Μια καλλιτεχνική εγκατάσταση για το δημόσιο χώρο βρίσκει καταφύγιο στην Τοσίτσα 3

Το Dream State μεταμορφώνει το κτίριο σε έναν ζωντανό οργανισμό που αναπνέει, κοιμάται και ονειρεύεται - ανοιχτά, δημόσια, αδιάκοπα.

Τοσίτσα 3

Από τις 5 Φεβρουαρίου 2026 έως και τις 28 Φεβρουαρίου 2026 η Τοσίτσα 3, ένα ιστορικό κτίριο στο κέντρο της Αθήνας εισέρχεται σε κατάσταση ονείρου.

Η καλλιτεχνική εγκατάσταση Dream State μεταμορφώνει την Τοσίτσα 3 σε έναν ζωντανό οργανισμό που αναπνέει, κοιμάται και ονειρεύεται — ανοιχτά, δημόσια, αδιάκοπα.

Το έργο είναι σχεδιασμένο για θέαση από τον δημόσιο χώρο, στο σημείο όπου τέμνονται οι οδοί Τοσίτσα και Ζαΐμη, προσκαλώντας τους περαστικούς σε μια απρόσμενη συνάντηση με το όνειρο μέσα στην πόλη.

Η εγκατάσταση

Το Dream State σχεδιάστηκε από την αρχιτέκτονα και multidisciplinary designer Ευγενία Βλαχάκη, σε συνεργασία με τους αναγνωρισμένους lighting designers ASLight.

Με καταγωγή από την Αθήνα και βάση το Λονδίνο, η Ευγενία Βλαχάκη παρουσιάζει την πρώτη της καλλιτεχνική εγκατάσταση στην πόλη όπου μεγάλωσε, δίνοντας έμφαση στη συλλογική εμπειρία του αστικού χώρου και των περαστικών.

Το κτίριο

Ένα κτίριο που έζησε πολλές ζωές. Η Τοσίτσα 3 αποτελεί ένα σπάνιο ιστορικό μνημείο της πόλης. Η πρόσφατη τριετής αποκατάστασή της από την εταιρεία She La Spaces ανέδειξε τις αλλεπάλληλες ιστορικές φάσεις του κτιρίου, επαναφέροντας αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες του 19ου αιώνα και συνδέοντας τη νεοκλασική της ταυτότητα με τα ίχνη της σύγχρονης αστικής μνήμης.

H κεντρική ιδέα της εγκατάστασης

Η ιδέα της εγκατάστασης γεννήθηκε από την ανάγκη να δοθεί μία προσωρινή καλλιτεχνική χρήση στο κτίριο, στο σύντομο μεσοδιάστημα μεταξύ της εναλλαγής ενοίκων του. Mε εφαλτήριο το πλούσιο παρελθόν του κτιρίου αναφορικά με τις διαφορετικές του χρήσεις από τον 19o αιώνα μέχρι και σήμερα, και μετά την λειτουργία των 3 διακεκριμένων γκαλερί (Eleftheria Tseliou Gallery, Radio Athenes, Hot Wheels Fine Arts) υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του κου. Στυλιανού Παπαγεωργίου, η δημιουργός της εγκατάστασης παίρνει τα ηνία και επιλέγει να παρουσιάσει το κτίριο σαν έναν ζωντανό οργανισμό που ονειρεύεται. Ονειρεύεται το παρελθόν του και προετοιμάζεται για το μέλλον του. Με minimal και αφαιρετική άποψη, η δημιουργός χρησιμοποιεί το φως και την κίνησή του ως μέσο έκφρασης της ονειρικής δραστηριότητας.

Το κτίριο κοιμάται.

Και ονειρεύεται.

Ονειρεύεται τις ζωές που έζησε,

ονειρεύεται εκείνες που έρχονται.

Η Τοσίτσα 3 υπήρξε ένας ενεργός χώρος για περισσότερο από έναν αιώνα.

