Τι συμβαίνει στο αστικό "Μετά" για τον Γιώργο Τσεριώνη;

Η πολυμεσική έκθεση "After" του καλλιτέχνη στην Πινακοθήκη δημιουργεί μια σύγχρονη αρχαιολογία, όπου η πόλη γίνεται βιότοπος και το υποκείμενο αστικό ζώο.

TSERIONIS

Την Πέμπτη 2 Απριλίου, στην Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων, ο Γιώργος Τσεριώνης μας καλεί μέσω της τέχνης του να αναρωτηθούμε τι συμβαίνει "after"- μετά, στην 18η ατομική του έκθεση με επιμελήτρια τη Ματίνα Τσιγκάκου.

Ως συνεπής ερευνητής και παρατηρητής, ο Τσεριώνης αποτυπώνει με εικαστικούς όρους τον κύκλο ζωής του homo urbanus, δηλαδή του ανθρώπινου είδους που η σύγχρονη μεγαλούπολη είναι ο "βιότοπός" του. Για το υποκείμενο αυτό, ακόμη και το "φυσικό τοπίο" είναι ένα τεχνητό κατασκεύασμα, το οποίο γεμάτο με "ξεκοιλιασμένα" κτίρια, σκελετούς κτισμάτων, απορρίμματα και σπαράγματα δομικών υλικών, γίνεται πεδίο καθημερινής δράσης και αγώνα για την επιβίωση και την αναζήτηση μιας καλύτερης ζωής.

Ως αστικό ζώο, ο homo urbanus σκάβει για να θεμελιώσει νέα ερείπια, να ανοίξει λαγούμια- εξόδους κινδύνου, να βρει έναν δρόμο για κάπου καλύτερα. Χτίζει και ξεχτίζει, ρυπαίνει, δομεί και αποδομεί, συσσωρεύει και αδειάζει, πετάει μακριά και μεταναστεύει για να βρει έναν νέο καλύτερο τόπο. 

TSERIONIS

Χρησιμοποιώντας πληθώρα εκφραστικών μέσων, άλλοτε αναπαραστατικά και άλλοτε
αφαιρετικά, με αιχμηρές και καμπύλες φόρμες, με ετερόκλητα υλικά και υφές, ο Τσεριώνης,
ενεργοποιεί κτηνώδεις συγγένειες και αποκαλύπτει ένστικτα και συμπεριφορές του βασιλείου
των ζώων.

Έτσι, γλυπτά από πηλό ή μάρμαρο, σχέδια σε χαρτί, εγκαταστάσεις από μέταλλο,
λάτεξ και δομικά υλικά, objets trouvés, και βίντεο δημιουργούν μια σύγχρονη "αρχαιολογία" του ερειπίου όπου πλαισιώνεται ο σωματικός και πνευματικός κάματος του homo urbanus.
Γήινες αποχρώσεις αντιπαρατίθενται στον έντονο συνδυασμό του κίτρινου και του μαύρου, συνθέτοντας έναν οπτικό κώδικα που από τη μία προειδοποιεί για τον επικείμενο κίνδυνο και από την άλλη επικυρώνει τη συνύπαρξη θανάτου και φώτισης, ζόφου και ζωής.

TSERIONIS

Ο Τσεριώνης πειραματίζεται με έννοιες και εικόνες και δημιουργεί ένα διαρκές memento mori που υπογραμμίζει την ευθραυστότητα και την ανεπάρκεια της ανθρώπινης φύσης όχι όμως με εσχατολογική οπτική. Αντίθετα, περιγράφει την ανθρώπινη κατάσταση ενταγμένη σε αληθινό χωρόχρονο, πάντα μέσα από ένα πρίσμα εμπάθειας για τα δεινά του σύγχρονου ανθρώπου με μια σθεναρή ελπίδα σωτηρίας.

Αντιπαραβάλλοντας διαρκώς αντίθετες έννοιες και χρώματα μας δείχνει γενναία και τις δύο όψεις του νομίσματος -όπως ακριβώς οι Ιανοί του, τα διπρόσωπα κεφάλια που από τη μια πλευρά κοιτούν με τρόμο, αλλά από την άλλη μας βγάζουν τη γλώσσα προσφέροντας και μιαν ανάγνωση όπου στο τέλος του σεναρίου: They lived happily ever AFTER! 

TSERIONIS

Πληροφορίες

  • Εγκαίνια: Πέμπτη, 2 Απριλίου 2026, 19.00 – 22.00
  • Διάρκεια έκθεσης: 2 Απριλίου – 10 Μαΐου 2026
  • Πινακοθήκη Δήμου Αθηναίων, Κτίριο Β’, Λεωνίδου & Μυλλέρου, Μεταξουργείο
  • Ωράριο λειτουργίας: Τρίτη- Σάββατο 11:00-19:00, Κυριακή 10:00-16:00, Δευτέρα κλειστά

Διαβάστε Επίσης

Διαβάστε Επίσης

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Τέχνες

Η "Αθέατη Πόλη" μέσα από το φακό του Δημήτρη Κοιλαλού στο Κτίριο Νόμπελ

Δύο ξεναγήσεις από τον ίδιο τον δημιουργό στο Χαλάνδρι, τα Σάββατα 21 και 28 Νοεμβρίου 2026 στις 20:00, με ελεύθερη είσοδο.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
17/11/2026

2+1 βιβλία για το Πολυτεχνείο

Με αφορμή τη σημερινή επέτειο της ιστορικής εξέγερσης, ανατρέχουμε σε δύο λογοτεχνικά βιβλία αλλά και μια μαρτυρία που ξεμπροστιάζει το αληθινό πρόσωπο της Χούντας.

Οι "Ήχοι Σιωπής" είναι ένας διάλογος ανάμεσα στην ένταση, το χρώμα και τη σιωπή

Χρώματα και κινήσεις συγκρούονται, αφήνοντας ίχνη ενός εσώτερου ήχου κορύφωσης. Όταν όλα εξαντληθούν απομένει η σιωπή, όχι σαν κενό, αλλά ως κάθαρση.

Η Αφροδίτη Παναγιωτάκου συνομιλεί στη Στέγη με την Bella Freud

Για την Bella Freud, η απλή ερώτηση "Μπορείς να μου πεις τι φοράς σήμερα;" λειτουργεί σαν πρίσμα που μπορεί να ανοίξει σχεδόν οποιαδήποτε συζήτηση.

Μια Νομπελίστρια γράφει για τη δικτατορία όπως κανείς άλλος

Επέτειος του Πολυτεχνείου σήμερα και διαβάζουμε τις Ανθρώπινες πράξεις της νομπελίστριας Χαν Γκανγκ, ένα από τα πιο σπαρακτικά βιβλία για τη δικτατορία, την καταστολή και τη μνήμη.

Γιατί δεν γνωρίζουμε τον Χρήστο Παπούλια όσο θα έπρεπε;

Με αφορμή την πολύ ενδιαφέρουσα έκθεση "Αδύναμα έργα. Η αρχιτεκτονική του Χρήστου Παπούλια και οι φίλοι του" στο Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής Β. & Μ. Θεοχαράκη συζητάμε με τους επιμελητές για τη σημασία του έργου του για την μετατόπιση του βλέμματος και των προϋποθέσεων της συζήτησης.

"Ex Machina": Η νέα ατομική έκθεση ζωγραφικής του Άρη Γουρνιζάκη

Ο καλλιτέχνης παρουσιάζει στο ApArt Club House ένα εικαστικό ημερολόγιο αφιερωμένο στο πάθος του για τις μηχανές και την ελευθερία.