© S. Mamalakis
Η CAN Gallery παρουσιάζει έως 30 Αυγούστου μια επιλογή έργων του Paul Beumer που δημιουργήθηκαν από το 2016 ως το 2019, μια περίοδο καθοριστική για την ενασχόληση του καλλιτέχνη με το ύφασμα, την αφαίρεση και τον πειραματισμό με νέα υλικά. Στα έργα αυτά βλέπουμε τον Beumer να συγκροτεί την εικαστική του γλώσσα - μια γλώσσα που σκόπιμα θολώνει τα όρια μεταξύ ζωγραφικής και textile art.
Η έκθεση "Recovering a Talisman" διερευνά την ιδέα του textile art ως φορέα συμβολισμού — υφάσματα που φέρουν αόρατα νοήματα, προσφέρουν προστασία και έναν απόηχο πολιτισμικών και προσωπικών ιστοριών. Ο τίτλος της έκθεσης υποδηλώνει επίσης μια αίσθηση μνήμης, προστασίας και αόρατης δύναμης. Φθαρμένα, λεκιασμένα, βαμμένα στο χέρι ή ραμμένα μαζί, αυτά τα έργα διαπνέονται από μια εύθραυστη μυστικιστική αίσθηση, θυμίζοντας αντικείμενα που έχουν απορροφήσει τον χρόνο και την πρόθεση του καλλιτέχνη. Τα έργα αυτά, δημιούργησε ο Beumer το διάστημα που πέρασε στην Κίνα και τη Νιγηρία, και αντικατοπτρίζουν τη συνεχή έρευνα του καλλιτέχνη γύρω από την αφαίρεση, τη χειροτεχνία και τη συμβολική δύναμη των υλικών.
Το ταξίδι του Beumer στον κόσμο του textile art ξεκίνησε το 2015, κατά τη διάρκεια ενός art residency στο Πεκίνο, το οποίο αποδείχθηκε καθοριστικής σημασίας. Την περίοδο αυτή, απομακρύνεται από την παραδοσιακή ζωγραφική στο στούντιο και υιοθετεί μια πιο διαισθητική προσέγγιση, βασισμένη στη μετακίνηση. Ξεκινά να ζωγραφίζει με μαύρα μελάνια σε ελεύθερα υφάσματα, και αντλεί έμπνευση από τους αιθέριους χώρους της κλασικής κινεζικής ζωγραφικής —βουνά, ομίχλες και το κενό ανάμεσα τους.
Η πρακτική ανάγκη του να ταξιδεύει πιο ελαφριά και με λιγότερες αποσκευές, τον οδηγεί σε μια βαθύτερη εννοιολογική μετατόπιση: από απλή απεικόνιση, η ζωγραφική του γίνεται μια διαδικασία αποτύπωσης, λεκιάσματος και ανασύνθεσης. Τα πρώτα αυτά έργα συχνά παρουσιάζονται στο πάτωμα, παραπέμποντας σε Ζεν κήπους ως προς τη σύνθεση και τη φθαρτότητα των υλικών τους, όπως παρουσιάστηκαν σε εκθέσεις στο CEAC Xiamen και αργότερα στο Museum Het Valkhof και το Fries Museum.
Τα έργα του 2017, τα οποία δημιουργήθηκαν κατά την παραμονή του καλλιτέχνη στην Ταϊβάν, αντικατοπτρίζουν την ενασχόληση του με την ιστορική υφαντική, εμφανώς επηρεασμένος από τη μεγάλη συλλογή κινεζικών έργων και αντικειμένων που είδε στο Εθνικό Μουσείο του Παλατιού της Ταϊβάν. Χρησιμοποιώντας μελάνι, σκουριά και χλώριο, ο Beumer δημιουργεί συνθέσεις σε υφάσματα μεγάλης κλίμακας, που παντρεύουν τη ζωγραφική με τη χρήση παλαιωμένου υφάσματος. Οι φθαρμένες επιφάνειες και οι αποσπασματικές συνθέσεις φέρνουν στο νου αρχαιολογικά ευρήματα και συγκροτούν εικόνες που φέρουν τα ίχνη από ξεχασμένες τελετουργίες και λειτουργούν σαν φυλαχτά.