Ξεκίνησε ως οικογενειακή κατοικία που αργότερα χωρίστηκε σε διαμερίσματα,

έγινε σχολή κινηματογράφου, ωδείο, κατάληψη.

Πιο πρόσφατα, εργοτάξιο και εκθεσιακός χώρος τέχνης.

Τώρα, για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες, ξεκουράζεται —

κρατώντας απαλά τις μνήμες της

και προετοιμαζόμενη σιωπηλά

για το επόμενο κεφάλαιο της μακράς ζωής της.

Οι συντελεστές

  • Creative Director: Ευγενία Βλαχάκη (Μοnolith Design)
  • Lead Designer: Ευγενία Βλαχάκη (Μοnolith Design)
  • Lighting Designers: Άννα Σμπώκου, Aλίκη Aραβανίτου-Ζαφείρη (ΑSLight)
  • Προγραμματισμός & ενοικίαση εξοπλισμού: Karamalegkos Bros

Info

Ώρες λειτουργείας: Όλο το 24άωρο

Ώρες έντονης ονειρικής δραστηριότητας: Ηλιοβασίλεμα (18:00) - Μεσάνυχτα (00:00)

Ώρες ήπιας ονειρικής δραστηριότητας: Oι υπόλοιπες ώρες της ημέρας

Διαβάστε Επίσης

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Τέχνες

Οι "Ήχοι Σιωπής" είναι ένας διάλογος ανάμεσα στην ένταση, το χρώμα και τη σιωπή

Χρώματα και κινήσεις συγκρούονται, αφήνοντας ίχνη ενός εσώτερου ήχου κορύφωσης. Όταν όλα εξαντληθούν απομένει η σιωπή, όχι σαν κενό, αλλά ως κάθαρση.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
17/11/2026

Η Αφροδίτη Παναγιωτάκου συνομιλεί στη Στέγη με την Bella Freud

Για την Bella Freud, η απλή ερώτηση "Μπορείς να μου πεις τι φοράς σήμερα;" λειτουργεί σαν πρίσμα που μπορεί να ανοίξει σχεδόν οποιαδήποτε συζήτηση.

Μια Νομπελίστρια γράφει για τη δικτατορία όπως κανείς άλλος

Επέτειος του Πολυτεχνείου σήμερα και διαβάζουμε τις Ανθρώπινες πράξεις της νομπελίστριας Χαν Γκανγκ, ένα από τα πιο σπαρακτικά βιβλία για τη δικτατορία, την καταστολή και τη μνήμη.

Γιατί δεν γνωρίζουμε τον Χρήστο Παπούλια όσο θα έπρεπε;

Με αφορμή την πολύ ενδιαφέρουσα έκθεση "Αδύναμα έργα. Η αρχιτεκτονική του Χρήστου Παπούλια και οι φίλοι του" στο Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής Β. & Μ. Θεοχαράκη συζητάμε με τους επιμελητές για τη σημασία του έργου του για την μετατόπιση του βλέμματος και των προϋποθέσεων της συζήτησης.

"Ex Machina": Η νέα ατομική έκθεση ζωγραφικής του Άρη Γουρνιζάκη

Ο καλλιτέχνης παρουσιάζει στο ApArt Club House ένα εικαστικό ημερολόγιο αφιερωμένο στο πάθος του για τις μηχανές και την ελευθερία.

Πάρτυ στο Closer με αφορμή ένα βιβλίο για το σινεμά

Το βιβλίο "Μια αρχιτεκτονική του βλέμματος-Το κινηματογραφικό έργο του Βασίλη Μαζωμένου" του Βασίλη Γουδέλη γίνεται αφορμή για μια βραδιά με ποτό, μουσική και χορό.

Η έκθεση "Amentia Vlamentia" του Διονύση Καβαλλιεράτου στην γκαλερί Bernier/Eliades

Μέσα από σχέδια, γλυπτά και μια νέα ταινία μικρού μήκους, ο καλλιτέχνης καθρεφτίζει με καυστικό χιούμορ τη σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα.