Μια καλλιτεχνική εγκατάσταση για το δημόσιο χώρο βρίσκει καταφύγιο στην Τοσίτσα 3

Το Dream State μεταμορφώνει το κτίριο σε έναν ζωντανό οργανισμό που αναπνέει, κοιμάται και ονειρεύεται - ανοιχτά, δημόσια, αδιάκοπα.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM 30 Ιανουαρίου , 2026

Από τις 5 Φεβρουαρίου 2026 έως και τις 28 Φεβρουαρίου 2026 η Τοσίτσα 3, ένα ιστορικό κτίριο στο κέντρο της Αθήνας εισέρχεται σε κατάσταση ονείρου.

Η καλλιτεχνική εγκατάσταση Dream State μεταμορφώνει την Τοσίτσα 3 σε έναν ζωντανό οργανισμό που αναπνέει, κοιμάται και ονειρεύεται — ανοιχτά, δημόσια, αδιάκοπα.

Το έργο είναι σχεδιασμένο για θέαση από τον δημόσιο χώρο, στο σημείο όπου τέμνονται οι οδοί Τοσίτσα και Ζαΐμη, προσκαλώντας τους περαστικούς σε μια απρόσμενη συνάντηση με το όνειρο μέσα στην πόλη.

Η εγκατάσταση

Το Dream State σχεδιάστηκε από την αρχιτέκτονα και multidisciplinary designer Ευγενία Βλαχάκη, σε συνεργασία με τους αναγνωρισμένους lighting designers ASLight.

Με καταγωγή από την Αθήνα και βάση το Λονδίνο, η Ευγενία Βλαχάκη παρουσιάζει την πρώτη της καλλιτεχνική εγκατάσταση στην πόλη όπου μεγάλωσε, δίνοντας έμφαση στη συλλογική εμπειρία του αστικού χώρου και των περαστικών.

Το κτίριο

Ένα κτίριο που έζησε πολλές ζωές. Η Τοσίτσα 3 αποτελεί ένα σπάνιο ιστορικό μνημείο της πόλης. Η πρόσφατη τριετής αποκατάστασή της από την εταιρεία She La Spaces ανέδειξε τις αλλεπάλληλες ιστορικές φάσεις του κτιρίου, επαναφέροντας αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες του 19ου αιώνα και συνδέοντας τη νεοκλασική της ταυτότητα με τα ίχνη της σύγχρονης αστικής μνήμης.

H κεντρική ιδέα της εγκατάστασης

Η ιδέα της εγκατάστασης γεννήθηκε από την ανάγκη να δοθεί μία προσωρινή καλλιτεχνική χρήση στο κτίριο, στο σύντομο μεσοδιάστημα μεταξύ της εναλλαγής ενοίκων του. Mε εφαλτήριο το πλούσιο παρελθόν του κτιρίου αναφορικά με τις διαφορετικές του χρήσεις από τον 19o αιώνα μέχρι και σήμερα, και μετά την λειτουργία των 3 διακεκριμένων γκαλερί (Eleftheria Tseliou Gallery, Radio Athenes, Hot Wheels Fine Arts) υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του κου. Στυλιανού Παπαγεωργίου, η δημιουργός της εγκατάστασης παίρνει τα ηνία και επιλέγει να παρουσιάσει το κτίριο σαν έναν ζωντανό οργανισμό που ονειρεύεται. Ονειρεύεται το παρελθόν του και προετοιμάζεται για το μέλλον του. Με minimal και αφαιρετική άποψη, η δημιουργός χρησιμοποιεί το φως και την κίνησή του ως μέσο έκφρασης της ονειρικής δραστηριότητας.

Το κτίριο κοιμάται.

Και ονειρεύεται.

Ονειρεύεται τις ζωές που έζησε,

ονειρεύεται εκείνες που έρχονται.

Η Τοσίτσα 3 υπήρξε ένας ενεργός χώρος για περισσότερο από έναν αιώνα.

Ξεκίνησε ως οικογενειακή κατοικία που αργότερα χωρίστηκε σε διαμερίσματα,

έγινε σχολή κινηματογράφου, ωδείο, κατάληψη.

Πιο πρόσφατα, εργοτάξιο και εκθεσιακός χώρος τέχνης.

Τώρα, για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες, ξεκουράζεται —

κρατώντας απαλά τις μνήμες της

και προετοιμαζόμενη σιωπηλά

για το επόμενο κεφάλαιο της μακράς ζωής της.