Το 2019, κατά τη διάρκεια ενός art residency στο Λάγος της Νιγηρίας, ο Beumer αρχίζει να δουλεύει με indigo, ένα υλικό βαθιά ριζωμένο στην τοπική υφαντική παράδοση. Η περίοδος αυτή, σηματοδοτεί μια ακόμη μετατόπιση στη διαδικασία του. Ξεκινά να κόβει υφάσματα σε μικρότερες λωρίδες και να τα συνθέτει δημιουργώντας ρυθμικά μοτίβα. Τα έργα αυτά είναι λιγότερο χειρονομιακά και περισσότερο αρχιτεκτονικά, δομημένα μέσα από την επανάληψη και τις εναλλαγές των αποχρώσεων. Το πολιτισμικό βάρος και το οπτικό βάθος που προσδίδει το indigo στις επιφάνειες προσφέρουν στον Beumer έναν νέο χώρο πειραματισμού γύρω από την αφαίρεση, συνδέοντας το πάθος του για τη ζωγραφική με μακροχρόνιες παραδόσεις που εστιάζουν στις φυσικές βαφές, τα μοτίβα και τον συμβολισμό της χειροτεχνίας. Κάθε έργο έτσι γίνεται μια σιωπηλή, πολυεπίπεδη κατασκευή—ταυτόχρονα προσωπική και οικουμενική.
Κρεμασμένα στον χώρο του καταφυγίου, τα έργα του Beumer έρχονται σε αντίστιξη με την ψυχρότητα των μπρουταλιστικών στοιχείων της αρχιτεκτονικής του χώρου. Η απαλότητα των υφασμάτων, η χειροποίητη αίσθηση, οι υφές και η πολυπλοκότητα των μοτίβων δημιουργούν μια ατμόσφαιρα οικειότητας και ευθραυστότητας. Η ένταση αυτή ενισχύει το συναισθηματικό βάρος των έργων, αναδεικνύοντας θεματικές όπως η δεξιοτεχνία, η ευαλωτότητα, η συλλογική δημιουργία και η πολιτισμική ανταλλαγή. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, τα υφάσματα προτάσσουν σιωπηλά την παρουσία τους ως συλλογικά έργα με επίκεντρο τον άνθρωπο, ριζωμένα στην παράδοση, ενώ ταυτόχρονα αμφισβητούν τους κανόνες και διεκδικούν χώρο για φροντίδα και συνεργασία.
Σε όλα τα έργα που παρουσιάζονται στην έκθεση, ο Beumer παίζει με τη μορφολογία της ζωγραφικής ενώ ταυτόχρονα αγκαλιάζει τη γλώσσα του textile art. "Διάφορες πτυχές της ζωγραφικής αντανακλώνται στα έργα μου σε ύφασμα", εξηγεί ο ίδιος, είτε μέσα από την ανάμειξη του στημονιού και του υφαδιού σαν χρωματικά πεδία, είτε μέσα από τη σύνθεση έτοιμων υφασμάτων σε αφηρημένες αφαιρετικές συνθέσεις.
Τα έργα στην CAN Gallery παρουσιάζονται χωρίς κορνίζα, κρεμασμένα ελεύθερα, καρφωμένα ελαφρώς στον τοίχο· αυτό που τα ενώνει είναι η αναζήτηση της συντονίας—αντικείμενα που δεν φωνάζουν, αλλά αντιλαλούν. Όπως τα φυλαχτά, προστατεύουν μια εύθραυστη ομορφιά, εγγράφοντας τη μνήμη και τη χειρονομία πάνω στο ύφασμα και τη φόρμα.
Δείτε όλες τις εκθέσεις της πόλης στον οδηγό τεχνών του athinorama.gr.
Διαβάστε Επίσης
