Η Γκαλερί a.antonopoulou.art. εγκαινιάζει το Σάββατο 30 Μαρτίου, από τις 12 έως τις 4 μ.μ., τη νέα ατομική έκθεση του Αλέξανδρου Ψυχούλη, με τίτλο "Καταλογισμός". Μετά τις μεγάλες εγκαταστάσεις, που έκανε στις αρχές του 2000, ο καλλιτέχνης επιστρέφει στη ζωγραφική. Ένα από τα έργα εκείνης της περιόδου, "Το Δωμάτιο", (Λευκό και μαύρο νήμα, ήχος, μεταβλητές διαστάσεις) το οποίο εκτέθηκε στην a.antonopoulou art το 2009, βρίσκεται πλέον στη μόνιμη συλλογή της TATE στο Λονδίνο, ως μέρος της Δωρεάς της Συλλογής Δ.Δασκαλόπουλου 2023.
Στις αρχές Σεπτεμβρίου του 2023, ένας χείμαρρος γεννημένος από την κακοκαιρία Ντάνιελ, παρασύρει το σπίτι του Αλέξανδρου Ψυχούλη στο Νότιο Πήλιο. Ο ίδιος καταφέρνει να βγει απ’ αυτό λίγα λεπτά πριν την ολοκληρωτική κατάρρευση.
Η νέα σειρά ζωγραφικών έργων που έπεται της καταστροφής, είναι μια "θεραπευτική", παιγνιώδης και ταυτόχρονα τρυφερή ματιά στην αγριότητα του φαινομένου. Οι έννοιες της κατοίκησης, της ασφάλειας, της σταθερότητας μέσα στις νέες κλιματικές συνθήκες, αναπτύσσονται γύρω από τον κεντρικό αφηγηματικό άξονα, τη γέννηση και την αποδρομή μιας καταιγίδας. Έργα μεγάλων διαστάσεων με επαναλαμβανόμενη γραφή, σχεδόν εμμονική, σαν προσευχή και σαν συγχώρεση προς ένα καιρικό φαινόμενο, με απόλυτη συνείδηση πως τα καιρικά φαινόμενα δεν έχουν καμία ανάγκη από τη δικιά μας συγχώρεση.
Δείτε όλες τις εκθέσεις της πόλης στον οδηγό τεχνών του athinorama.gr.
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Αλέξανδρος Ψυχούλης. Καταλογισμός
Μετά τις μεγάλες εγκαταστάσεις, που έκανε στις αρχές του 2000, ο Αλέξανδρος Ψυχούλης επιστρέφει στη ζωγραφική. Στις αρχές Σεπτεμβρίου του 2023, ένας χείμαρρος γεννημένος από την κακοκαιρία Ντάνιελ, παρασύρει το σπίτι του Αλέξανδρου Ψυχούλη στο Νότιο Πήλιο. Ο ίδιος καταφέρνει να βγει απ’ αυτό λίγα λεπτά πριν την ολοκληρωτική κατάρρευση. Η νέα σειρά ζωγραφικών έργων που έπεται της καταστροφής, είναι μια «θεραπευτική», παιγνιώδης και ταυτόχρονα τρυφερή ματιά στην αγριότητα του φαινομένου. Οι έννοιες της κατοίκησης, της ασφάλειας, της σταθερότητας μέσα στις νέες κλιματικές συνθήκες, αναπτύσσονται γύρω από τον κεντρικό αφηγηματικό άξονα, τη γέννηση και την αποδρομή μιας καταιγίδας. Έργα μεγάλων διαστάσεων με επαναλαμβανόμενη γραφή, σχεδόν εμμονική, σαν προσευχή και σαν συγχώρεση προς ένα καιρικό φαινόμενο, με απόλυτη συνείδηση πως τα καιρικά φαινόμενα δεν έχουν καμία ανάγκη από τη δική μας συγχώρεση.
