Το περιοδικό Δέκατα την Πέμπτη 19 Δεκεμβρίου 2024 ανακοίνωσε τα δύο μυθιστορήματα (ένα από τη εγχώρια παραγωγή και ένα ξένο) στα οποία απονέμεται το Athens Prize for Literature, που πλέον θεωρείται θεσμός και χαίρει ιδιαίτερης εκτίμησης στον λογοτεχνικό χώρο, σε μια εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στην Αίθουσα Τελετών του Δημαρχιακού Μεγάρου Αθηνών. Στην κατηγορία του ελληνικού μυθιστορήματος η κριτική επιτροπή, που αποτελούνταν από τους συγγραφείς Κωνσταντίνο Μπούρα, Βασίλη Ρούβαλη, Χρύσα Σπυροπούλου, Δημήτρη Σωτάκη και Χρύσα Φάντη, αποφάσισε να απονείμει το βραβείο στον Γιώργο Συμπάρδη για το μυθιστόρημά του "Πλατεία Κλαυθμώνος", που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. Ο πολυβραβευμένος συγγραφέας, που προσθέτει ακόμα ένα λογοτεχνικό βραβείο στη φαρέτρα του, παρέλαβε το συγκεκριμένο βραβείο από τον δήμαρχο Αθηναίων Χάρη Δούκα.
Ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς της μεταδικτατορικής περιόδου, ο Γιώργος Συμπάρδης έχει ήδη τιμηθεί με το Κρατικό Βραβείο, το Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών, το Βραβείο Καβάφη και με το Βραβείο του λογοτεχνικού περιοδικού Κλεψύδρα για το μυθιστόρημά του "Υπόσχεση γάμου". Επιπλέον, τα "Αδέλφια", το πέμπτο του μυθιστόρημα, απέσπασε το Βραβείο Μυθιστορήματος 2019 από το ηλεκτρονικό περιοδικό "Ο Αναγνώστης". Η νέα αυτή διάκριση επιβεβαιώνει τη σπουδαία συνεισφορά του στη σύγχρονη ελληνική πεζογραφία.
Η καταφυγή στις ψευδαισθήσεις και ένα πιραντελικό παιχνίδι ρόλων στην Ελλάδα της απριλιανής δικτατορίας
Στην Πλατεία Κλαυθμώνος κάθε λέξη έχει τοποθετηθεί με περισσή δεξιοτεχνία και καμία δεν περισσεύει. Ο Γιώργος Συμπάρδης συνεχίζει εδώ το λογοτεχνικό του οδοιπορικό και μας μεταφέρει από τη δεκαετία του ’50 και τις αρχές του ’60, όπου διαδραματίζονται τα Αδέλφια, στην Αθήνα των πρώτων χρόνων της απριλιανής δικτατορίας. Μέσα από την αφήγησή του γνωρίζουμε χαρακτήρες παγιδευμένους σε ψευδεπίγραφες κοινωνικές συμβάσεις, οι οποίες ενισχύονται από τη σκληρή πραγματικότητα του στρατιωτικού καθεστώτος. Παράλληλα, συναντάμε ήρωες που αναζητούν την ταυτότητά τους και ιχνηλατούν την πρώτη νιότη τους, συχνά επαναλαμβάνοντας τα λάθη της προηγούμενης γενιάς. Ο αναγνώστης καλείται να συμμετάσχει ενεργά στην αποκωδικοποίηση μιας πολύπλοκης κοινωνικής και οικογενειακής πραγματικότητας, διαχωρίζοντας την επίφαση και την επιτελεστικότητα από την προσωπική αλήθεια. Ταυτόχρονα, περιηγείται στους παράλληλους κόσμους της χουντικής Αθήνας, όπως και στους κύκλους των ομοφυλόφιλων της εποχής, ανακαλύπτοντας διαφορετικές πτυχές μιας πόλης σε αναβρασμό.
Από το "Μέντιουμ" (1987), το πρώτο του βιβλίο, έως την "Πλατεία Κλαυθμώνος", οι γυναικείες φιγούρες, η νεανική ορμή και οι σιωπηλές εκρήξεις στις ζωές των χαρακτήρων αποτελούν κεντρικούς άξονες της αφήγησής του. Με χαρακτηριστικές στιλιστικές επιλογές και περίτεχνο ύφος, ο Συμπάρδης ζωντανεύει τα πάθη των ηρώων του, προσκαλώντας μας να νοιαστούμε βαθιά για τη μοίρα τους.
Διαβάστε Επίσης
