Η Δήμητρα Αγγέλου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1984. Σπούδασε Βιολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ζει στην Αθήνα. Από τις εκδόσεις Σμίλη κυκλοφορεί η ποιητική συλλογή Ημερολόγια μελισσιού (2020). Οι ποιητικές συλλογές της Στάζουν μεσάνυχτα (Μελάνι, 2013), Χέρια παλίρροιας (Γαβριηλίδης, 2015) και Σπασμένα άλογα, (Γαβριηλίδης, 2017) εμπεριέχονται στη συγκεντρωτική έκδοση: Δήμητρα Αγγέλου, Ποιήματα (Σμίλη, 2022). Το 2013 τιμήθηκε με το βραβείο ποίησης "Μαρία Πολυδούρη" και το 2014 ήταν υποψήφια για το Κρατικό Λογοτεχνικό Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα.
Το ποίημα που ακολουθεί ανήκει στη συλλογή Σπασμένα άλογα. Σε αυτό, η ποιήτρια χρησιμοποιεί δυναμικές εικόνες, λέξεις "ακριβείας" (όπως αυτό το τόσο δυνατό "ζωσμένη") αλλά και την καθημερινότητα της πόλης για να αποδώσει -τι; Ίσως μία μεγάλη βροχή που παλεύει να ξεσπάσει. Στο εγχείρημά της αυτό, μπορούμε ίσως να διακρίνουμε τον περίπατο μιας σαχτουρικής μορφής (όπως την είδαμε για παράδειγμα στο "Ψωμί" ή στα "Δώρα"), που, όμως, εδώ ομολογεί ότι έχει κάτι μάτια σαν βουλωμένους καταρράκτες αντί για σπασμένα φτερά. (Το ποίημα είναι άτιτλο και χρησιμοποιήθηκε ο πρώτος στίχος ως ενδεικτικός τίτλος)
[Έχω κάτι μάτια σαν βουλωμένους καταρράκτες]
Έχω κάτι μάτια σαν βουλωμένους καταρράκτες
Οι άνθρωποι κουμπώνουν τα παλτά
Οι γάτες αλλάζουν πεζοδρόμιο
Τα παιδιά γραπώνονται από το γόνατο της μητέρας
Ζωσμένη με τόσο νερό
Τα δέντρα οι κάδοι τα σύρματα
Ζωσμένη με τόσον εαυτό
Τα δέντρα
Οι κάδοι
Τα σύρματα
Διαβάστε Επίσης
