Μια διαφορετική έκθεση ρούχων από την Κυριακή Χριστακοπούλου

Στο Μουσείο Λαϊκής Τέχνης και Παράδοσης "Αγγελική Χατζημιχάλη" Δήμου Αθηναίων θα βρίσκεται η έκθεση "Φορώντας μύθους… και φουστάνια αδειανά".

Κυριακή Χριστακοπούλου

Η έκθεση "Φορώντας μύθους… και φουστάνια αδειανά" της Κυριακής Χριστακοπούλου εγκαινιάστηκε στο Μουσείο Λαϊκής Τέχνης και Παράδοσης "Αγγελική Χατζημιχάλη" Δήμου Αθηναίων στις 6 Ιουλίου.

Επιμερίζεται σε δύο ενότητες στον εκθεσιακό χώρο. Στην πρώτη φιλοξενούνται και αναπτύσσονται δώδεκα έργα δουλεμένα με μικτή τεχνική, κάρβουνο, κιμωλία και χαρτί πάνω σε ξύλο, όπου απεικονίζονται γυναικείες μορφές με παραδοσιακές φορεσιές. Η ιδιαιτερότητα αυτών των μορφών έγκειται στα συμβολικά στοιχεία, που η Κυριακή Χριστακοπούλου επιλέγει ως μηνύματα εξωλεκτικής επικοινωνίας και ταυτότητας της γυναίκας στην κοινότητα που ζούσε. Επιλέγει μορφές μικρών ζώων, φίδια, έντομα, πουλιά, τα οποία ξεχωρίζει από τα κεντίδια της φορεσιάς και τα  αφήνει να την διατρέχουν, να κάθονται πάνω της, να συνυπάρχουν αρμονικά με την γυναικεία φύση, θέλοντας να τονίσει ότι ο ζωικός κόσμος νοηματοδοτεί την λαϊκή ζωή και έμπνευση, αποτελώντας ιδιαίτερο θεματικό κύκλο της λαϊκής τέχνης.

Κυριακή Χριστακοπούλου

Η Κ. Χριστακοπούλου εμπνέεται "διαβάζοντας" παλιές φωτογραφίες, φθαρμένες από τον χρόνο. Διεισδύει σε αυτόν, τον γυναικείο κόσμο, για να συναντήσει τις γιαγιάδες, τις μητέρες, τις κόρες, όλες αυτές τις αμίλητες γυναικείες παρουσίες, και ως γυναίκα από το ίδιο υφάδι τις ζωντανεύει στο ατελιέ της, δίνοντας μια λιτή, σχεδόν, μονοχρωματική γραφή στα εικαστικά της έργα γιατί θέλει να πλησιάσει το χρώμα της φθοράς του χρόνου. Θέλει να δει τα πρόσωπα, να διαβάσει την γυναικεία εικόνα και να διακρίνει τα σύμβολα που ακουμπούν στη φορεσιά της και ξεδιπλώνουν τον κόσμο της ψυχής της. Θέλει να αποκαλύψει το κληροδότημα που, μεταφερόταν από γενιά σε γενιά, και διατηρούσε με τρόπο ιερό όχι μόνο το πανάρχαιο γυναικείο κάλλος αλλά και όλες τις μυστικές δοξασίες και δεισιδαιμονίες, που "έκρυβαν" συμβολικά στο ένδυμά τους, χωρίς να παραβιάσει την σιγή τους.

Και απέναντι στον γυναικείο κόσμο, που "φοράει μύθους", η Κ. Χριστακοπούλου δημιουργεί σύγχρονα φορέματα, εικαστικά έργα, με χρώματα και σχέδια, τα οποία αποτελούν την δεύτερη ενότητα της έκθεσης, παραπέμποντας στη μαζική βιοτεχνική παραγωγή. Φορέματα αδειανά, δίχως πρόσωπο, ταυτότητα και ψυχή, δίχως στοιχεία που εσωτερικεύουν την υλικότητα, καθώς στον σχεδιασμό τους δεν υπάρχει αυτοτελής πνευματική βάση που πηγάζει από ομαδική θέληση έκφρασης της κοσμοθεωρίας μιας κοινότητας. Η κουλτούρα του σύγχρονου, μαζικής παραγωγής, ενδύματος δεν ενδιαφέρεται για λαϊκές ιδέες ως δομικές μονάδες, που συμβάλλουν στην επικοινωνιακή λειτουργία κοινωνικών ομάδων. Η γυναίκα σήμερα δεν μετέρχεται της δημιουργίας του ρούχου που θα φορέσει. Σήμερα, το φόρεμα περιμένει την καταναλώτρια στη βιτρίνα ενός καταστήματος, πάνω σε μια άψυχη κούκλα. Την περιμένει να του δώσει σχήμα και μορφή, σώμα και ψυχή, κίνηση και στάση.

