην επικοινωνία μας αναφέραμε, ότι το 22ο ADAF προσφέρει τη δυνατότητα συμμετοχής και αλληλεπίδρασης. Περιμένουμε εσένα, αλλά και τους φίλους, τα παιδιά σου ή ακόμη και την γιαγιά σου που δεν έχει δει κάτι παρόμοιο! Θα ήθελα κάποιος για αυτές τις ώρες που επισκέπτεται την διοργάνωση και αφιερώνει στον εαυτό του, να αλλάξει παραστάσεις, να δει και να βιώσει κάτι έντονα διαφορετικό και να ζήσει στην πράξη αυτή την μεταμόρφωση των αισθήσεων αλλά και των συναισθημάτων που προκαλούν τα έργα των καλλιτεχνών.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Για προπώληση εισιτηρίων;
https://www.more.com/gr-el/tickets/happenings/festival/adaf-2026-meta-morphosis/
Ακολούθησε το Αθηνόραμα στο Facebook, Tik Tok και το Instagram.