Κυριακή Χριστακοπούλου

Η Κ. Χριστακοπούλου λέει: "Αρχικά ξεκίνησα τον διάλογο γυναίκα και ένδυση συνομιλώντας με το σύγχρονο ένδυμα, και απέναντι στην γυναίκα τοποθέτησα το ρούχο που θα την ενδύσει ερήμην της συμμετοχής της, στην διαδικασία κατασκευής του. Η πρώτη φάση ήταν το prêt à porté ρούχο, εδώ όπου η γυναίκα αγοράζει από την βιομηχανική, βιοτεχνική παραγωγή. Σχεδίασα και ζωγράφισα ένα όμορφο εικονικό φόρεμα που μέσα του αναδεύει μια απούσα φιγούρα, θέλοντας να υπογραμμίσω αυτήν την γυναικεία απουσία, μέσα στο φόρεμα, που δημιουργώ και ζωγραφίζω, γιατί τα πράγματα, όπως λέει και ο Cl. Levis Strauss, δεν είναι μόνο καλά για χρήση αλλά και για σκέψη".

Την έκθεση επιμελήθηκε η Σταυρούλα Πισιμίση, λαογράφος, υπεύθυνη του Μουσείου Λαϊκής Τέχνης και Παράδοσης "Αγγελική Χατζημιχάλη" του Δήμου Αθηναίων.

Info: Μουσείο Λαϊκής Τέχνης και Παράδοσης "Αγγελική Χατζημιχάλη" | 6/7 - 29/9/2024 | Τρ. - Παρ. 11 π.μ. - 4 μ.μ. | Σαβ - Κυρ. 10 π.μ. - 3 μ.μ. | Είσοδος ελεύθερη

Διαβάστε Επίσης

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Τέχνες

Οι "Ήχοι Σιωπής" είναι ένας διάλογος ανάμεσα στην ένταση, το χρώμα και τη σιωπή

Χρώματα και κινήσεις συγκρούονται, αφήνοντας ίχνη ενός εσώτερου ήχου κορύφωσης. Όταν όλα εξαντληθούν απομένει η σιωπή, όχι σαν κενό, αλλά ως κάθαρση.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
17/11/2026

Η Αφροδίτη Παναγιωτάκου συνομιλεί στη Στέγη με την Bella Freud

Για την Bella Freud, η απλή ερώτηση "Μπορείς να μου πεις τι φοράς σήμερα;" λειτουργεί σαν πρίσμα που μπορεί να ανοίξει σχεδόν οποιαδήποτε συζήτηση.

Μια Νομπελίστρια γράφει για τη δικτατορία όπως κανείς άλλος

Επέτειος του Πολυτεχνείου σήμερα και διαβάζουμε τις Ανθρώπινες πράξεις της νομπελίστριας Χαν Γκανγκ, ένα από τα πιο σπαρακτικά βιβλία για τη δικτατορία, την καταστολή και τη μνήμη.

Γιατί δεν γνωρίζουμε τον Χρήστο Παπούλια όσο θα έπρεπε;

Με αφορμή την πολύ ενδιαφέρουσα έκθεση "Αδύναμα έργα. Η αρχιτεκτονική του Χρήστου Παπούλια και οι φίλοι του" στο Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής Β. & Μ. Θεοχαράκη συζητάμε με τους επιμελητές για τη σημασία του έργου του για την μετατόπιση του βλέμματος και των προϋποθέσεων της συζήτησης.

"Ex Machina": Η νέα ατομική έκθεση ζωγραφικής του Άρη Γουρνιζάκη

Ο καλλιτέχνης παρουσιάζει στο ApArt Club House ένα εικαστικό ημερολόγιο αφιερωμένο στο πάθος του για τις μηχανές και την ελευθερία.

Πάρτυ στο Closer με αφορμή ένα βιβλίο για το σινεμά

Το βιβλίο "Μια αρχιτεκτονική του βλέμματος-Το κινηματογραφικό έργο του Βασίλη Μαζωμένου" του Βασίλη Γουδέλη γίνεται αφορμή για μια βραδιά με ποτό, μουσική και χορό.

Η έκθεση "Amentia Vlamentia" του Διονύση Καβαλλιεράτου στην γκαλερί Bernier/Eliades

Μέσα από σχέδια, γλυπτά και μια νέα ταινία μικρού μήκους, ο καλλιτέχνης καθρεφτίζει με καυστικό χιούμορ τη σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα.